Blog budowlany

Jakie są zalety lekkiej zabudowy? Na co zwracać uwagę podczas budowy?

2012-01-14T22:09:00.022+01:00

Technologia lekkiej zabudowy została opracowana i sprawdzona w Szwecji. Jej cechą jest stosunkowo niski koszt, łatwość wykonania, wysoka izolacja termiczna i akustyczna. Stawiając ścianki działowe, modernizując budynki gospodarcze, a nawet dobudowując przybudówki użytkowe, altanki czy garaże pojawia się temat lekkiej zabudowy. Skoro tak buduje się na świecie nawet w chłodniejszych klimatach, skoro tak buduje się supermarkety i hale produkcyjne, to może czas tak budować nasze domy, a przynajmniej budynki użytkowe. W wypadku gdy odtwarzamy coś co stało wcześniej i nie musimy przechodzić przez wszystkie formalności związane z zezwoleniami, badaniami technicznymi i obowiązkiem posiadania kierownika budowy lekka zabudowa wydaje się najlepszym rozwiązaniem.

Pierwszym etapem budowy jest usunięcie tego co było. Oglądając fundament musimy zastanowić się czy trzeba go odtwarzać od nowa czy wystarczy ustabilizować go przy pomocy wieńca. Najlepiej razem z wieńcem wykonać nową wylewkę posadzki.

1)

Mając już przygotowane podłoże musimy zdecydować z czego chcemy wykonać stelaż pod lekką zabudowę. Obiekty wielkopowierzchniowe bazują na konstrukcjach stalowych. Stelaż może być jednak wykonany z drewna. Do wieńca na izolacji mocujemy podstawę drewnianą. Najlepiej gdy drewno, które używamy będzie zabezpieczone przeciwgrzybicznie i odporne na wilgoć. Do tak wykonanej podstawy przykręcamy pionowe elementy stelaża w odstępach około 60 cm. Najlepiej wykonać je z kantówki 10x10, a poziome tak jak podstawa na wieńcu z 4x10.

Uwzględniając elementy stolarki okiennej i drzwi mamy gotowy stelaż naszego pomieszczenia. Najlepiej nakładać krokwie z już wyciętymi zamkami np. 8x12, teraz pora przybić dach. Na tym etapie pozostaje nam wypełnienie stelaża. Dobrze jest pokryć go od zewnątrz płytami OSB, a wnętrze wypełnić sprasowaną wełną mineralną - od środka natomiast boazerią z PCV. Tak samo wypełniamy przestrzeń między krokwiami. Należy też pamiętać o otworach wentylacyjnych w boazerii by zbierająca się wilgoć miała ujście. Tynkować możemy używając specjalnej siatce do styropianu.
Tego typu zabudowa jest tania, trwała, ciepła.

2)

Przy ściankach działowych stelaż montażowy wykonujemy podobnie, przy czym nie musi być to kantówka 10x10. Do niektórych ścian wystarczy nam 6x6 lub profil aluminiowy. Do stelażu na ścianki działowej w mieszkaniu bardziej będą nam pasować pokrycia naturalne jak boazeria, płyty gipsowe, czy pustaki szklane. Dobrze też zamiast wełny mineralnej dać akupłyty, oczywiście jeżeli występuje taka potrzeba. W ściankach działowych należy pamiętać o umieszczeniu instalacji elektrycznej, wodnej czy gazowej.

3)
Jedyny minus lekkiej zabudowy powstaje w przypadku, gdy chcemy coś zawiesić na ścianie. Wtedy konieczne jest zapamiętania gdzie pod panelami znajduje się stelaż, aby mocować haki do powieszenia np. szafki wiszącej. Do mocowania elementów wyposażenia łazienek zbudowanych w technologii lekkiej zabudowy produkowane są gotowe metalowe stelaże, na których można zamocować muszle klozetowe z ukrytym wewnątrz ściany rezerwuarem, umywalki itp.

Źródła zdjęć:
2) http://www.powanna.com.pl/photos/dom/P1120703_resize.jpg
3) http://imageshack.us/photo/my-images/97/zdjcia1574.jpg/

Zobacz też:
Usługi budowlane i remontowo budowlane
Firmy budowlane
Budowa domu na podmokłej działce - jak poradzić sobie z podmokłym terenem
Budowa domów "gotowych"

Jak zabezpieczyć dachy przed skutkami zimy? Zwisające sople

2012-01-14T19:20:00.009+01:00

Dużym problemem w zimie są zwisające sople. Stanowią poważne zagrożenie dla przechodniów i grożą uszkodzeniami elewacji budynku. Tego typu problem może być skutecznie usunięty w sposób łatwy i stosunkowo tani. Specjalne kable grzewcze montowane zarówno w rynnach jak i rurach spustowych nie wymagają dużych inwestycji. Często właśnie na dolnych częściach dachu (nieogrzewanych) gromadzą się duże ilości lodu, które z czasem przeobrażają się w sporych rozmiarów nawis. Gdy przychodzi odwilż tego typu nawis staje się już realnym zagrożeniem, prawie zawsze odrywając się od rynny powoduje jej zniszczenie. Aby zapobiec takim sytuacjom, warto zainstalować specjalną instalację grzejną.

Kable grzejne należy układać w postaci pętli (układanych naprzemiennie góra- dół) w postaci pasa (50 cm). Nie wolno instalować kabli w poprzek powierzchni dachu (należy pamiętać, że taka instalacja narażona jest na różnorodne warunki atmosferyczne - musi więc być trwała).

Tego typu rozwiązanie zapobiega również niekontrolowanemu zsuwaniu się płatów śniegu z dachu (chodzi o montaż tzw. progu). Próg zakłada się zwykle w niewielkiej odległości (40 - 50 cm) od krawędzi dachu.

Moc instalacji przeciwoblodzeniowej dachu przypadająca na metr kwadratowy powierzchni poszycia dachowego zależy od rodzaju konstrukcji dachowej oraz warunków atmosferycznych. Dachy standardowo dzielą się na dwie grupy:
a) Dachy zimne (dobrze izolowane), ich cechą charakterystyczna jest niski współczynnik przenikania ciepła (powstają na nim sople i nawisy śnieżne)
b) Dachy ciepłe (słabo izolowane), woda spływa i następnie zamarza przy krawędzi dachu, zwłaszcza gdy poddasze jest wykorzystywane mieszalnie (topnienie lodu oraz śniegu ma miejsce na skutek przenikania ciepła z budynku). Instalacja rynnowa powinna być zatem ściśle dopasowana do naszego dachu - na dachach ciepłych powinna być wyższa niż na dachach zimnych. Moc kabli grzejnych w takich instalacjach powinna wahać się w granicach 15-25 W/m. W wysokich partiach dachów pokrytych materiałami łatwopalnymi moc nie powinna przekraczać 20 W/m. Zwykle w standardowych warunkach moc takiego systemu grzejnego jest zbliżona do mocy stosowanej do ogrzewania konstrukcji naziemnych.

Wyposażenie systemu grzejnego w termostaty umożliwia osiągnięcie dużej skuteczności przy minimalnym zużyciu energii elektrycznej. Termostaty są połączone z zewnętrznymi czujnikami, dzięki którym działanie systemu zostaje dopasowane do aktualnych warunków atmosferycznych, włączenie i wyłączenie zasilania następuje w odpowiednio dobranych momentach.

Źródło zdjęcia: http://www.elar.com.pl/app/webroot/userfiles/image/Rynna1.JPG

Zobacz też:
Systemy rynnowe - oferty
Rynny - ogłoszenia
Skuteczny sposób na niezamarzające chodniki i podjazdy – instalacje przeciwoblodzeniowe
Rodzaje i ceny pokryć dachowych

BlogRoku 2011

2012-01-10T15:18:00.011+01:00

Nasz blog bierze udział w VII edycji konkursu BlogRoku 2011 w kategorii Moje zainteresowania i pasje.

Wszystkich naszych czytelników zapraszamy do głosowania SMSowego i oddawania na nas swoich głosów już od 12.01.2012.

Jak odnowić fugi? Wymiana i renowacja starych spoin między płytkami.

2012-01-04T20:24:00.011+01:00

Z biegiem czasu fugi znajdujące się między płytkami ceramicznymi tracą swą barwę oraz pękają. W miejscach narażonych na dużą wilgotność pleśnieją i szybciej tracą na urodzie. Aby odnowić wygląd kafli, wystarczy nieraz odświeżyć same spoiny. Nowe fugi mają szansą nadać pokrytym płytkami powierzchnią korzystniejszego oblicza.

Odświeżanie bez kucia
Jeśli chcemy przywrócić fugom ich naturalną barwę, gdy nie są popękane, pokryte pleśnią i prawidłowo trzymają się podłoża, wystarczy użyć specjalnych w tym celu preparatów. Ich zadaniem jest nadać kolorom utraconej intensywności, a niektóre dodatkowo zapobiegają rozwojowi grzybów i bakterii. Specyfiki do renowacji mogą także być używane w celu zmiany barwy spoin. W sprzedaży dostępne są gotowe preparatu, które nakłada się wyprofilowaną gąbka dołączoną do zestawu. Można także zakupić artykuły zawierające szerokie bogactwo pigmentów. Preparaty w postaci markerów, farb bądź barwnych mas renowacyjnych nakłada się odpowiednio ukształtowaną gąbka bądź pędzlem. Malowanie fug wymaga większej wprawy w przypadku odświeżania spoin między płytkami gresowymi, ponieważ w razie ich zabrudzenia mogą odbarwić je trwale. Pokryte farbą spoiny schną ponad 24 godziny.

Wymiana fug
Pełna wymiana fug wiąże się z dość pracochłonną i mozolną pracą, mimo to warto ją wykonać. Koszt inwestycji okazuje się dużo niższy w porównaniu z wymianą płytek, a do tego zadowalający efekt rekompensuje niewdzięczne zadanie. Do usuwania starych fug wykorzystuje się specjalne rylce. Można je nabyć między innymi w sklepach z ceramiką budowlaną. Należy zachować szczególną ostrożność przy wykuwaniu zużytych spoin. Silne uderzenie w powierzchnie płytki może ją uszkodzić, po czym konieczna będzie jej pozaprogramowa wymiana. Po dokładnym wykłuciu szczelin usuwa się powstały przy tym pył i resztki fugi. Pomocny w czynności bywa zwykły domowy odkurzacz. Następnie puste miejsce po spoinach należy zagruntować preparatem redukującym chłonność podłoża. Służy to prawidłowemu związaniu kładzionej później nowej fugi. Po wyschnięciu gruntu przystępuje się do wypełniania przestrzeni między płytkami zaprawą do fugowania. Najlepiej nadaję się do rozprowadzania spoiny gumowa packa. Jeśli dojdzie do zabrudzenia kafli zaprawą, dobrze jest od razu je wyczyścić. Po wyschnięciu będzie to utrudnione.

Aby kafelki cieszyły pięknym, świeżym wyglądem przez długie lata, warto zadbać o ich spoiny. Fugi z uwagi na to, że są położone poniżej powierzchni płytek szybciej się brudzą, mają tendencję do żółknięcia i stanowią świetne podłoże do rozwoju grzybów. Dbając o ich czystość dbamy o higienę wszystkich domowników.

Zobacz też:
Domowe sposoby czyszczenia fug
Zmiana fug między płytkami
Wykończenie podłóg oferty
Wykończenie podłóg

Wykorzystanie technologii 3d w różnych dziedzinach życia

2011-12-31T22:51:00.007+01:00

Magiczne słowo rewolucja w ostatnich czasach zdewaluowało swoja siłę, chociaż często dotyczy niezaprzeczalnych faktów. Zdjęcia z kamery wielkoobrazkowej, gdzie nanoszono wielkie plany architektoniczne stały się reliktem po powstaniu skanerów i drukarek komputerowych. Dużo większą rewolucją jest jednak technika 3d. Zakurzone makiety architektoniczne mają się nijak do postępu jaki dała nam technologia 3d. Sama prezentacja projektu, łatwość narracji rozwiązań architektoniczych i jego obrazowanie łatwiej trafia w naszą wyobraźnię. Pamiętamy film "Poszukiwany poszukiwana" kiedy to podczas prezentacji architektonicznej osiedla "Wieczny Dyrektor" - Jerzy Dobrowolski jednym ruchem przesuwa jezioro o kilkaset metrów.

Rewolucja zaczęła się od skanerów 3d. Zarówno w pomiarach terenu jak i w obrazowaniu elementów przemysłowych, za pomocą swoistych tomografów komputerowych łatwo przy wykorzystaniu technologii NURBS (ang. Non-Uniform Rational B-Spline) osiągnęliśmy matematyczne odwzorowanie przedmiotów. Jeżeli do tego dodamy animację w technologii "motion capture" to mamy pełną wizualizację ruchu, gdzie markery umieszczone w elementach mechanicznych dodają efekty nie osiągalne w wizualizacji statycznej opartej o makiety tradycyjne.

Z technologią 3d spotykamy się też w obserwacji naszych miejsc pobytu na obczyźnie. Cieszy nas wizualizacja map satelitarnych, np. w przeglądarce Google. Możemy przemierzać komputerowo ulice w technologii 3d, obserwując płot sąsiadów i elewację budynków w okolicy.

Stereoskopia obrazów z satelity stała się ciekawym obiektywnym sposobem do kontroli wydawania pieniędzy unijnych. We Włoszech niedawno hitem stały się sztuczne krzaki oliwek. Nieuczciwi rolnicy wymyślili sobie obsadzanie swoich plantacji sztucznymi krzakami oliwnymi. Właśnie dzięki technice 3d okazało się, że samo wypełnienie deklaracji nie wystarczy...

Modelowanie w technice 3d, jako działalność polegająca na odwzorowywaniu w pomniejszeniu różnorodnego typu rzeczywistych przedmiotów może być wykorzystywane do przedstawienia projektów architektonicznych pozostające na etapie zamysłu czy idei. Tego typu modelarstwo wymaga informacji, spokoju a także olbrzymiej precyzji. Nie mniej istotne jest dopasowanie odpowiednich surowców, z których dany model ma być wykonany.

Źródło zdjęcia: www.hive3d.pl

Zobacz też:
Makiety 3d

Rodzaje i zastosowanie kruszyw budowlanych

2011-12-31T22:21:00.008+01:00

Dla większości z nas zabawa z betonem i zaprawą murarską zaczyna się na etapie pierwszego stawianego ogrodzenia. Z trudem wybrana i zdobyta siatka, potem słupki, drut naciągowy, ale to wszystko musi być związane z działką jakąś wylewką z cementem. Ta miła chwila, gdy niedbale wykopany dołek i na centralnie osadzony słupek usztywniony kawałkami umytego gruzu wlewamy wylewkę betonową, która już po dwóch dniach stanowi przypieczętowaną na wieki całość, często ze śladami stópek naszego ukochanego zwierzaczka. To daje nam power budowniczego na zawsze.

Sklepy budowlane pełne są gotowych zapraw i wylewek. Przy kilku słupkach pewnie trzeba dokonać wyboru gotowej mieszanki i przy pomocy wiertarki z mieszadełkiem stać się bohaterem stawiającym samodzielnie ogrodzenie. Sprawy nieco się komplikują, gdy z naszych obliczeń wynika, że liczba dołków jest dość duża, a żona zauważy, że cena cementu jest znacznie niższa od gotowej mieszanki. Pojawia się wówczas magiczne słowo piasek. Kiedyś piasek był elementem fuchy kierowcy, gdzieś z jakiejś państwowej budowy. Dziś gdy koszt paliwa podnosi znacznie wartość tego co na wywrotce, a budowy nie są już "czyjeś" musimy dobrze zastanowić się co mają nam przywieźć.

To co dodaje się do cementu w gotowych mieszalniach znacznie różni się w zależności od potrzeb. Tak zwane kruszywa zaprawowe dzielą się na sztuczne i naturalne. Kruszywa sztuczne powstają najczęściej z obróbki termicznej kruszyw mineralnych tak powstaje np keramzyt. Są to też odpady ciepłowni węglowych popioły i żużle. Pamiętamy je z siwych pustaków i "świecących radioaktywnych płyt" budownictwa wielkopłytowego słusznie minionego.

Naturalnymi kruszywami jest piasek i zmielone skały. Klasyfikacja jest uzależniona od grubości kruszywa. "Piaskiem" nazywamy to co jest kruszywem naturalnym występującym w przyrodzie i wydobywanym w kopalniach piasku, o różnej budowie i właściwościach w zależności od regionu geograficznego o grubości nie większej niż 2 mm. Czynnikami obniżającymi wartość piasku są zanieczyszczenia materiałem organicznym (korzenie, resztki roślinne, ziemia, torf) oraz drobnymi cząsteczkami mineralnymi w postaci pyłów, bryłek gliny. Dlatego do zapraw murarskich i betonów należy używać kruszyw płukanych w sposób naturalny (z rzek, strumieni) lub oczyszczonych w zakładach przeróbki kruszywa - np. tzw. piasku płukanego. Nie oznacza to jednak, że tak zwany piasek zasypowy nie ma zastosowania. Ze względu na niską cenę piasek zasypowy, potocznie zwany mułkiem jest dobrym kruszywem do obsypywania fundamentów, wyrównywania i zabezpieczenia kabli, rur gazowych i wodno-kanalizacyjnych w wykopach, wyrównywania terenu. Ważną uwagą jest również jak piasek jest przechowywany. Piasek mokry waży dużo więcej.
Piasek jest łatwym materiałem w przewożeniu i przechowywaniu. Gdy mamy go już na działce lepiej zadbać by nie ulegał zanieczyszczeniom, lepiej go przykryć by nie zawilgotniał i nie porósł. Do tynków, gładzi i posadzek używamy piasek o jak najmniejszej grubości. Gdy ziarna piasku będą miały średnicę nieprzekraczającą milimetra, efektem stanie się gładka ściana, idealna do malowania i nie trzeba wtedy robić gładzi gipsowej.

Źródło zdjęcia: www.betonus4u.pl/pl/index.php?option=com_content&view=article&id=67&Itemid=77&lang=pl

Zobacz też:
Piasek płukany
Piasek zasypowy

Skuteczny sposób na niezamarzające chodniki i podjazdy – instalacje przeciwoblodzeniowe

2011-12-31T11:53:00.010+01:00

Posiadaczy garaży w piwnicach domu każdej zimy czeka horror z wyjazdem. Oblodzenie podjazdu, chodnika czy schodów, a zwłaszcza schodów częściej nam grozi niż odśnieżanie, a sypanie solą czy chlorkiem wapnia źle wpływa na nasz ogródek i niszczy chodnik, nie mówiąc o butach i karoserii auta. Dla leniwych najlepszym rozwiązaniem jest ogrzewany chodnik. Oszczędność czasu, ekologiczne rozwiązanie, a przede wszystkim niewielkie koszty, szczególnie przy taryfie "nocnej" to raptem około 40 zł na sezon przy ok. 20 m kwadratowych chodnika. Coraz tańsze są też maty do ogrzewania elektrycznego na zewnątrz budynku. Koszt maty o długości 6 metrów to raptem około 250 zł. Można też zamiast maty stosować kable grzewcze. Istotne jest by wylewka pod chodnik była zbrojona, aby nie pękała. Matę mocujemy do wylewki klejem lub zalewamy posadzką.

1)
Kable grzewcze mogą być umieszczone w prawie dowolnej warstwie nawierzchni (kostka brukowa, powierzchnie asfaltowe, beton) i zwykle pracują bezawaryjnie przez długi czas. Tego typu instalacja nie stanowi również żadnego zagrożenia - nawet przy sporej wilgotności. Określając moc grzewczą naszej instalacji przeciwoblodzeniowej należy uwzględnić szereg różnych czynników (lokalizacja czy ”zakres wymagań”) W zależności od rodzaju ogrzewanej powierzchni i czasu wymaganego do roztopienia śniegu i lodu przyjmuje się moc rzędu 250 -300 W/m2 (dla zastosowań domowych – podjazdy, chodniki). Tego rodzaju system jest w pełni zautomatyzowany i nie ”wymaga” żadnej bezpośredniej obsługi.

2)
Energia elektryczna utrzymuje całą nawierzchnię w stanie wolnym od lodu oraz śniegu, a efektywne ogrzewanie umożliwia oszczędność jeśli chodzi o koszty - dzięki specjalnym czujnikom wykorzystujemy jedynie minimum energii. Eksploatacja systemu oraz koszty montażu są niewielkie jeśli weźmiemy pod uwagę oszczędność na środkach chemicznych lub konieczność odśnieżanie mechanicznego i wywozu śniegu. Zastosowanie energii elektrycznej do usuwania lodu jest metodą efektywną (od wielu lat stosowaną z powodzeniem w Skandynawii).

Źródła zdjęć:
1) www.instalacjebudowlane.pl/obrazki/190111ensto5.jpg
2) www.fachowyinstalator.pl/index.php/porady/instalacje-specjalne/842-skuteczna-walka-z-zima.html

Zobacz też:
Taras w domu i podjazd - materiały budowlane
Kostka brukowa
Przyłącze jedno- czy trójfazowe? Czy warto zmieniać prąd na "siłę"

Przejrzyste ściany. Zastosowanie luksferów w budownictwie

2011-12-30T00:25:00.013+01:00

Luksfery, czyli pustaki szklane są obecnie modnym sposobem na podział przestrzeni, stosowanym zarówno we wnętrzu jak i ścianach zewnętrznych. Mogą pełnić wiele funkcji - doświetlać czy podzielić pomieszczenie na mniejsze aneksy. Dzięki ich użyciu uzyskać możemy ciekawe efekty świetlne nadające wnętrzu oryginalnego charakteru. Nie zawsze okna pasują nam w pomieszczeniach gospodarczych, klatkach schodowych, toaletach, czy łazience. Firanki, parapety i konieczność zakładania mało estetycznych krat zachęcają do rozwiązanie problemu dostarczenia naturalnego światła w pomieszczeniu w inny sposób. Pustaki szklane wydają się tu bardzo dobrym pomysłem. Estetyczne, przeźroczyste lub kolorowe, w zależności do upodobań łatwe w montażu, o niskiej przepuszczalności ciepła to zachęcające argumenty by się na nie zdecydować.

1)
Pustaki maja standardowo wymiar 19 x 19 x 8 cm, czyli na metr kwadratowy wchodzi nam 25 pustaków. Cena takiego pustaka waha się w granicach od 3 do 20 złotych. Do tego dochodzi zbrojenie i zaprawa montażowa. Możemy też zastosować dodatkowo ozdobną, kolorową fugę. Całość daje więc ładny efekt przy stosunkowo niskich kosztach.
Bardzo łatwo możemy przy pomocy luksferów wykonać ściany zaokrąglone. Umożliwiają to specjalnie profilowane pustaki. Możliwości zastosowań luksferów jest całe mnóstwo, ograniczone jedynie naszą wyobraźnią. W loftach, czy pomieszczeniach biurowych mają zastosowanie jako ścianki działowe co ułatwia przepływ światła. Bardzo estetyczne są kabiny natryskowe wykonane z pustaków szklanych. Podświetlane mogą stanowić również źródło światła rozproszonego dając dyskretny efekt lekkości.

2)
3)

Źródła zdjęć:
1) www.cdn13.muratordom.smcloud.net/t/photos/70/bf/c3/70bfc3a8e497f873.jpg
2) www.pustaki-szklane.pl/img/zastosowanie/6.jpg
3) www.pustaki-szklane.pl/img/zastosowanie/1.jpg

Zobacz też:
Ściany - materiały budowlane
Wykończenie ścian i sufitów
Projekty i aranżacje wnętrz - w poszukiwaniu inspiracji do wykończenia domu

Jak pozbyć się gołębi z dachu i balkonu?

2011-12-04T18:02:00.025+01:00

Gołębie w mieście potrafią być prawdziwym utrapieniem. Mieszkańcy bloków i kamienic, pracownicy biur, instytucji publicznych testują różnego rodzaju metody pozbycia się kłopotliwych lokatorów. Problem leży nie tylko w ich fizjonomii, zagrożeniem dla zdrowia ludzi są także pasożyty oraz choroby zakaźne przenoszone przez ptaki. Wiele nieprzyjemnych sytuacji wynika z konieczności usuwania założonych przez nich gniazd i pozbywania się osobników młodych, stąd lepiej zniechęcać gołębie do zadomawiania się na danym budynku jeszcze przed sezonem lęgowym. Pojawia się pytanie, jak skutecznie odstraszać gołębie. Metod jest wiele, a odmienne są warunki ich zastosowania. Oczywiście można zwiększyć szansę powodzenia jednocześnie wykorzystując kilka sposobów przeganiania ptaków.

Model ptaka drapieżnego
Manekin drapieżnika np. sokoła to dobry odstraszacz na gołębie. Sylwetka imitująca pogromcę mniejszych ofiar pozwala pozbyć się problemu siadających na parapecie gołębi oraz innych ptaki. Uwalnia także sady i warzywne grządki od gryzoni. Wysoka na prawie pół metra statuetka pomalowana na naturalne kolory sprawdza się w zabezpieczaniu przed skrzydlatymi intruzami trawników i zabytkowych pomników. W sprzedaży dostępne są modele sokołów uwiecznione w pozycji siedzącej jak również w locie z przygotowanym uchwytem do zawieszenia.

Wiatraczki
Na balkonach dość skuteczne okazują się także hałasujące, kolorowe wiatraczki. Według niektórych mieszkańców bloków dobry efekt przynosi wieszanie przy barierkach foliowych torebek i długich wstążeczek. Poruszane wiatrem straszaki zniechęcają gołębie do lądowania na ozdobionych nimi balkonach czy parapetach. Można również wypróbować skuteczność porozwieszanych na sznurkach płytach CD.

Kolce przeciw ptakom
Inną metodą odstraszającą gołębie są różnego rodzaju kolce. Często wykonane z bezbarwnego poliwęglanu odpornego na UV i wahania temperatury mocuje się do podłoża za pomocą kleju montażowego, wkrętów lub kołków rozporowych. Posiadają tempo zakończone kolce i uniemożliwiają większym ptakom siadania nawet na wąskich barierkach, krawędziach rynien, dachów oraz balkonowych poprzeczkach. Nie powinny być jednak instalowane w miejscach, w których przebywają małe dzieci.

Repelenty na gołębie
Odpowiednie środki chemiczne dostępne w sprayach i w postaciom żeli, proszków skutecznie odstraszają ptaki z miejsc najczęściej przez nie obleganych oraz zanieczyszczanych. Wykorzystywane są do chronienia parapetów, balkonów, dachów, barierek i chodników miejskich. Preparaty służą do dezorientowania zmysłów węchu oraz smaku ptaków. Gołębie unikają pokryte nimi powierzchnie przez różny okres czas ich działania. Opady atmosferyczne przyspieszają zmywanie aktywnych składników. Według informacji na opakowaniu preparatu ulegają biodegradacji oraz są nieszkodliwe dla roślin.

Wysokonapięciowe taśmy
Elektryczne systemy odstraszania ptaków są zbudowane z dwóch przewodów pod napięciem elektrycznym. Podobnie do "pastuchów elektrycznych" umieszczanych na łąkach i pastwiskach skutecznie zniechęcają ptaki do bytowania na danym terenie. Niedogodna sytuacja do siadania, gniazdowania i wysiadywania jaj pozwala pozbyć się problemu obecności gołębi oraz innych ptaków na murach lub dachach budynków. Dwa ledwie dostrzegalne, równolegle biegnące przewody w odstępie 2,5 cm od siebie podłączone są do baterii. Poprzez nie okresowo przepływają impulsy elektryczne, które po kontakcie z ptakiem wywołują u nich nieprzyjemne uczucie. Porażenie prądem nie jest szkodliwe dla ich życia i zdrowia, gdyż siłę impulsu porównuje się do wrażenia, jakie występuje u ludzi podczas dotyku naelektryzowanej klamki. Wysokonapięciowe taśmy nie emitują dźwięków oraz wiążą się ze stosunkowo niskimi kosztami zakupu i eksploatacji.

Siatki polietylenowe
Nierzadko siatki zabezpieczające elewacje przed ptakami okazują się jedyną skuteczną metodą. Wykonane z polietylenu dostępne są w różnych kolorach. Charakteryzuje je duża trwałość, nierozciągliwość i odporność na promieniowanie UV oraz na wahania temperatur. Standardowy rozmiar oczek wynosi 50x50mm, ale można stosować jeszcze drobniejszy splot 19x19mm. Niestety dość nieefektownie wyglądają wizualnie zamaskowane nimi balkony.

Ptaki bytujące w miastach jak: gołębie, wróble, szpaki, mewy doskonale zaadaptowały się do życia wśród ludzi. Nie przeszkadza im duże natężenie hałasu, mają zapewniony łatwy dostęp do pożywienia i brak naturalnych wrogów. Niekontrolowane rozmnażanie się gołębi to istotny problem w aglomeracjach. Nieestetyczne odchody są zarówno szkodliwe dla zdrowia ludzi jak i powodują szybszą dewastacje obiektów budowlanych. Dlatego ważne jest wczesne podejmowanie skutecznych kroków zmniejszających ich liczebności. Chrońmy swoje domy przed ich bezpośrednią obecnością.

Zobacz też:
Oferty gołębi na sprzedaż
Jakie pokrycie dachowe wybrać?
Gołębie na sprzedaż
Białe gołębie na ślub

Energooszczędne ogrzewanie elektryczne. Piece akumulacyjne

2011-11-28T23:34:00.021+01:00

Ogrzewanie akumulacyjne to dobra alternatywa grzewcza zarówno do domów jak i do biur. Zalety takiego ogrzewania docenią zwłaszcza osoby mieszkające w miejscach gdzie nie ma jeszcze sieci gazowej czy ciepłowniczej. Piecie akumulacyjne zasilane są energią elektryczna, zasada poboru energii jest ściśle związana z dwutaryfową instalacją. Energia pobierana jest w porze nocnej, gdy jej cena jest znacząco niższa.

Tego typu piece, magazynują energię a następnie "oddają" ją w ciągu określonego czasu, w tym przypadku energia elektryczna zamieniana jest w energie cieplna.

Możemy wyróżnić piece akumulacyjne statyczne i dynamiczne.

1) Prostszym w budowie oraz działaniu jest piec z rozładowaniem statycznym. Ciepło akumulowane w tego rodzaju urządzeniu wydostaje się do danego pomieszczenia w bez pomocy żadnych innych urządzeń mechanicznych. Jedyną forma regulacji oddawanego ciepła jest sterowanie przysłonami przy kanałach wylotowych pieca statycznego. Odbywa to się automatycznie, w zależności stopnia "rozładowania" pieca. Stosowane są najczęściej tam gdzie nie ma jakichś ściśle określonych norm temperaturowych (np. w przedpokojach).

2) Akumulacyjne piece dynamiczne są nieco bardziej zaawansowane technicznie. Wewnątrz pieca znajduję się nadmuch (w postaci specyficznego wentylatora) a całość jest sterowana elektronicznie. Specjalny czujnik temperatury uruchamia urządzenie jeśli spada wartość ustawionych parametrów. Owe parametry można precyzyjnie dostosować do indywidualnych upodobań, istnieje nawet możliwość podłączenia do pieca czujnika pogodowego umieszczonego na zewnątrz budynku. Po odpowiednim zaprogramowaniu panelu sterowniczego, piec odda tylko tyle ciepła, ile będzie potrzebne do utrzymania żądanej temperatury w pomieszczeniu. Reasumując: nawiew uruchomi się tylko wówczas, gdy dostanie sygnał od sterownika. Jeżeli natomiast piec nie oddaje ciepła, wtedy otwory prz kanałów wylotowych są szczelnie zamknięte, a ciepło jest "wewnątrz". Pobór energii w porze nocnej będzie zatem mniejszy, a co za tym idzie nasze koszty również spadną. Ten rodzaj pieca przeznaczany jest najczęściej do dużych pomieszczeń.

Podstawowym i najważniejszym elementem tego typu urządzenia jest tzw. rdzeń akumulacyjny, wykonany (zwykle) z magnezytu, bardzo dobrze absorbującego ciepło. W zależności od rodzaju pieca może być zamontowany również wentylator oraz odpowiednie sterowniki. Całość znajduje się estetycznej obudowie. Dla uzyskania właściwej szczelności oraz dla bezpieczeństwa użytkowników piece akumulacyjne zabezpieczone są wielowarstwową izolacją.
Piece akumulacyjne, głównie ze względu na swoją znaczną wagę, wymagają specjalnego umocowania. Dostępne sa modele zarówno wiszące jak i stojące.

1) Piece akumulacyjne statyczne:

2) Piece akumulacyjne dynamiczne:

Źródła zdjęć:
1) http://www.grzegorzswiadek.pl/statyczne-piece-akumulacyjne-krakow-dimplex
2) http://www.bgsystem.pl/img/DGS.jpg

Zobacz też:
Opał - materiały do ogrzewania domu
Grzejniki elektryczne
Tanie ogrzewanie domu. Może ogrzewanie gazowe, bez kaloryferów i wkładów kominowych?

Jak poradzić sobie z grzybem na ścianie? Skąd bierze się wilgoć w mieszkaniu?

2011-11-28T22:16:00.015+01:00

Przebywanie w zagrzybionym pomieszczeniu jest niebezpieczne dla zdrowia, może powodować bóle głowy lub nawet nudności. Należy pamiętać, ze wszelkie pleśnie oddychają tlenem, a wydzielają dwutlenek węgla zwiększają jego zawartość w powietrzu.

Gdy tylko zauważymy na ścianie zwiększający się obszar pleśni to musimy działać niezwłocznie, w takim przypadku możemy wyróżnić:

- grzyb o niewielkim skupisku: jeśli występuje tylko na powierzchni, to można usunąć go szczoteczką, używając do tego odpowiednich detergentów, na koniec warto spryskać środkiem pleśniobójczym.

- duże zapleśnienie: pęknięcia tynku świadczą o tym, ze pleśń go przerosła, trzeba skuć tynk i odpowiednio oczyścić cegły bądź pustaki, następnie zastosować odpowiedni środek i ponownie nałożyć tynk.

Należy pamiętać, że wszelkie preparaty pleśniobójcze są bardzo szkodliwe dla zdrowia.
Przy ich użytkowaniu trzeba zachowywać środki bezpieczeństwa. Po zakończeniu prac należy dokładnie wywietrzyć pomieszczenie.
Druga, bardzo ważna sprawa o której nie możemy zapominać - jedynym skutecznym sposobem na usunięcie pleśni jest usunięcie przyczyn zawilgocenia!

Najczęstszą przyczyną pojawienia się wilgoci, a w konsekwencji niebezpiecznego zagrzybienia w mieszkaniu jest słaba wentylacja. Pierwszym sygnałem dla domowników może być skraplanie się wody na powierzchniach mebli i okien. Każdy człowiek wytwarza parę wodną (poci się, oddycha)a dodatkowo wszelkie prace takie jak gotowanie czy suszenie prania również ją dostarczają. Jedynym skutecznym sposobem usunięcia takiego nadmiaru wilgoci z pomieszczenia jest dobra wentylacja. Bez niej podnoszenie temperatury czy przecieranie zaparowanych szyb lub też wietrzenie jest po prostu nieefektywne. Stałe, podwyższone zawilgocenie, doprowadza do tego, że do takich miejsc stosunkowo łatwo przylegają cząstki organiczne takie jak kurz tworząc idealną pożywkę dla pleśni. Zarodniki bardzo szybko wytwarzają grzybnię, która to wnika do wnętrza ściany.

Wentylacja powinna działać w sposób ciągły przez całą dobę, aby zapewnić wymianę powietrza w całym mieszkaniu. Wentylacja "usuwa" zanieczyszczone powietrza wprowadzając na jego miejsce to "świeże". Częstą przyczyną słabej wentylacji jest brak dopływu świeżego powietrza z zewnątrz. Bezpośrednią i najczęstszą tego przyczyną są zbyt szczelne okna i drzwi. Uszczelnione, uniemożliwiają wymianę powietrza powodując wręcz zatrzymanie lub cofanie się powietrza.

Inne możliwe przyczyny zawilgocenia mieszkania:

1) Przebiegające w murze nieosłonięte rury wodociągowe.
2) Skutek zacieków (najczęściej jest to spowodowane wadliwą konstrukcją instalacji wodno-kanalizacyjnej lub odprowadzającej wodę deszczową).
3) Niedogrzanie pomieszczenia, niskie temperatury ograniczają ruchy konwekcyjne powietrza, a co za tym idzie spowalniają "osuszanie" zawilgoconych ścian.

Zobacz też:
Usługi budowlane i remontowo budowlane
Energooszczędne okna inwestycją na lata
Współczynnik przenikania ciepła - średnie dla ścian, okien i dachu

Jak urządzić ekologiczne biuro? Ekologiczne artykuły papiernicze i ekoelektronika

2011-11-04T19:41:00.013+01:00

Troska o środowisko naturalne coraz częściej przejawia się nie tylko w naszych domach ale i w miejscach pracy. Ekologiczne biuro wyposażone w artykuły pochodzące w 100% z recyklingu jest miejscem, mającym zapewniać komfortowe warunki przebywającym w nim pracownikom i być przyjazne dla otoczenia. Nietuzinkowe gadżety z nowatorskim podejściem do źródeł zasilania coraz chętniej komponowane są z prostszymi ekologicznymi produktami.

Szare koperty, notesy bindowane naturalną bawełną, karteczki z paskiem klejącym pochodzące z odzyskanej makulatury to dopiero wstęp do w pełni ekologicznego biura. Posiadanie certyfikatów np.: „Błękitnego Anioła” świadczy o wysokiej jakości wykonania przy zachowaniu ekologicznych standardów produkcji. Ciekawym produktem są koperty ochronne, w których tradycyjne foliowe bąbelki zastąpiono ekologicznym kartonem postrzępionym w specjalny sposób. Okazują się równie skuteczne podczas transportu co ich standardowe odpowiedniki.

Drewniane pojemniki na przybory do pisania, stojaki na segregatory, drewniane eleganckie półki na dokumenty, a nawet stojaki na wizytówki powstałe z naturalnego surowca są miłym dla oka i praktycznym wykończeniem wnętrza. Części długopisów, temperówek, kalkulatorów mogą być wykonane z biodegradowalnych elementów, nadających się do recyklingu. Plastik jest powtórnie wykorzystany, ale częściej bywa zastępowany kartonem, drewnem, bambusem oraz skrobią kukurydzianą. Wymyślnym produktem okazuje się zszywacz bez zszywek. Urządzenie to łączy przeważnie do czterech kartek papieru dzięki odpowiedniemu zaginaniu.

Kolejnymi innowacyjnymi gadżetami są zegarki zasilane baterią słoneczną oraz zegarki na wodę. Zasilane wodą zegary wykorzystują najnowszą technologię jonizacji w celu generowania energii do wyświetlacza LCD. Cześć z tych urządzeń posiada dodatkowo funkcję aktualizowania informacji za pomocą RDS i automatycznie ustawia prawidłową godzinę z datą. Zamiast zwykłych baterii wystarczy jedynie zmieniać w zbiorniczku wodę. W niektórych modelach czynność tą należy wykonywać tylko raz w miesiącu.

Ekologiczne biuro czy przyjazne środowisku miejsce nauki potrafi być praktycznym, wygodnym i przytulnym wnętrzem, którego urządzenie, a następnie prowadzenie nie wymaga wygórowanych kosztów. Dużo zależy tu od własnej pomysłowości oraz chęci zmiany nawyków na lepsze.

Źródło zdjęcia:
http://www.burak.pl/produkt/zestaw-na-biurko-be-organic-9208ddv/

Zobacz też:
Aranżacja gabinetu
Ekologiczne materiały do budowy domu
Ekologiczne zegarki na wodę
Oświetlenie LED

Jak optycznie powiększyć za małe pomieszczenie?

2011-10-31T16:06:00.009+01:00

Pomieszczenia, w których spędzamy większość czasu powinny być przestronne, żeby zapewniać poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Co jednak zrobić jeśli nasze wnętrze w tej kwestii pozostawia wiele do życzenia? Alternatywą może być kilka prostych optycznych zasad, za pomocą których uzyskać możemy więcej światła i (niestety tylko pozornej) przestrzeni. Za sprawą takich "trików" możemy uzyskać satysfakcjonujące rezultaty bez dużych wyrzeczeń.

Lustro. Niedużym pomieszczeniom warto dodać lekkości poprzez zamontowanie lustra lub wielu luster. Pełnią one nie tylko rolę ozdobną i pomocniczą w wykonywaniu zabiegów estetycznych, ale zamontowane w odpowiednich miejscach powiększają wnętrze. Warto pamiętać, że lustro zamontowane naprzeciw okien rozświetla i ożywia pomieszczenie, natomiast małe lustra zamontowane w kilku miejscach pokoju (np. na szafkach) wprowadza chaos.
Dobre efekty przynosi montowanie luster na elementach przesuwnych - np. drzwi od szaf lub drzwiach wejściowych. Lustrzana powierzchnia powinna pokrywać dużą przestrzeń, wzmocni to wrażenie optyczne.
Klasyczne lustro nie będzie przytłaczajcie jeżeli odpowiednio dopasujemy ramy - unikajmy ciężkich, korzystniejsze będą delikatne wzory i kolory. Dobrze jeśli stylistyka lustra i naszego wnętrza (np. fototapety, którą mamy na ścianie) będzie ze sobą harmonizować.

Kolorystyka. Do małych wnętrz dobrze nadają się jasne kolory (np. biele i beże). Sufit powinien być w kolorze białym, lub jeśli ściany są pomalowane na jasny kolor to sufit powinien mieć ciemniejszy odcień. Można również pomalować trzy ściany jasnym kolorem a ścianę czwartą ciemnym (na jej ciemnym tle można ustawić jasny regał lub mebel). Zastosowanie ciemnego koloru na ścianie krótszej wrażenie przybliżenia tej ściany.

Wzory na ścianach. Pionowe pasy na ścianie sprawiają, że wnętrze wydaje się wyższe, jednocześnie skracając perspektywę. Poziome długie pasy wizualnie wydłużają, sprawiają, że pomieszczenie wydaje się wydłużone.

Meble. W małych pokojach najlepiej zastosować jeden większy mebel niż kilka mniejszych. Dostęp do okna nie powinien być zatarasowany.

Drobiazgi. Nadmiar bibelotów sprawia wrażenie przesytu. Porządek i minimalizm wprowadzają do wnętrza ład.

Światło. Nadaje ono przedmiotom i pomieszczeniom szczególnego wyrazu w przestrzeni mieszkania. Odpowiednie oświetlenie może korygować optycznie pewne 'niedoskonałości" wnętrza (oświetlony sufit wywołuje wrażenie wysokości, skierowane na podłogę sprawia, że wydaje się ona obniżona). Zastosowanie równocześnie kilku źródeł światła sprawia wrażenie przestronności.

Okna. Ciężkie zasłony w oknach dobrze wymienić na półprzeźroczystą organtynę lub inny podobny materiał. Do całkowitego zasłonięcia okna można wówczas zastosować rolety albo żaluzje. Podciągnięte do góry w ciągu dnia pozostają niewidocznym elementem wnętrza.

Źródło zdjęcia: www.domosfera.pl

Zobacz też:
Pokój dzienny, aranżacje wnętrz, galeria zdjęć, wystrój pokoju dziennego
Kuchnia i łazienka w stylu afrykańskim
Projekty i aranżacje wnętrz - w poszukiwaniu inspiracji do wykończenia domu

Czym są i do czego służą "łapacze liści"?

2011-10-23T18:17:00.010+02:00

Jesienna aura nas nie rozpieszcza, jest deszczowo i liście masową spadają z drzew. Taka pogoda sprzyja problemom z drożnością rynien. Pomocne mogą się okazać urządzenia o nazwie „łapacze liści”.
Oczyszczają one deszczówkę z liści oraz innych zanieczyszczeń dostających się do rynny. Gromadzą się w specjalnym pojemniku - koszyczku.

Łapacze mogą być montowane na rurach spustowych, umożliwia to łatwe czyszczenie zbiornika. Sami decydujemy na jakiej wysokości go zainstalujemy, odfiltrowywanie nieczystości odbywa się dzięki specjalnej siateczce. Siateczkę należy od czasu do czasu opróżnić, aby uniknąć zapchania.
Innym urządzeniem o podobnym zastosowaniu jest separator liści, który również może być montowany na rurach spustowych. Wyróżnia się tym, że usuwa zanieczyszczenia poza urządzenie. Jest on wyposażony w kratkę filtra wyłapującą odpadki z wody deszczowej, a następnie "wyrzuca" je na zewnątrz. Czysta deszczówka może spłynąć w dół rurą spustową.
Znacznie bardziej skompilowany jest filtr wody deszczowej. Napędza go energia spływającej deszczówki. Woda zostaje oczyszczona z większych odpadków (liście, żwir). Oczyszczanie odbywa się gdy woda płynie przez kaskadę oczyszczania, znajduje się tam filtr wtórny z oczkami oczyszczającymi. Oczyszczona woda odpływa do zbiornika na wodę gdzie możemy ją dowolnie wykorzystać.

Łapacze mogą znajdować się też na wpustach podrynnowych. Takie umiejscowienie zabezpiecza warstwy dachu przez zawilgoceniem. Urządzenie w tym przypadku ma specjalny kształt kratki lub koszyczka, aby możliwe było jego przymocowanie pomiędzy pokrywą a rynną.

Łapacze liści można również montować na podwórkach, w specjalnych obniżeniach, tzw. wpustach (służących do odprowadzania nadmiaru wody deszczowej spływającej po takim terenie). Jeśli taki wpust nie posiada pojemnika, gdzie w sposób naturalny zbiera się nadmiar liści można wyposażyć go w łapacz liści. Może mieć on kształt wyjmowanego wiaderka wyposażonego w siatkę. Od czasu do czasu należy oczywiście filtr oczyścić.
Warto pomyśleć o tych urządzeniach. Są proste, stosunkowo tanie i co najważniejsze - funkcjonalne.

Źródło zdjęcia: www.3ptechnik.pl

Zobacz też:
Rodzaje i ceny pokryć dachowych
Dachówka ceramiczna czy cementowa?

Kupić czy samemu zbudować dom jednorodzinny?

2011-10-05T14:32:00.003+02:00

Wiele osób marzy o własnym domu. Nieodłącznie kojarzy nam się on z komfortem, bezpieczeństwem oraz prywatnością i jest niezaprzeczalnie jedną z najważniejszych inwestycji w życiu człowieka. Gdy już zamierzamy ziścić nasze marzenia, musimy podjąć szereg ważnych decyzji, wszystko dokładnie zaplanować. Przede wszystkim musimy wybrać jedną z dwóch opcji: kupujemy gotowy nowy dom, czy planujemy budowę?

Jeśli wybieramy budowę, musimy tę decyzję bardzo dokładnie przemyśleć. Trzeba poznać wszystkie procedury, które towarzyszą planującym i prowadzącym budowę oraz zadbać o wszelkie niezbędne dokumenty. Musimy znaleźć odpowiednią działkę, załatwić i opłacić wszystkie potrzebne pozwolenia, wziąć kredyt, wybrać projekt domu, a następnie jego wykonawcę. Należy zrobić też kosztorys całej inwestycji. A co ważne: trzeba się nastawić na kilka lat zmagania z budową i niestety również z biurokracją.
Musimy być gotowi na to, że terminy zawarte w umowie będą wielokrotnie zmieniane i realizacja projektu może znacznie się opóźnić. Niestety dość często zdarza się, że koszty wykraczają poza założony plan i zaczynają przekraczać możliwości finansowe inwestora. Trzeba się więc liczyć nieoczekiwanymi wydatkami, które mogą się pojawić w trakcie budowy.

Jeśli zdecydujemy się kupić gotowy dom, unikniemy powyższych problemów. Nie musimy martwić się o pozwolenia, o popełnieniu błędów w planowaniu i kontroli przebiegu całej budowy. Gotowy projekt można od razu zobaczyć i ocenić jego wszelkie walory, takie jak jakość i lokalizacja nieruchomości. Nie musimy też czekać na zakończenie budowy i obawiać niedotrzymanych i przesuwanych terminów.

Obecnie pod dużymi miastami powstają nowoczesne osiedla domów. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się okolice Warszawy i budowane tam nowe domy, które łączą w sobie zalety mieszkania z dala od miejskiego zgiełku, ze względu na ciszę i spokój, jak i zalety życia w mieście, ponieważ do centrum miasta jest blisko i można się do niego szybko dostać. Dlatego też coraz więcej osób ogląda gotowe domy na sprzedaż pod Warszawą, w miejscowościach takich jak Legionowo czy Skrzeszew, by móc cieszyć się spokojem domowego zacisza i jednocześnie korzystać z zalet oferowanych przez miasto.

Zobacz też:
Jak wybrać działkę budowlaną
Nowe domy jednorodzinne w osiedlu w Skrzeszewie pod Legionowem
Jak wybudować dom na działce rolnej?
Ile kosztuje pozwolenie na budowę domu?

Podłączenie do kanalizacji - przywilej czy obowiązek?

2011-09-30T20:20:00.006+02:00

Podłączenie domu do tzw. sieci kanalizacyjnej jest możliwe oraz zalecane, zwłaszcza jeżeli w pobliżu naszego domu przebiega kolektor ściekowy.
Wynika to z faktu, że jest to przede wszystkim jeden z najwygodniejszych sposobów odprowadzania nieczystości. Wspomniana sieć kanalizacyjna jest najczęściej własnością zakładu komunalnego gminy, a szczegółowe zasady podłączania się do niej przez mieszkańców określane są w stosownych uchwałach gminy.
I tu często zaczynają się wątpliwości. Czy gmina może nam nakazać podłączenie się do kanalizacji?
Takie „przyłączenie się” wiąże się z wysokimi kosztami, które muszą ponieść mieszkańcy posesji. I choć w wielu przypadkach (przy projektach wodno – kanalizacyjnych realizowanych z budżetu Unii Europejskiej) możliwe jest częściowe dofinansowanie np. do kredytu bankowego na ten cel to zadać możemy sobie pytanie czy mamy obowiązek przyłączenia?
Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tak postawione pytanie. Teoretycznie nie ma takiego obowiązku, szczególnie jeśli w naszym domu jest już podłączenie do szamba to możemy nadal z niego korzystać. Sprawa ma się nieco inaczej z nowymi inwestycjami, podłączenie do głównej magistrali kanalizacyjnej jest wówczas warunkiem koniecznym i często wynika z decyzji o warunkach zagospodarowania i zabudowy danego terenu lub planu zagospodarowania. Bez zapisu w projekcie nowej inwestycji o przyłączenie do kanalizacji możemy nie otrzymać decyzji o pozwoleniu na budowę. Sprawa ma się identycznie z modernizowanymi obiektami.

A zatem, na terenie użytkowanej posesji, przyłącze do kanalizacji zależy właściwie od decyzji i dobrej woli właściciela. „Przymus” przyłączenia do sieci kanalizacyjnej powinien wynikać z ustalenia, że jest to najlepsze rozwiązanie (niekoniecznie najtańsze) i inne rozwiązania nie spełniają parametrów, które to zapewniałyby bezpieczeństwo ujęć wody lub mogłyby doprowadzić do zanieczyszczanie środowiska. W kilku przypadkach pewne obszary terenu mogą być objęte nakazem przyłączenia. W takich przypadkach mają jednak zastosowanie odrębne uchwały gminy, charakteryzujące specyfikę takiego rozwiązania. Wywóz nieczystości (w przypadku korzystania z szamb), w przypadku odmowy przyłączenia się do głównej magistrali kanalizacyjnej, powinien być udokumentowany, a szambo musi posiadać atest.

Źródło zdjęcia: www.strefabiznesu.nto.pl

Zobacz też:
Roboty ziemne
Wybieranie szamba czy inwestycja w przyłącze kanalizacyjne? Co wybrać
Oczyszczalnia ścieków zamiast możliwości przyłączenia się do kanalizacji?

Dachówka ceramiczna. Charakterystyka właściwości użytkowych

2011-09-30T20:16:00.010+02:00

Dachówka ceramiczna stała się niezwykle popularnym pokryciem dachowym. Wpływa na to wiele właściwości jakie posiada ta "glinna płytka", a najważniejszą jest jej trwałość. Jest to materiał pokryciowy doskonale sprawdzający się zarówno na dachach domów o tradycyjnej jak i nowoczesnej stylistyce.

Oto najważniejsze cechy dachówki ceramicznej.

1. Trwałość - zdarza się, że są objęte gwarancją nawet do 30 lat.

2. Nadaje się do różnych rodzajów dachu (zwłaszcza takich o skomplikowanej budowie), przy dopasowywaniu nie wymagają przycinania.

3. W związku ze swą masą idealnie tłumią hałasy z zewnątrz, jest to szczególnie cenne jeśli planujemy poddasze użytkowe.

4. Termoizolacyjność - wolno oddają ciepło i równie wolno się nagrzewają, akumulują tym samym ciepło, co powoduje że temperatura nie jest przekazywana do wnętrza budynku.

5. Ekologiczna metoda wypalania z gliny sprawia, że jest to w pełni naturalny materiał.

6. Dachówki ceramiczne są niepalne i wyjątkowo dobrze znoszą działanie warunków atmosferycznych.

7. Dach poza swą funkcjonalnością pełni też nie mniej ważną rolę "reprezentacyjną", dachówka ceramiczna jest jednym z atrakcyjniejszych wizualnie poszyć dachowych, dostępny jest szeroki wybór kolorów (najbardziej popularne są obecnie naturalne barwy: miedziany, kasztanowy oraz czarno - brązowy i antracyt).

Źródło zdjęcia: www.dom.pl

Zobacz też:
Dachówka ceramiczna karpiówka
Dachówka ceramiczna czy cementowa
Rodzaje i ceny pokryć dachowych
Od czego zależny wybór pokryć dachowych
Pokrycia dachowe najwyższej jakości

Praca na wysokościach. Jakie trzeba posiadać uprawnienia, żeby ją wykonywać?

2011-09-30T19:47:00.013+02:00

Praca na wysokościach wiąże się z ogromnym ryzykiem, zwłaszcza jeśli w grę wchodzą nieodpowiednie warunki atmosferyczne oraz przestarzały lub zniszczony sprzęt. Wtedy niebezpieczeństwo wypadku staje się realnym zagrożeniem. W myśl Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej tego rodzaju pracę wykonuje się będąc na powierzchni znajdującej się ponad 1 metr nad ziemią. Praca w tak trudno dostępnych miejscach wymaga niewątpliwie dużych umiejętności i szkoleń; wysokościowych wstępnych, okresowych oraz instruktażu stanowiskowego. Nie mniej istotne jest szkolenie BHP. Praca ta podlega jak wszystkie prace na wysokości przepisom prawa, a co za tym idzie również kontroli np. Państwowej Inspekcji Pracy (nieposiadanie zgodnego z normami przemysłowymi sprzętu ochronnego, brak szkolenia BHP, badań lekarskich, oceny ryzyka na stanowisku pracy może narazić pracodawcę na mandaty i kary). Do typowych prac tego typu należą m. in. malowanie różnego rodzaju platform, naprawy budynków, konserwacja linii przesyłowych.
Alpinizm przemysłowy, jak często bywa określany ten rodzaj prac należy do zajęć szczególnie niebezpiecznych. Jego tradycja, w Polsce sięga lat sześćdziesiątych, kiedy to wykorzystane zostały po raz pierwszy dwie liny: zjazdowa i asekuracyjna. W roku 1974 zaczęto w Polsce stosować do zjeżdżania uprząż, a do asekuracji przyrząd o nazwie Shunt (takie dwulinowe rozwiązane jest zresztą wykorzystywane do dnia dzisiejszego). Lata osiemdziesiąte przyniosły niesamowity rozkwit budownictwa i prac wysokościowych, zajmowali się nimi głównie alpiniści, łącząc tym samym swoją pasję z możliwością zarobku. Kolejne lata to ciągły wzrost zainteresowania alpinizmem przemysłowym. Obecny poziom bezpieczeństwa wykonywanych prac jest bardzo zróżnicowany. Część firm stosuje wyłącznie sprzęt sportowy, część sprzęt mieszany.
System szkolenia wysokościowego w Polsce opierał się (w latach osiemdziesiątych) o osoby, które miały ukończony kurs wspinaczkowy w skałkach (był to poziom podstawowy). Kurs wysokogórski powierzchniowy lub podziemny oraz ewentualne doświadczenie górskie powodowało, że taka osoba uzyskiwała miano fachowca w dziedzinie dostępu linowego (alpinizmu przemysłowego). Podobnie byli traktowani ratownicy wysokogórscy.
W latach dziewięćdziesiątych instruktorzy z Polskiego Związku Alpinizmu (PZA) zajęli się organizacją kursów do pracy na wysokości metodą dostępu linowego. Trwają na ogół od 2 do 5 dni. Nie wprowadzono jednolitego programu szkolenia, zasada jaką przyjęto uściśla jedynie, że praca na wysokościach ma odbywać się na dwóch linach. Jest to obecnie traktowane jako norma.

Obowiązek posiadania akredytacji dla firm prowadzących szkolenia kwalifikacyjne wprowadzono w roku 2006. Aby uzyskać uprawnienia do pracy w dostępie linowym (alpinizmie przemysłowym) trzeba przejść szkolenie w wymiarze minimum 30 godzinne szkolenia kwalifikacyjnego. Ze swej zasady szkolenia tego typu mają określoną ważność. Ta sama zasada dotyczy równie instruktorów prowadzących takie szkolenia. Powinni oni posiadać również uprawnienia pedagogiczne.
Rozpoznawalnym na całym świecie systemem pracy na wysokości jest tzw. IRATA (Industrial Rope Access Trade Association – Stowarzyszenie Alpinizmu Przemysłowego), która to skupia wśród swoich członków firmy, zatrudniające specjalistów w dziedzinie szeroko rozumianego dostępu linowego do celów przemysłowych. IRATA daje możliwość przejścia przez trzy poziomy sprawności, wydając po przejściu każdego z nich odpowiedni certyfikat. Wprowadzenie tego systemy do Polski, na dużą skalę, pozwoliłby na wykluczenie nieuczciwych firm stosujących zaniżone ceny usług, ryzykując bezpieczeństwem pracowników.

Źródło zdjęcia: www.alpinizmprzemyslowy.com.pl

Zobacz też:
Praca na wysokościach - Grupa Erato Łódź

Rolety na okna dachowe ozdobą poddaszy

2011-08-19T16:26:00.002+02:00

Od wielu lat poddasza zdobywają sobie coraz więcej zwolenników. Dzięki pochyłościom pomieszczenia na poddaszach stwarzają ciekawe i niepowtarzalne możliwości aranżacyjne. Pod skosami powstają interesujące wnętrza, od przytulnych pokoi dziecięcych i sypialni, po funkcjonalne kuchnie, gabinety i przestronne salony.

Wraz ze wzrostem zainteresowania poddaszami, coraz więcej zwolenników zdobywają sobie okna dachowe. Doświetlają one pomieszczenia, umożliwiają wentylację oraz zapewniają piękny widok. Dzięki oknom dachowym można optymalnie wykorzystać przestrzeń oraz wpuścić dużą ilość światła, co uważane jest zarówno za zaletę, jak i za wadę.

Nie bez znaczenia pozostaje zatem kwestia kontrolowania ilości światła w pomieszczeniu. Dlatego warto zainwestować w odpowiednie żaluzje lub rolety do okien dachowych. Odpowiednio dobrane tkaniny, w zależności od typu pomieszczenia oraz naszych indywidualnych potrzeb sprawią, że będziemy w pełni cieszyć się naszym mieszkaniem na poddaszu. Przede wszystkim podniosą one walory użytkowe okien dachowych, które są szczególnie narażone na działanie promieni słonecznych. Zapewnią nie tylko ochronę przed zbyt mocnym światłem, a więc także przed nadmierny, ogrzewaniem się wnętrz, ale również umożliwiają oszczędność energii cieplnej podczas zimy.

Jednym z najpopularniejszych i najbardziej uniwersalnych rozwiązań są zarówno rolety dekoracyjne, jak rolety plisowane, które rozpraszają światło i nadają wnętrzu wybraną barwę. Są one stosowane w większości pomieszczeń. Do sypialni i pokoi dziecięcych wybierane są często rolety zaciemniające, które nie przepuszczają promieni słonecznych. Możemy też wybrać żaluzje, które pomogą kontrolować intensywność i kierunek padania światła. Poleca się je do pomieszczeń o podwyższonej wilgotności. Natomiast jeśli chcemy skutecznie ochronić nasze pokoje przed słońcem i nadmiernym ogrzaniem, powinny zainteresować nas markizy lub rolety zewnętrzne.

Zobacz też:
Energooszczędne okna inwestycją na lata
Okna PCV czy drewniane?
Aranżacje okien - galeria zdjęć
Rolety na okna dachowe VELUX

Kuchnia i łazienka w stylu afrykańskim

2011-08-19T13:01:00.004+02:00

Wystrój pomieszczeń w naszym domu ma dla nas niewątpliwie duże znaczenie. Zadowolenie z wyglądu i funkcjonalności wnętrz, w których przebywamy jest w obecnych czasach jednym z ważniejszych aspektów w naszym życiu. W naszych mieszkaniach chcemy czuć się dobrze, mają się nam podobać, ale powinny być też funkcjonalne.

Aktualne trendy to przede wszystkim połączenie elegancji z ponadczasowością, produkty nawiązujące do naturalnych materiałów, takich jak kamień czy drewno, otwarta przestrzeń. Często też inspirujemy się stylami z innych zakątków świata, w katalogach często widzimy aranżacje łazienek i kuchni w stylu śródziemnomorskim, azjatyckim lub właśnie afrykańskim.

Styl ten jest inspirowany naturą. Wykorzystuje on kolory ziemi, takie jak brązy, beże, żółcie, pomarańcz, czerwień i czerń. Natomiast typowe dla tego stylu materiały to drewno i kamień, wspomniane już wcześniej oraz trawy, bambus, wiklina i imitacja kości słoniowej.

Chcąc urządzić kuchnię w stylu afrykańskim, musimy wybrać któryś z kolorów charakterystycznych dla tego kontynentu. Możemy połączyć np. ciemne meble (czarne lub brązowe) z jasnymi ścianami i podłogami. Idealnym rozwiązaniem byłyby błyszczące jasne płytki ceramiczne, na przykład gres szkliwiony na podłodze.
Bardzo ważnym elementem są tutaj dodatki. Niepowtarzalnego charakteru dodadzą obrazy, figurki i kuchenne akcesoria z bambusa.

Również w przypadku łazienki jednym a najważniejszych elementów są dodatki. Afrykańskiego charakteru nadadzą koszyki z wikliny na kosmetyki oraz kosz na bieliznę, lustro w oprawie drewnianej lub ratanowej oraz drobniejsze bibeloty. Armatura powinna być nowoczesna i prosta, pod umywalką sprawdzi się szafka z jasnego drewna. Jeśli chodzi o ceramikę, świetnym rozwiązaniem będą lśniące płytki lub mozaika. Na podłodze można położyć matę z bambusa lub trawy.

Warto zauważyć też, że elementy wystroju kojarzące się z Afryką są łatwo dostępne na naszym rynku. Artykuły takie jak afrykańskie obrazy, bambusowe naczynia, figurki i maski można kupić w większości sklepów z wyposażeniem wnętrz i w marketach meblowych i budowlanych. Producenci ceramiki oferują płytki kuchenne i łazienkowe oraz gres szkliwiony w kolorach odpowiednich dla stylu afrykańskiego. Wybór jest bardzo duży więc z pewnością znajdziemy coś dla siebie.

Zobacz też:
W poszukiwaniu inspiracji do wykończenia wnętrz
Projekty nowoczesnej łazienki
Nowoczesne łazienki - galeria aranżacji
Otwarta kuchnia na salon - wady i zalety

Tanie ogrzewanie domu. Może ogrzewanie gazowe, bez kaloryferów i wkładów kominowych?

2011-08-09T21:00:00.015+02:00

Podróże niewątpliwie kształcą. Również w kwestiach budowlanych można się wiele nauczyć. W małych zagubionych wioskach na Słowacji uwagę zwracają małe metalowe wywietrzniki, montowane najczęściej pod oknami. W mroźne dni unosi się z nich mała strużka pary. Wspomniane wywietrzniki to zewnętrzny element kaloryferów gazowych. Czeska firma Mora produkuje je od lat, a od niedawna produkt ten został dopuszczony do montażu w naszych domach.
Ten prosty a zarazem ekonomiczny i ekologiczny sposób ogrzewania mieszkań nie cieszy się jeszcze w Polsce popularnością. Najczęściej ogrzewacze tego typu kojarzą nam się z promiennikami na propan-butan, często powodującymi wilgoć w mieszkaniu. Do tego 11 kg butla wystarcza na kilka dni. Ale czeska Mora to zupełnie inne urządzenie o odmiennej zasadzie działania.

Do tego urządzenia nie trzeba mieć dodatkowej wentylacji czy komina. Montowany na ścianie wymaga jedynie aby ściana była zewnętrzna. Zalety to niski koszt zarówno zakupu jak i instalacji. Może ono być oczywiście zarówno na gaz ziemny jak i propan-butan. Ostatnio pojawiły się produkowane w Polsce wersje grzejników z wentylatorami, w kształcie stylowych kominków, gdzie możemy popatrzeć na płomień tańczący na palenisku. Koszt takiego kaloryferka to 1000 - 2500 zł. Nie wiadomo dlaczego przez wiele lat nie mogliśmy nabyć takich grzejników w Polsce. Potem na próbę zezwolono na ich montaż jedynie w sklepach i zakładach pracy. Teraz można już używać owo urządzenie w pomieszczeniach mieszkalnych. Pojawiają się nawet w kamienicach, gdzie często z powodu słabej jakości przewodów kominowych i słabej instalacji elektrycznej są jedynym dostępnym źródłem ciepła. Najlepsze wydają się grzejniki z wentylatorem wymuszającym cyrkulację powietrza w pomieszczeniu. Wyposażone w pełną elektronikę zapłonu i sterowania temperaturą w pomieszczeniu pozwalają na komfort w obsłudze.

Grzejnik potrzebuje tyle gazu co pojedynczy palnik kuchenki gazowej. Jedynym problemem w instalacji to wywiercenie w ścianie przelotowego otworu o średnicy w zależności od mocy grzejnika (około 25 cm). W otwór ten wkładamy dołączoną do grzejnika podwójną rurę zakończoną estetycznym maskowaniem otworu. Rurą tą grzejnik pobiera sobie z zewnątrz powietrze potrzebne przy spalaniu, a jego środkową częścią wydalane są spaliny. W pomieszczeniu zostaje nam wyłącznie ciepło i nie ma żadnej styczności z paleniskiem więc nie jest duszno i wilgotno. Jedyne co na zewnątrz daje znać o tym, że mamy grzejnik gazowy to pojawiający się w zimie lekki dymek z pary. Ekonomicznie trudno zauważyć zwiększenie zużycia gazu, urządzenie jest relatywnie tanie, zarówno w zakupie, montażu jak i eksploatacji.

Źródło zdjęcia: www.karma-gaz.com.pl

Zobacz też:
Na czym polega i jak działa ogrzewanie geotermiczne?
Certyfikat (świadectwo) energetyczny dla domu i mieszkania - co to jest, ile kosztuje i co zawiera
Jak działa centralne ogrzewanie - schematy instalacji
Jak działa ogrzewanie podłogowe
Ogrzewanie geotermiczne - pompa ciepła dla nowoczesnego domu

Wybieranie szamba czy inwestycja w przyłącze kanalizacyjne? Co wybrać

2011-08-08T23:34:00.007+02:00

Ostatnio nasze miasta dostały możliwość pomocy unijnej w realizacji inwestycji w infrastrukturze między innymi w zakresie sieci kanalizacyjnych. Dobrze, gdyby takowe sieci były wykonywane kompleksowo wraz z podłączeniem poszczególnych użytkowników. Do tego celu najlepiej powołać komitet osiedlowy, który z wykonawcą i bankami negocjuje kompleksowo warunki przyłącza kanalizacyjnego dla poszczególnych członków komitetu. Co jednak zrobić, gdy sąsiedzi nie są skłonni by się dogadać i nie ma kogoś, kto by dopilnował wszystkich formalności?

Pierwsze pytanie jakie musimy sobie zadać w związku z taką inwestycją brzmi: czy to się nam opłaca? Gdy budujemy nowy dom łatwiej nam podjąć taką decyzję. Koszty przyłącza energii elektrycznej, wody, gazu nie odbiegają znacznie od kosztów przyłącza kanalizacyjnego i są z jednym z kosztów związanym z realizacją marzeń o domu. Budowa własnego szamba z oczyszczalnią to koszt porównywalny, a do tego trzeba mieć dość duży plac przy domu by zmieściła się tam oczyszczalnia. Jednak, gdy nasz dom był budowany dawno i ma już kanalizację zakończoną szambem to wydatek około 10000 złotych nie jest łatwą decyzją. Szczególnie, gdy mieszkamy w terenie suchym, o nisko położonych wodach powierzchniowych. W takim przypadku nawet najszczelniejsze szambo, przy dwóch domownikach, nie napełni się zbyt szybko. Usługa asenizacyjna to koszt 50 -100 zł więc przy jednomiesięcznym cyklu opróżniania inwestycja "zwróci" nam się po 14 latach. Niestety, to nie jest do końca prawdą ponieważ od momentu uruchomienia przyłącza koszty każdego litra pobranej wody będzie trzeba liczyć podwójnie, doliczając koszt odprowadzenia ścieków.Wydłuża to zwrot inwestycji do około 25 lat, co dla osób starszych może wydawać się nieopłacalne. Czy jednak jest to do końca prawda?

Częstą opinią użytkowników szamb jest nieprzyjemny zapach w dni parne, lub przed samą burzą. Nawet najlepsza wentylacja kanalizacji nie zapobiegnie parowania ziemi, a gdy jeszcze szambo jest nieszczelne to cała okolica ma brzydki zapach. Nie wybranie szamba na czas kończy się "korkowaniem" rury kanalizacyjnej i w efekcie jej zatykaniem, lub wręcz "puszczaniem" na uszczelkach. W najgorszym przypadku może to powodować przesiąkanie wody powierzchniowej do piwnicy, z której znaczną część stanowi woda z szamba przefiltrowana przez piach. Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że argumenty te przemawiają na korzyść przyłącza kanalizacyjnego.

Pierwszym etapem przyłączenia do przy nowo wybudowanej kanalizacji w ulicy jest projekt przyłącza. Najlepiej, gdy zlecimy zrobienie projektu jak najszybciej by skorzystać z planów sieci kanalizacyjnej, która została już wykonana w ramach działań miejskich. Obniża to koszt projektu o kilkaset złotych. Należy pamiętać o podliczniku na wodę zużywaną w ogrodzie. Chodzi o to by nie płacić podwójnie za wodę, którą będziemy podlewać ogródek czy myć samochód.

Drugim etapem jest wybór środków finansowania. Lokalne media często nagłaśniają akcje ekologiczne ułatwiające finansowanie przyłączy kanalizacyjnych. Prowadzi to Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska przy Urzędzie Marszałkowskim, który jest do znalezienia przy każdym większym mieście. WFOŚ organizuje zwykle przetarg dla banków za pośrednictwem których możemy dostać "do 40 % kosztów inwestycji" (w zależności od miasta może to się nieznacznie różnić). Tu powinna zapalić się nam lampka ostrożności. Koszt uzyskania kredytu to 3 %. Oprocentowanie około 10 % całego kosztu przyłącza. Czyli przyjmując, że koszt przyłącza to 10000 zł to koszt kredytu około 1300 zł. Skoro mamy dostać 4000 to wydawało by się że się opłaca. Niestety małe literki są bardzo ważne. Możemy maksymalnie dostać do 40 % ( niekoniecznie całe 40 %). Po drugie nie objęty kredytem jest odcinek od rury w ulicy do ogrodzenia, a w zasadzie w myśl nowej definicji przyłącza kanalizacyjnego to obszar od rury w ulicy do pierwszej studzienki.

Ten odcinek to koszt ponad połowy całej inwestycji i wynosi on bez względu na naniesione utwardzenia około 6000 zł. Wracając do przykładu inwestycji za 10000 zł i koszcie bankowym 1300 to możemy maksymalnie liczyć na 1600 zł co ledwie pokryje koszty poniesione w banku.
Mając projekt powinniśmy zlecić wykonanie kosztorysu u naszego potencjalnego wykonawcy. Można też, skorzystać z innej możliwości. Skoro to co budujemy z ulicy do pierwszej studzienki i tak stanie się własnością Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, to oni będą ostatecznie ponosić wszelką odpowiedzialność za to co będzie ewentualnie źle wykonane. Od pogiętych płyt chodnikowych, po zapychające się rury. Są miejsca, gdzie źle ułożona kanalizacja zalewa mieszkania. Należy też pamiętać, że jakiekolwiek odstępstwo od projektu nie będą przyjęte przez ZWiK. Odebranie przyłącza przez ZWiK nie jest zatem sprawą prostą i wymaga wielu asyst (gazownicy, telekomunikacja, wodociąg - w zależności co będzie na trasie wykopu, a jest to prawie 4 metry głębokości). Zdając sobie sprawę, że nie nadajemy sie na tak zaawansowanego majstra budowlanego zacznijmy więc od wizyty w ZWiK. Istnieje możliwość podpisania umowy bezpośrednio ze ZWiK-iem. Płatności rozkładają na nieoprocentowane raty, sami wybierają i nadzorują wykonawcę. Dodatkowo udzielają nam rabatu 5% (w zależności od miasta) i gwarantują koszt przyłącza w ustalonej z góry cenie i ratach.

Zobacz też:
Ile kosztuje przydomowa oczyszczalnia ścieków?
Jak działa przydomowa oczyszczalnia ścieków?

Projekty i aranżacje wnętrz - w poszukiwaniu inspiracji do wykończenia domu

2011-07-12T22:14:00.004+02:00

Przystępując do wykończenia własnego domu lub mieszkania warto mieć przygotowaną konkretną wizję poszczególnych elementów pomieszczeń. Uniknie to problemów, które mogą pojawić się w trakcie prac wykończeniowych. Lista takich potencjalnych błędów może być bardzo duża, włączając w to zarówno problemy funkcjonalne, jak i brak estetyki i złe dopasowanie elementów. Aby do tego nie dopuścić możemy skorzystać z pomocy projektanta wnętrz. Niestety, praca dobrego projektanta może być dosyć droga. Ceny mogą dochodzić nawet do 200 zł za metr kwadratowy, co przy domu o powierzchni 150 metrów daje 30 000 zł!

Na szczęście, wykończenie wnętrza można zaplanować też samemu. Przy opracowaniu wykończenia warto wspomóc się inspiracjami już zaprojektowanych lub wykonanych wnętrz. Zdjęć z aranżacjami można znaleźć w sieci całe mnóstwo. Wszystkie propozycje można pogrupować na trzy grupy serwisów.

Pierwszą możliwością jest skorzystanie z wyszukiwarki grafiki w Google. Po wpisaniu frazy (na przykład "aranżacje łazienki") klikamy na link "Grafika". Po kliknięciu uzyskujemy dostęp do wielu propozycji aranżacji (przykład: aranżacje łazienki).

Drugą opcją jest przeglądanie propozycji aranżacji wnętrz na serwisach producentów materiałów wykończeniowych. Przykładem mogą być producenci płytek ceramicznych (na przykład Ceramika Paradyż - łazienki), ceramiki łazienkowej (przykład - Koło), itd.

Ostatnią możliwością jest przeglądanie serwisów poświęconych tematyce wykończenia wnętrz. Przykładem takiego serwisu jest inspireMe.pl. Jest to portal na którym to użytkownicy - projektanci wnętrz, firmy wykończeniowe lub po prostu właściciele domów i mieszkań sami dodają własne zdjęcia i projekty wnętrz. Dzięki temu powstaje jedno miejsce, w którym każdy może znaleźć ciekawe projekty i aranżacje łazienek, kuchni, salonów i innych pomieszczeń w domu, a także elementów wokół domu.

Zobacz też:
Jak urządzić małą łazienkę
Jak zaprojektować pokój dzieci
Darmowy program do projektowania wnętrz
Projekty nowoczesnej łazienki
Nowoczesne projekty kuchni
Propozycje projektów i aranżacji wnętrz na inspireMe.pl
Materiały do wykończenia wnętrz

Samodzielna budowa grilla ogrodowego

2011-06-30T23:54:00.012+02:00

Długi weekend majowy uważany jest za początek sezonu grillowego, a letnie miesiące pozwalają w pełni cieszyć się posiłkami wspólnie spożywanymi na dworze. Właściwie zaprojektowany i wykonany grill ogrodowy może być praktyczną ozdobą każdego tarasu czy działki. Samodzielnie zbudowany pozwala uzyskać wygląd oraz funkcje jakie najbardziej nam odpowiadają.

Grill murowany
Z wykonaniem grilla może poradzić sobie nawet jedna osoba, pomoc innych bywa jednak mile widziana. Do budowy często wykorzystywana jest cegła klinkierowa lub cegła elewacyjna. Kolor można dopasować do elewacji domu albo elementów wyposażenia ogrodu. Do wykończenia stosuję się także owalne kamienie. Przydatna jest lepszej jakości zaprawa murarska do klinkieru oraz ruszty wykonane ze stali nierdzewnej. W zależności od indywidualnych potrzeb planuje się wysokości oraz wielkości rusztu. Grill może być urządzeniem wielofunkcyjnym, służąc za wędzarnię czy praktyczny schowek. Zaletami murowanego grilla w porównaniu do przenośnych grilli turystycznych dostępnych w sprzedaży jest większa trwałość, stabilność, brak problemów z przechowywaniem i obaw przed kradzieżą.

Miejsce budowy grilla
Głównym kryterium wyboru lokalizacji grilla powinna być nasza wygoda. Nie ma potrzeby budować go z dala od miejsca biesiadowania. Osoba przyrządzająca posiłki nie będzie się wówczas czuła odizolowana, natomiast dobre zastosowanie odprowadzania dymu poprawi komfort bliskiego przebywania przy palenisku. Nie ma też mowy o szybkim stygnięciu potraw. Warto umieścić grill tak, aby nie znajdował się bezpośrednio przy ścianie, okapie lub oknie budynku. Zminimalizuje to szybkość powstawania zabrudzeń i zwiększy bezpieczeństwo. Grill nie powinien także utrudniać zagospodarowania reszty powierzchni tarasu czy ogrodu. Młodsze pokolenie może nie być pocieszone, kiedy będzie on przeszkadzał w czasie gier i zabaw na dworze.

Schemat budowy grilla
1. Rozplanuj miejsce i ostateczny wygląd grilla. Przy projektowaniu rozważa się wielkość, wysokość, kształt grilla, tak by współgrały z rozmiarami powierzchni działki. Ważne by wybrać dogodny termin budowy. Wykonanie może potrwać kilka dni, a niektóre etapy wymagają ograniczonej do minimum wilgotności powietrza.
2. Przed przygotowaniem płyty fundamentowej, zaznacza się zarys grilla, najlepiej wykorzystując wbite paliki i rozciągnięty między nimi sznurek. Na wydzielonym obszarze kopie się dół o głębokości ok. 25 cm. Następnie utwardza dno żwirem i rozkłada równomiernie warstwę betonu. Aby beton uzyskał lepszą wytrzymałość wykonana płyta fundamentowa powinna sezonowana, czyli być pozostawiona przez okres kilku dni.
3. Po dokładnym oczyszczeniu płyty fundamentowej należy ustawić z cegieł zarys grilla, sprawdzając jeszcze bez używania zaprawy, czy powierzchnia jest pozioma, a kąty w narożnikach proste.
4. Do budowy ścian używa się spoidła z zaprawy do klinkieru. Dla wygody można kupić już gotową. Jest ona droższa niż wykonana własnoręcznie, ale posiada właściwą konsystencję, jaką samemu nieraz trudno bez wcześniejszej wprawy uzyskać. Między kolejnymi warstwami cegieł umieszcza się zaprawę nie zapominając o elementach dystansowych, które pozwolą uzyskać równe fugi. Elementy dystansowe usuwa się po ułożeniu następnej warstwy cegieł. Sukcesywnie kontroluje się zachowanie poziomu i pionu ścian. Przy ewentualnych odchyleniach można użyć młotka murarskiego.
5. Kiedy mamy już gotowe ściany przystępuje się do budowy płyty paleniska. Ustawia się tymczasową podporę, na której to układa się cegły prostopadle do ścian, po czym zamocuje się płytę paleniska. Najlepiej pozostawić podpory do momentu, aż zaprawa się zwiąże. Górną część ściany grilla układa się dłuższymi brzegami cegieł (równolegle) do środka grilla. Następnie wywierca się otwory w cegłach ułożonych z przodu. Do wzmocnienia konstrukcji warto użyć grubszych prętów.
6. Pomiędzy kolejnymi poziomami cegieł umieszczamy ceowniki, służące za prowadnice rusztu. Dobrze jest sprawdzić, czy szyny ceowników są oznaczone w odpowiedniej odległości. W tym celu może pomóc pręt o długości odpowiadającej szerokości planowanego rusztu. Następnie wbudowuje się na stałe ceowniki między dwie kolejne warstwy cegieł. Pozwoli to umieszczać ruszt bliżej, lub dalej ognia. Warto przed zainstalowaniem metalowych elementów zabezpieczyć je farbą antykorozyjną.
7. Do wykończenia płyty fundamentowej układa się bruk klinkierowy na wypoziomowanej podsypce piaskowo-cementowej.
8. W miejscu paleniska umieszcza się wyciętą na wymiar blachę, natomiast w prowadnicach z ceowników ruszt.
9. Aby osadzić płytę z piaskowca, używa się specjalnego kleju do kamienia po wcześniejszym wypoziomowaniu. Następnie pokrywa się impregnatem.
10. Kilka dni wystarczą do związania zaprawy i można w pełni korzystać z nowo powstałego grilla.

Zobacz też:
Porównanie grilla elektrycznego, gazowego i węglowego
Jak samemu ułożyć kostkę brukową
Budowa basenu ogrodowego

Instalacja odkurzacza centralnego

2011-06-02T09:24:00.000+02:00

W nowoczesnych gospodarstwach domowych coraz powszechniej wykorzystuje się odkurzacze centralne które skutecznie zastępować mogą tradycyjne odkurzacze.

Mianem odkurzacza centralnego określa się instalację na którą składają się: serce systemu – agregat ssący połączony z siecią rur umieszczonych w ścianach budynku zakończonych specjalnymi ssącymi gniazdami wtykowymi. Do gniazd tych podłącza się elastyczne, kilku a nawet kilkunastometrowe węże podobne do tych wykorzystywanych w tradycyjnych odkurzaczach z tą różnicą, że posiadają one przycisk włączający system odkurzacza centralnego umieszczony przy uchwycie węża (dostępne są także systemy uruchamiające się automatycznie po włożeniu węża do gniazda wtykowego).

Montaż odkurzacza centralnego możliwy jest w wybudowanym już domu, jednak wiąże się z koniecznością kucia ścian pod system rur, dlatego warto zastanowić się nad takim systemem na etapie planowania inwestycji.

Agregat odkurzacza centralnego umieszczany jest w odosobnionym pomieszczeniu takim jak piwnica, czy garaż, dzięki czemu podczas sprzątania nie słychać hałasu pracującej aparatury. W zależności od wybranego agregatu instalacja może posiadać większą siłę ssącą niż zwykły odkurzacz. Jeżeli zakupiony zostanie specjalny (niestety droższy) agregat przystosowany do zbierania płynów, możliwe będzie także odkurzanie na mokro, pranie tapicerek i dywanów, itp.

Zaletą systemu jest mniejsza waga urządzenia, z którym musi przemieszczać się po pokojach jego użytkownik. Zamiast całego odkurzacza ciągnie on za sobą jedynie rurę, co jest szczególnie istotne w przypadku sprzątania schodów, czy małych pomieszczeń.

Do zalet odkurzacza centralnego zaliczyć należy także możliwość zamontowania specjalnej szczeliny przypodłogowej tzw. szufelki, co jest szczególnie przydatne w kuchni i jadalni. Dzięki takiej szufelce w łatwy i szybki sposób usunąć można kruszyny i nieczystości. Dostępne są także rozwiązania ułatwiające sprzątanie np. blatów kuchennych.

Odkurzacz centralny ze względu na konieczność montażu rozbudowanej instalacji i wyposażenia jej w specjalny agregat jest niestety droższy od tradycyjnego odkurzacza i jego cena sięga kilku tysięcy złotych. Warto jednak zastanowić się, czy biorąc pod uwagę dłuższy czas użytkownika koszt ten nie będzie porównywalny do sytuacji w której na przestrzeni czasu zwykły odkurzacz wymieniany byłby kilkukrotnie.

Z jednej strony odkurzacz centralny to urządzenie stworzone dla alergików ponieważ nie powoduje cyrkulacji powietrza w pomieszczeniach, co stanowi jego główną przewagę w stosunku do odkurzaczy tradycyjnych. W nowoczesnych rozwiązaniach zużyte powietrze, po przejściu przez filtry odprowadzane jest na zewnętrz budynku przez co domownicy nie mają styczności przede wszystkim z niebezpiecznymi roztoczami. Takie rozwiązanie zmniejsza ilość alergenów w pomieszczeniach dlatego zakup odkurzacza centralnego często rozważany jest w pierwszej kolejności właśnie przez alergików. Z drugiej jednak strony, przeciwnicy odkurzaczy centralnych zarzucają temu rozwiązaniu, że w przypadku wentylacji grawitacyjnej może powodować cofanie się powierza w kanałach wentylacyjnych, co może prowadzić do powstawania zawilgotnień i zagrzybień. Co więcej, większy niż w przypadku odkurzaczy tradycyjny pojemnik na śmieci powoduje, że czyszczony jest on rzadziej, a w pojemnik mogą rozwijać się grzyby i bakterie, które kanałami mogą wracać do pomieszczeń. Brak jednak jednoznacznych badań, które udowadniałyby którąkolwiek z tez, a na forach internetowych znaleźć można liczne dyskusje bez jednoznacznych konkluzji na ten temat.

Siatka pleciona, zgrzewana czy panele. Jakie ogrodzenie wybrać?

2011-05-14T08:29:00.005+02:00

Mając do ogrodzenia dużą posesję zazwyczaj właściciela nie stać na wymyślne ogrodzenia murowane czy kute, których koszt może przy dużych długościach przekroczyć nawet koszt domu. Wtedy zazwyczaj wybór ogranicza się do ogrodzeń z siatki zwykłę, siatki zgrzewanej oraz paneli metalowych. Które z nich wybrać?

Drut powlekany czy ocynkowany?

Zarówno siatki, jak i panele spotyka się w dwóch podstawowych rodzajach - wykonaną z drutu ocynkowanego lub pokrytego PCV. Ceny są bardzo zbliżone, z niewielką tendencją do droższej siatki powlekanej.

Siatka ocynkowana dostępna jest zazwyczaj w jednym kolorze - srebrnym. Po ogrodzeniu działki siatkę można pomalować, ale może być to dosyć czasochłonne, szczególnie dla większych długości ogrodzenia. Siatka ocynkowana jest zazwyczaj sztywniejsza i bardziej trwała, gdyż warstwa cynku chroni metal przed korozją, a sam cynk, po uszkodzeniu ma właściwość samonaprawy - zasklepiania się uszkodzeń.

Siatka PCV to zazwyczaj też drut ocynkowany, tylko pokryty jeszcze warstwą plastiku. Siatka tego typu przy tej samej grubości jest mniej wytrzymała od siatki ocynkowanej, ponieważ grubość tej najważniejszej warstwy - stali - jest mniejsza. Ponadto, producenci często sprzedają siatkę powlekaną z bardzo niewielką lub nawet brakiem warstwy cynku, co powoduje, że siatka taka szybko może korodować, szczególnie gdy dojdzie do uszkodzenia - wtedy pod warstwę PCV może dostawać się i tam zalegać woda. Zaletą siatki powlekanej jest dosyć duży wybór kolorów.

Siatka pleciona

Siatka pleciona to najczęściej spotykany rodzaj ogrodzenia. Siatka taka wykonana jest ze specjalnie plecionego drutu, którego ogniwa nie są na stałe połączone ze sobą. Może to przysporzyć nam trochę kłopotów przy montażu, gdyż taką siatkę trzeba naciągnąć specjalnymi drutami.

Siatka pleciona ma tą zaletę, że jest najtańsza z trzech wymienionych tu rodzajów ogrodzeń. Metr bieżący samej siatki to koszt około 10-15 złotych w zależności od rodzaju i grubości. Do kosztu ogrodzenia należy doliczyć słupki i naciągi, co przy długości ogrodzenia 200 metrów wyniesie w sumie 5-7 tysięcy złotych.

Siatka zgrzewana

Siatka zgrzewana ma zazwyczaj oczka w kształcie prostokątów i składa się ze zgrzanych ze sobą drutów. Dzięki temu jest bardziej sztywna, co znacznie ułatwia jej montaż - nie trzeba stosować naciągów, a siatka nie składa się tak jak plecionka, więc montować ją może nawet jedna osoba.

Cena siatki tego typu jest zazwyczaj zbliżona do siatki plecionej. Metr bieżący to 10-15 złotych.

Panele ogrodzeniowe

Panele ogrodzeniowe wyglądem przypominają siatkę plecioną - również składają się z zespawanych ze sobą drutów. Druty te są jednak dużo grubsze i mało elastyczne, dlatego panele trzeba kupować na sztuki, a nie na metry bieżące w rolkach. Panele ogrodzeniowe dają poczucie większego bezpieczeństwa, jednak w rzeczywistości stanowią przeszkodę taką samą jak zwykła siatka. Montaż tego typu paneli jest bardziej skomplikowany, ponieważ bardzo ważne tu jest ich rozmieszczenie - odległości między słupkami muszą być identyczne. Ponadto, zazwyczaj przy końcu lub w rogach ogrodzenia panele należy docinać i sztukować, bo rzadko kiedy zdarza się, żeby można było równo podzielić całą długość ogrodzenia.

Cena paneli ogrodzeniowych jest wyższa niż siatki plecionej i zgrzewanej. Koszt metra bieżącego to 60-100 zł, więc za ogrodzenie o długości 200 metrów zapłacimy 12-18 tysięcy złotych, czyli dwukrotnie więcej niż za siatkę.

Zobacz też:
Ogrodzenie z podmurówką czy bez?
Wycinka drzew na działkę - przepisy i pozwolenie
Pierwsze kroki przy budowie domu po uzyskaniu pozwolenia
Czy potrzebne jest ogrodzenie na budowę ogrodzenia działki?
Rodzaje i systemy ogrodzeniowe

Źródło zdjęć i kalkulacji: www.rabatka.pl.

Pustak ceramiczny Porotherm czy Max 220? Co wybrać na konstrukcję ścian zewnętrznych?

2011-05-11T15:46:00.006+02:00

Kwestia wyboru materiałów do konstrukcji ścian zewnętrznych to jeden z tych dylematów przy budowie domu, które nigdy nie zostają rozwiązane. Zarówno Max, jak i Porotherm ma swoich zwolenników, oba rodzaje pustaków ceramicznych mają też swoje wady i zalety.

Przede wszystkim, należy uzmysłowić sobie, że mówimy tu o różnych formach pustaka, a nie różnych firmach. Oba rodzaje pustaka mogą być produkowane przez różne firmy.

Max od Porothermu różni się wielkością i kształtem formy. Porotherm ma zazwyczaj większy rozmiar. Na przykład ścianę o szerokości 30 cm będziemy robili z Porothermu 30 o wymiarach: 300x250x238 mm. Na metr kwadratowy ściany zużyjemy średnio 16 pustaków. Na taką samą ścianę wyjdzie nam 22 pustaków Max 220 (mają wymiary: 288x188x220).

Oprócz tego, że będziemy musieli kupić więcej pustaków Max, ważne jest też to, że potrzeba będzie więcej pracy, żeby je ułożyć. Ponadto, pustaki Porotherm układane są w systemie pióro - wpust (stąd skrót P+W w nazwie), co ułatwia pracę. Dlatego zazwyczaj za robociznę wykonania ścian z Porothermu zapłacimy mniej niż za Max'a.

Jeżeli chodzi o cenę jednostkową, to tańszy jest Max (między innymi dlatego też, że jest mniejszy). Jednak różnica częściowo się wyrównuje z uwagi na większą liczbę pustaków, które musimy kupić. Oto przykładowe wyliczenia dla domu o łącznej powierzchni ścian zewnętrznych: 150 metrów kwadratowych, o szerokości 30 cm, na podstawie cen z Allegro.pl:

Pustak ceramiczny Max 220

Wydajność: 22 pustaki na metr kwadratowy
Cena sztuki: 2,50 - 3 zł
Potrzebnych pustaków: 3300 szt
Koszt Max'a: 8250 zł - 9900 zł

Pustak Porotherm 30

Wydajność: 16 pustaków na metr kwadratowy
Cena sztuki: 4 - 5 zł
Potrzebnych pustaków: 2400 szt
Koszt Max'a: 9600 zł - 12000 zł

Różnica: 1350 - 2100 zł na korzyść Max'a

Jak widać, różnica nie jest duża i może ją zniwelować wyższy koszt robocizny i różnica w kosztach zaprawy.

Jeżeli chodzi o inne kryteria wyboru to pojawiają się przeróżne wady i zalety dla każdego z rodzajów pustaków. Można o tym czytać na forach internetowych bez końca. Do kilku najciekawszych wypowiedzi można zaliczyć:

Na rzecz Max:
"jeśli ściana docieplana, to materiał jak najtańszy"
W przypadku Porotherma jest "problem z wieszaniem przedmiotów. "
Porotherm jest "bardziej kruchy, delikatniejsza konstrukcja"
Porotherm jest "rowniejszy - na takim podrapanym maksie tynk bedzie sie lepiej trzymal"
"jeśli dajemy ocieplenie (wełna, styropian) to ścianę z pustaka traktujemy jako nośna i tutaj wymagamy jak najlepszych wytrzymałościowych i kumulacyjnych i innych poza termicznymi, gdyż o to dba warstwa ocieplenia, dlatego MAX jest w prawie każdym punkcie lepszy od PH, poza izolacyjnością cieplną. "

Na rzecz Porothermu:
"Max nie trzyma dokładnie wymiarów"
"max podbno nie da się nawet podzielić np na pół bo zaraz się kruszy natomiast porotherm spokojnie można przeciąć"
Max jest "kruchy jak szkło. Dobrze wypalony i mocny , ale jakiekolwiek dzielenie pustaka na pół przed wmurowaniem kończyło się rozsypką"

Zobacz też:
Inwestor nadzoru budowlanego
Fundament - przekrój i etapy budowy
Jak wybrać kierownika budowy domu
Lepszy beton komórkowy czy pustak ceramiczny?
Porotherm - ceny i oferty sprzedaży

Lecznicze zioła we własnym ogródku

2011-04-26T14:02:00.004+02:00

Jak głosi stara prawda: w zdrowym ciele, zdrowy duch. Żeby utrzymywać optymalną formę należy prowadzić aktywny tryb życia, wspierany odpowiednią dietą. Dobrze gdybyśmy we własnym, przydomowym ogrodzie uprawiali lecznicze zioła, a także świeże, ekologiczne warzywa czy owoce. Jeśli mamy taką możliwość nie wahajmy się ani chwili.

Piękne, zadbane ogrody zachwycają mnogością form, kolorów oraz niesamowitych zapachów. Aromatyczne zioła okazują się nie tylko atrakcyjnym dla oka uzupełnieniem kwiatowo - roślinnej przestrzeni, ale jednocześnie niezbędnymi suplementami diety. Mięta, pokrzywa albo melisa na stałe weszły do kanonu domowych apteczek. Pozwoliły naturalną drogą walczyć z określonymi schorzeniami, np. problemami żołądkowymi, bólami reumatycznymi, bądź stanami pobudzenia nerwowego. Umiejętnie wykorzystywane zioła będą skuteczną alternatywą wobec środków farmakologicznych. Dziś sztuczne barwniki i chemia otaczają nas zewsząd, dlatego ograniczajmy je, stosując wyłącznie w ostateczności. Tym bardziej, iż wybór ekologicznych zamienników jest naprawdę bogaty. Nasze warunki atmosferyczne pozwalają uprawiać zioła niemal na każdą dolegliwość.

Przyjrzyjmy się teraz kilku innym specyfikom ze świata roślin, które charakteryzują lecznicze właściwości. Tymianek to niewielka krzewinka pochodząca z okolic śródziemnomorskich. Zalecany jest w czasie chorób górnych dróg oddechowych, bowiem pełni rolę wykrztuśną, przeciwkaszlową oraz przeciwbakteryjną. Nieco odmienne cechy niż tymianek wykazuje rumianek. Rumianek ma również działanie przeciwbakteryjne, lecz prócz tego przeciwzapalne, jak również przeciwwirusowe. Osoby alergiczne też powinny mieć w ogródku świeży rumianek. Wszyscy dobrze znamy popularny mlecz, czyli mniszek lekarski. Ta niepozorna, wieloletnia roślina zawiera witaminę C, kwas foliowy, ale także wiele składników mineralnych. Mniszek pospolity może usprawniać przemianę materii, prawidłowe funkcjonowanie wątroby i proces trawienia.

Poznaliśmy dotąd zastosowanie zaledwie paru bardziej znanych darów natury, a już widać ich niepodważalną przydatność w życiu codziennym. Zioła mają zbawienny wpływ na organizm człowieka, więc warto zainwestować pieniądze, aby zasiać w ogrodzie poszczególne gatunki roślin dla własnych potrzeb zdrowotnych.

Zobacz też:
Pielęgnacja roślin balkonowych
Lecznicza siła natury
Budowa basenu ogrodowego
Domowe sposoby na zdrowie rodziny
Budowa oczka wodnego

Największa makieta architektoniczna na świecie

2011-04-03T15:34:00.004+02:00

Trójwymiarowe makiety architektoniczne zawsze przyciągają uwagę. Z jednej strony zadziwiać nas może dokładność wykonania poszczególnych elementów nawet tak mało istotnych jak trawniki i drzewa. Z drugiej strony ludzi zawsze interesuje to, co jest odległe i nienaturalne - makieta architektoniczna pozwala widzowi poczuć się jak ptak widzący ziemię, miasto, czy pojedynczy budynek z lotu ptaka. Oczywiście im większa makieta tym przyciąga więcej uwagi. Największa makieta na świecie powstała kilka lat temu w Szanghaju.

Makieta miasta ma ponad 90 metrów kwadratowych powierzchni i ukazuje wygląd Szanghaju w 2020 roku. Makieta jest tak duża, że zajmuje całe jedno piętro muzeum i nie da się jej całej zmieścić na jednej fotografii. Nic dziwnego, skoro miasto zamieszkuje ponad 16 milionów osób, a powierzchnia miasta jest 5 razy większa niż Londynu.

Zobacz też:
Etapy budowy domu
Makiety architektoniczne metodą wizualizacji nowych inwestycji
Darmowy program do projektowania wnętrz

Pielęgnacja roślin balkonowych, sposoby sadzenia roślin na balkonie i tarasie

2011-04-02T13:24:00.002+02:00

Balkon jest elementem mieszkania, który chętnie zdobi się kwiatami i urozmaica roślinnością. Mały, zadbany ogródek uatrakcyjnia dość ponure oblicze zwyczajnych elewacji budynków. Różnorodność gatunków roślin dobrze przystosowujących się warunków panujących na tarasie czy balkonie pozwala każdemu stworzyć własną kompozycję miłą zarówno dla oczu jak dla i dla węchu.

Do sadzenia kwiatów można wykorzystać doniczki, wiszące lub naścienne kosze, ceramiczne misy albo skrzynki drewniane pozwalające rozmieścić roślinność odpowiednio według uznania. Przed sadzeniem dobrze jest dowiedzieć się, jakie wymagania mają wybrane rośliny. Przede wszystkim ważny jest preferowany poziom nasłonecznienia. Rośliny źle znoszące zacienienie mogą słabiej rosnąć na balkonach i werandach od strony północnej. Na takich lepiej nadaje się bluszcz, werbena lub barwinek. Za to w pełnym słońcu doskonale rosną między innymi popularne: pelargonie, begonie wielokwiatowe, surfinie. Przed wyborem roślin warto także sprawdzić, czy nie drażni domowników intensywny, a nawet dość przykry zapach niektórych kwiatów jak przykładowo aksamitek.

Nie można zapominać, że aby rośliny mogły zaadoptować się do panujących warunków, potrzebują większej uwagi ze strony domowników. Należy im zapewnić regularne podlewanie, ponieważ ziemia w pojemnikach ma tendencję do szybkiego wysychania. Dodatkowo plastikowe ściany doniczek prędzej się nagrzewają w porównaniu do skrzynek wykonanych z drewna. W upalne dni roślinom balkonowym będzie potrzebne dwukrotne nawodnienie: wczesnym rankiem i późnym wieczorem najlepiej odstaną wodą. Dobrze jest zapewnić większy odstęp miedzy sadzonkami, bo tempo wzrostu bywa znaczne. W dnie każdego pojemnika z roślinami powinny zostać wykonane otwory odprowadzające nadmiar wody. Skrzynki z drewna lub ceramiczne miski warto wyłożyć przed wsypaniem ziemi podzirkowaną folią ogrodniczą. Ma ona zapobiec nadmiernemu wysychaniu gleby. Na dno pojemnika wsypuje się nieraz warstwę karmazytu lub żwiru, dodatkowo służące za filtr pod następnie wyścieloną ziemią.

W zależności od pory roku można doczekać się kwitnienia różnych gatunków roślin. W okresie wiosny sadzi się niezapominajki, bratki ogrodowe, stokrotki, które mogą zachować kwiaty nawet do czerwca. Do roślin letnich godnych polecenia należą pelargonie, żeniszki, szałwia błyszcząca czy petunie. Nie należy ich sadzić przed końcem przymrozków. Pamiętajmy, że petunie należą do roślin wrażliwych na silny wiatr oraz nadmierną wilgoć, dlatego najlepiej rosną na balkonach osłoniętych. Także po okresie kwitnienia zwisające pędy intensywnie gubią płatki, co może być uciążliwe dla sąsiadów mieszkających na niższych piętrach. Jeśli decydujemy się na wzbogacenie balkonu małym drzewkiem czy krzewem, powinno być one posadzone w pojemniku o przynajmniej 60 cm głębokości i 50 cm szerokości.

Mile widziane są wszelkie zabiegi poprawiające wygląd roślin. Usuwanie przekwitłych kwiatów, zeschłych liści oraz pędów zapewni ich dłuższe, obfitsze kwitnienie. Stosowanie nawozów bywa często pomijane, dopiero uprawiając bardziej wymagające gatunki okazuje się wręcz niezbędne.

Zobacz też:
Kwiaty i rośliny cieniolubne

Nowoczesne projektowanie kuchni – pomysły aranżacji

2011-03-27T08:06:00.003+02:00

Głównym założeniem urządzania kuchni w nowoczesnym stylu jest dążenie do stworzenia komfortowego i praktycznego pomieszczenia, w którym łatwo utrzymać elegancki wygląd, ład i porządek. Podobnie jak w projektach aranżacji ekskluzywnych łazienek pojawiają się mocne kontrastujące kolory często w zestawieniu z bielą, proste linie oraz ostre kanty. Dąży się do zabudowania akcesoriów kuchennych i AGD, eksponowany jest natomiast blat kuchenny, bufet, okapy czy duże wiszące żyrandole. Dobrze prezentuje się połączenie glazury matowej z mozaiką czy błyszczących kafelek z ciemnym blatem.

W kolekcjach nowoczesnych mebli kuchennych pojawiają się elementy ze stali nierdzewnej, corian, szkła a nawet plexi. Przeważnie odchodzi się od drewna na korzyść płyt MDF. Zaletą mebli wykonanych z tego materiału jest duża dostępność kolorów i faktur od wysokiego połysku po mat oraz przystępna cena. Wadą natomiast okazuje się łatwiejsza podatność na przecieranie i odbarwianie. Także powierzchnie ze stali nierdzewnej powinny być odpowiednio pielęgnowane, nie można ich czyścić ostrymi drucianymi zmywakami i środkami o odczynie kwaśnym.

Nowoczesne kuchnie mogą bywać mniej przytulne od tradycyjnych drewnianych, aby zyskały na większej atrakcyjności także dla miłośników tworzenia bardziej ciepłego, rodzinnego zacisza, pomysły aranżacji projektów chętniej stosuje się w kuchniach otwartych na salon.

Zobacz też:
Zdjęcia ciekawych aranżacji nowoczesnych kuchni
Otwarta kuchnia na salon
Projekty nowoczesnych łazienek - zdjęcia

Bezpieczny dom dla dziecka - jak zabezpieczyć dom przed dzieckiem

2011-03-07T21:52:00.004+01:00

Każdy rodzic wie, jak istotne jest bezpieczeństwo najmłodszych. Szczególnie dom, miejsce, w którym dzieci najdłużej przebywają, powinien zapewniać swoim małym mieszkańcom wolny od zagrożeń rozwój. Najwygodniej jeszcze przed rozpoczęciem wzmożonej aktywności potomstwa przygotować pomieszczenia do ich obecności.

Stosowane są między innymi blokady na drzwi wewnętrzne wykonane z gumy chroniące przed przytrzaśnięciem palców oraz magnetyczne zamknięcia szafek i szuflad. Warto zainwestować w miękkie nakładki na narożniki, które ściśle przylegają do powierzchni mebla i jednocześnie amortyzują ewentualne uderzenia. Okrągłe, eliptyczne kształty niosą mniej zagrożeń niż ostre krawędzie czy kanty. W sprzedaży są także dostępne specjalne, zbyt skomplikowane dla małych rączek nakładki na gałki do drzwi, zapobiegające wchodzeniu urwisów do zamykanych przed nimi pomieszczeń. Doskonałym rozwiązaniem są także barierki do drzwi na balkon, przy schodach lub do kuchni. Nie dopuszczają do wejścia dziecka w pewne niebezpieczne regiony nawet najbardziej przyjaznego domu dla najmłodszych. Pamiętajmy, że takimi miejscami są pralnia, piwnica, spiżarnia czy kuchnia, która niestety nagminnie przeznacza jest na pomieszczenie zabaw. O poparzenie i skaleczenie nie trudno, zwłaszcza podczas przygotowywania posiłku. Z uwagi na wysokość barierki zabezpieczającej spełnia ona swoje funkcje w przypadku dzieci do około drugiego roku życia. Starsze pociechy są już na tyle duże, by wiedzieć gdzie nie należy wchodzić, dodatkowo mogą więcej narobić sobie krzywdy przy wspinaniu się na szczebelki. Na płyty gazowej czy elektrycznej zakłada się metalowe płotki, dzięki którym dziecko nie ma możliwości sięgnięcia do palników i postawionych na nich garnków. Kolejnymi elementami sprawdzającymi się w użyciu są zaślepki na gniazdka oraz maty antypoślizgowe w łazience. Aby chronić biegającego urwis po pokojach dobrze zaopatrzyć go w skarpetki i buciki z podeszwą antypoślizgową.

Wszelkie małe elementy mebli czy niewielkich rozmiarów dekoracyjne dodatki powinny zostać schowane. Nie zapominajmy o kluczach od szafek. Także leki, kosmetyki, środki czyszczące, akcesoria kuchenne i narzędzia muszą być umieszczone w miejscach, niedostępnych dzieciom. Dobrze pozbyć się z domu niektórych popularnie hodowanych roślin, dotyczy to trującego bluszczu pospolitego, azalii, filodendronu, fikusa, cyklamen, czy gwiazdy betlejemskiej.

Przygotowując bezpieczny dom dla dziecka często zapomina się o potencjalnym zagrożeniu ze strony pozornie wyglądających przedmiotów jak zwisające sznurki, liny, tasiemki, troczki, kable, czy zwykłe reklamówki, które mogą być śmiertelne w użyciu. Nawet najdoskonalej zabezpieczenia nie są wstanie zastąpić czujnego oka opiekunów. Tylko zdrowy rozsądek rodziców w przewidywaniu wszelkich możliwych zdarzeń ma szansę ustrzec dziecko przed czyhającymi zagrożeniami. Nie zapominajmy, że przeciwdziałanie i szybka reakcja może uchronić przed przykrościami.

Budowa domu na podmokłej działce - jak poradzić sobie z podmokłym terenem

2011-03-06T12:11:00.010+01:00

Działki zlokalizowane na podmokłych terenach zachęcają potencjalnych nabywców często niższą, atrakcyjną ceną. Zwłaszcza położone w malowniczych, podmiejskich regionach w otoczeniu mało zagospodarowanej przyrody cieszą się większym zainteresowaniem. Na co zatem zwrócić uwagę rozważając zakup ziemi na obszarze narażonym na zalewanie?

Z pewnością najważniejsza jest konsultacja ze specjalistą od geotechniki. Nawet jeśli w sąsiedztwie są już wybudowane domy, warto by kupujący działkę zlecił wykonanie badania geologicznego. Dopiero na jego podstawie powinien zostać zaadaptowany projekt budowy domu. Najczęściej potencjalni nowi nabywcy ziemi są ostrzegani przed tego rodzaju wadami gruntu. W dużym odsetku podmokłych działek wystarczy dowiezienie ziemi i wyrównanie z poziomem sąsiadujących terenów. Kilkadziesiąt wywrotek gruzu i piasku może pomóc pozbyć się problemu późniejszego zalewania obiektu. Jednak wszelkie tego typu ingerencje powinny być poprzedzone zaczerpnięciem porad u geotechnika, gdyż zdarza się konieczność wcześniejszego usunięcia górnych warstw ziemi przed nasypem.

Ciekawym rozwiązaniem stosowanym na okresowo podmokłych działkach jest tworzenie sztucznych pagórków od strony najsilniej narażonej na spływ wody np. z wyżej położonej asfaltowej drogi. Powstałe wały ziemi o zróżnicowanej wysokości i szerokości można następnie obsadzić zielenią i przekształcić w przydomowy ogród. Do nierzadkich pomysłów należy wykorzystanie najniższych miejsc działki pod budowę oczka wodnego. Szczególnie w naturalnym zagłębieniu sprawdza się zakładanie stawu mogącego dodatkowo służyć jako okresowy zbiornik odwadniający podmokłą działkę.

Sama budowa domu na narażonym na wilgoć terenie wymaga bardziej rozważnych zabiegów. Przykładowo stosuje się mocniejszy beton szybciej wiążący, do ocieplenia ścian fundamentowych nienasiąkliwy styrodur, a do izolacji pionowej ław lepik. Aby zabezpieczyć budynek przed późniejszymi pęknięciami, stabilizuje się między innymi konstrukcję narożników słupkami wzmacniającymi i wieńcem na szczycie fundamentu. Także odradza się zakładanie piwnic na rzecz oddzielnego budynku gospodarczego czy użytkowego poddasza. Na podniesionym sztucznie terenie sprawdzają się lekkie szkielety budynków. W porozumieniu z geodetą i architektem można przeanalizować koncepcję wzniesienia domu o drewnianej konstrukcji na solidnej monolitycznej płycie fundamentowej. Jedną zalet jest szybsze i tańsze wybudowanie tego rodzaju domu w porównaniu do murowanego.

Podmokłe działki z pewnością wymagają większego trudu oraz nakładów finansowych, aby właściwie przygotować bazę pod dom i ogród. Jednak włożona w inwestycję praca z ma szansę się opłaci, gdy zależy na danej lokalizacji. Z pewnością przekształcenie wcześniej zastałego gliniastego grzęzawiska w wymarzoną posesję niesie wiele satysfakcji jej właścicielom.

Zobacz też:
Fundamenty - przekrój i etapy budowy
Pierwsze kroki przy budowie domu
Pozwolenie na budowę domu
Ile kosztuje wyznaczenie położenia fundamentów przez geodetę?

Sposób na niezamarzający przerębel w stawie

2011-02-28T23:10:00.007+01:00

Posiadacze większego oczka wodnego czy stawu na terenie posesji wiedzą, jakim dużym problemem może być skuwanie warstwy lodu zimą. Walka z zamarzającymi przeręblami zdaje się nie mieć końca i wymagać wręcz kilka razy dziennie powtarzanych czynności. Pojawia się pytanie, jakie są najpopularniejsze i najbardziej skuteczne metody utrzymania zimą wolnej od lodu choćby niewielkiej powierzchni zbiornika.

Skuwanie lodu jest istotnym zabiegiem zapewniającym ciągły dostępu powietrza organizmom żywym. Zwierzęta, mimo iż w niskich temperaturach zwalniają swój metabolizm, potrzebują stałej dostawy tlenu. Sama roślinność wodna nie zapewni im wystarczającej dawki tlenu, zwłaszcza że pod lodem nie ma odpowiedniej przenikalności promieni słonecznych przez co fotosynteza zostaje wstrzymana, a rośliny nastawione są na oddychanie i produkcję dwutlenku węgla. Dlatego tak ważne jest tworzenie przerębli.

Tradycyjna siekiera do kucia lodu sprawdza się tylko do czasu ponownego zamarznięcia wody. Przy silnych mrozach trzeba kuć nawet kilka razy dziennie. Cieńsza tafla lodu stwarza również zagrożenie pęknięcia pod stopami ryzykującego śmiałka. Zaobserwowano także niekorzystny wpływ hałasu oraz gwałtownych zmian ciśnienia hydrostatycznego podczas tworzenia tym sposobem przerębli na zachowanie i zdrowie ryb, które naraża się na duży stres.

Inną metodą rozbicia lodu jest wiercenie. Stosowany świder lub wędkarska pierzchnia także zapewniają dobry efekt przez kilkanaście godzin. Nawet najlepszy świder wędkarski nie zapobiegnie szybkiemu zamarzaniu powierzchni wody. Próbuje się także wyławiać z przerębli wolne kawałki lodu, przyspieszające odtworzenie się tafli lodu. Wielu właścicieli stawów i większych oczek wodnych, z których nie spuszczana jest woda przed zimą testuje działanie pływaka ze styropianu. W tym przypadku szybko może się okazać, że styropian zostanie wypchnięty ponad powierzchnię przez zamarzającą wodę bezpośrednio pod nim i wokół niego. Innym rozwiązaniem jest zanurzanie pionowo ustawionych snopków. Zlokalizowane w ten sposób chochoły dają niespodziewanie dość dobry efekt chroniący przed zamarzaniem.

Wielu ekspertów od akwarystyki i terrarystyki podkreśla zalety wykorzystywanych napowietrzaczy. Jest to chyba najwygodniejszy sposób tworzenia trwale przerębli. Nawet przy spadku temperatury powyżej -15°C umożliwia zachowanie wolnej od lodu powierzchnię albo pokrytą porowatą strukturą, przez którą nieprzerwanie trwa wymiana gazów. Napowietrzacze z kamieniami napowietrzającymi wpływają na jakość wody, natleniając ją, czym dodatkowo poprawiają komfort życia rybom.

Zobacz też:
Przygotowanie ogrodu do zimy
Budowa oczka wodnego
Jak zrobić oczko wodne?

Makiety architektoniczne metodą wizualizacji nowych inwestycji

2011-02-27T12:51:00.004+01:00

Decydując się na budowę domu lub innego budynku, inwestorzy zazwyczaj chcą przedstawić przy pomocy wizualizacji, jak taki budynek będzie wyglądał w przyszłości. Mimo zaawansowanej technologii i możliwości nowoczesnych komputerów, sam film czy projekt 3D na ekranie może nie wystarczyć. Często, inwestorzy decydują się na wykonanie makiet architektonicznych, które oferują dużo lepsze możliwości wizualizacji projektu. Na szczęście na rynku dostępnych jest wiele technik szybkiego i relatywnie taniego wykonania takich makiet. Jedną z nich jest drukowanie przestrzenne, tak zwany rapid prototyping.

Metoda druku 3D polega na nanoszeniu nowych elementów makiety warstwa po warstwie. Specjalna drukarka nanosi proszek wymieszany z klejem, który zasychając krok po kroku tworzy makietę. Metoda ta jest tak elastyczna, że umożliwia wydruk makiet z całym wystrojem wnętrza, a dodatkowe opcje kolorowania pozwalają na tworzenie naprawdę zaawansowanych makiet.

Koszty wykonania takich modeli zależą od wielu czynników, w tym od wielkości i ilości zużytego materiału, stopnia skomplikowania modelu, czy opcji dodatkowych, takich jak naniesienie kolorów, pokrycie lakierem, itd. Można przyjąć, że cena druku 3D dla standardowego budynku waha się od 1000 do 3000 zł.

Źródło: Hive3D - druk 3D - makiety i modele architektoniczne

Zobacz też:
Ile kosztuje wykonanie makiety hali?
Nowoczesne projekty kuchni
Etapy budowy domu
Architektura, projekty wnętrz - oferty

Na czym polega i jak działa ogrzewanie geotermiczne?

2011-02-26T14:27:00.007+01:00

Geotermiczne ogrzewanie, choć nie jest tak powszechne jak inne ekologiczne formy otrzymywania ciepła, zyskuje coraz większą popularność w Polsce. Energię z wnętrza ziemi wykorzystuje się do zasilania pompy ciepła, z którą najefektywniej współgra ogrzewanie podłogowe.

W dużym skrócie przedstawia się zasadę działania ogrzewania geotermicznego, jako czerpanie energii z głębi ziemi. System ogrzewania geotermicznego najprościej rzecz ujmując składa się z trzech podstawowych sekcji: kolektora, pompy ciepła oraz pojemności akumulacyjnej, fachowo nazwanego bojlera z kotłem. W zależności od warunków terenowych i powierzchni działki dobiera się rodzaj kolektorów, ale zawsze instaluje się je poniżej poziomu zamarzania ziemi. Kolektory poziome zakopywane są na głębokość około 1,5m, wymagają jednak powierzchni 4-6 arów. W przypadku mniejszych rozmiarowo działek albo obecności gruntu bardziej skalistego stosuje się systemy rur zakopanych pionowo. Głębokość odwiertu pod kolektory pionowe wynosi wtedy średnio 80 m. System rur sondowych wykorzystywane są do transportowania energii z ziemi aż do centrum instalacji. W pompie ciepła ogrzane medium jest następnie zagęszczane do wyższych temperatur. Jedna kilowatogodzina prądu zużyta w tym celu dostarcza trzy do pięciu kilowatogodzin energii geotermalnej, które mogą posłużyć do ogrzania wody. Nowoczesna technologia pozwala wykorzystać energię geotermiczną także do ochładzania. Pojemność akumulacyjna skupia wodę termalną przekazywaną następnie do systemu ogrzewania wnętrza. Po ostygnięciu woda wraca rurami z powrotem do bojera. Następnie cykl się powtarza.

Pozyskiwanie energii cieplnej z ziemi jest jeszcze stosunkowo rzadką formą ogrzewania prywatnych domów w Polsce. Podstawowym ogranicznikiem metody nadal jest niestety dość wysoka cena instalacji, której koszt ma szansę zwrócić się dopiero po kilkunastu latach. Zalety ogrzewania geotermalnego budynków to przede wszystkim dobrze ocieplony, nowoczesny oraz ekologiczny dom. Właściciele nie muszą martwić się o wahania cen oleju, gazu, węgla czy nawet biomasy. Także komfort jaki zapewnia mieszkańcom zamontowane ogrzewanie podłogowe, zachęca do korzystania z ekologicznych form pozyskania energii. Wiąże się z tym brak grzejników, zachowanie jednolitej temperatura w domu oraz praktycznie bezobsługowość instalacji.

Ogrzewanie geotermalne także z punktu widzenia ochrony środowiska znajduje wielu zwolenników. Energia z wnętrza ziemi nie grozi wyczerpaniem surowców naturalnych, a jej pozyskiwanie przyczynia się do zmniejszenia emisji spalin i zanieczyszczeń. System geotermiczny jest rozwiązaniem bezpiecznym oraz cichym, co zyskuje przychylność także sąsiadów ogrzewanej w ten sposób posesji.

Zobacz też:
Jak działa centralne ogrzewanie?
Zasada działania ogrzewania podłogowego
Ogrzewanie geotermiczne - ekologiczną metodą pozyskiwania ciepła
Czy pompa ciepła się opłaca?

Projekty nowoczesnej łazienki - zdjęcia aranżacji i pomysłów

2011-02-13T17:11:00.006+01:00

Aranżację nowoczesnej łazienki najczęściej cechują kontrastujące ze sobą kolory ciemnego drewna oraz jasnych elementów sanitarnych. Modne są też elementy kanciaste - prostokątne zlewy i wanny. Poniżej przedstawiam kilka pomysłów na projekt nowoczesnej łazienki.

Zobacz też:
Nowoczesne projekty kuchni
Jak pozbyć się wilgoci ze ścian
Jak urządzić małą łazienkę
Płytki z fugami czy bez
Aranżacje wnętrz - forum

Nowoczesne projekty kuchni - zdjęcia ciekawych aranżacji

2011-02-12T16:29:00.003+01:00

Poszukując inspiracji do aranżacji wnętrza kuchni warto przyjrzeć się zdjęciom już gotowych wnętrz. Poniżej przedstawiam kilka ciekawych nowoczesnych aranżacji znalezionych na zagranicznych serwisach.

Zobacz też:
Projektowanie wnętrz - oferty
Otwarta kuchnia na salon
Jak wybrać najlepszy gotowy projekt domu?

Otwarta kuchnia na salon – wady i zalety

2011-02-03T19:38:00.005+01:00

Zdjęcia łączonych kuchni z salonem umieszczane w poradnikach o urządzaniu wnętrz zachęcają ich funkcjonalnością i przestronnym wyglądem. Łatwo można się skusić na takie rozwiązanie, gdyż nowocześnie oraz przytulnie urządzona otwarta kuchnia wspaniale się prezentuje. Naturalnie oprócz zalet można znaleźć w niej wady, a czy sprawdzi się w danym domu w głównej mierze decyduje styl życia całej rodziny.

Pozytywną stroną otwartej kuchni jest sprawianie wrażenia większej otwartości gospodarzy. Osoba krzątająca się w kuchni nie musi czuć się odizolowana od reszty domowników, nie „znika” też przed gośćmi. Może swobodnie doglądać zajęcia dzieci i prowadzić bez ograniczeń rozmowy z członkami rodziny podczas przygotowywania posiłków. Otwarta na salon kuchnia świetnie sprawdza się podczas przyjęć. Przy barku efektowniej serwuje się drinki i łatwiej podaje dania. Zabudowane kuchenne urządzenia mogą być doskonale dopasowane do salonu oraz dzięki temu tworzyć większą spójną całość.

Otwarta kuchnia na gościnny pokój wiąże się jednak z kilkoma utrudnieniami. Mianowice wymaga przez cały czas utrzymywania jej w reprezentacyjnym porządku. Nie ma mowy o pozostawionych brudnych naczyniach, niewyczyszczonym zlewie czy niestartym blacie. Nie każdemu domownikowi odpowiadają zapachy z kuchni podczas gotowania lub smażenia. Jeżeli nie zainstalujemy silniejszego wywietrznika, woń obiadu będzie przy każdym kulinarnym zabiegu rozprzestrzeniała się w salonie. Kolejnym mankamentem jest hałas. Jeśli przeszkadzają domownikom odgłosy tłuczonych garnków, gotującej się wody czy włączonego miksera i mikrofali, lepiej od razu decydować się na zamkniętą kuchnię. Samotne krzątanie się w odizolowanej kuchni może umilić radio lub ulubiona muzyka. Bezkarnie można zajrzeć do lodówki i coś po kryjomu przekąsić. Pani domu przy gotowaniu nie musi także mieć ochoty słuchać transmisji meczów oglądanych prze męża. Wiele osób dostrzega w otwartej kuchni trudności w zorganizowaniu większej spiżarni.

Otwarta kuchnia z pewnością wymaga dobrego zorganizowania i pewnej systematyczności. Ważne, by porządek zachowywali wszyscy członkowie rodziny. Wszelkie wady, z którymi wiąże się połączona z salonem kuchnia z powodzeniem można skorygować, jeśli naprawdę zależy nam na takim rozwiązaniu. Trudniej natomiast uzyskać zalety otwartej kuchni posiadając kuchnię w pełni zamkniętą i odseparowaną od pokoju gościnnego czy jadalni.

Zobacz też:
Wady i zalety kuchenek indukcyjnych
Czy kuchenka indukcyjna się opłaca
Białe ściany nie muszą być nudne

Jak przygotować wymarzony karnawał w domu

2011-02-03T11:46:00.005+01:00

Karnawał to huczny okres zimowych bali i maskarad. Trwa od święta trzech króli do wtorku poprzedzającego środę popielcową. Czas zabaw warto uczcić na salach tanecznych, w klubach bądź w domu. Aby organizowana impreza w domu nie przekształciła się w zwyczajne spotkanie ze znajomymi, warto stworzyć w pomieszczeniu wyjątkowy klimat. Karnawałowe dekoracje, żywiołowa muzyka i wygospodarowana przestrzeń do tańczenia mają szansę oderwać gości od stołu.

Inspiracje do zyskania baśniowej, magicznej atmosfery można czerpać ze słynnych pochodów w Rio de Janeiro lub samemu obmyślić motyw przewodni. Elementami dekoracji mogą być nie tylko serwetki, obrus czy kolorowy komplet naczyń, ale także zachowane w tej tonacji wstążki, balony, sztuczne kwiaty, piórka, weneckie maski, serpentyny i confetti. Nie może zabraknąć błyszczących gadżetów. Intensywny fiolet, amarant czy granat doskonale komponuje się ze srebrem i złotem. Można stworzyć kompozycje z bombek, pióropuszy, satynowych tkanin, koronki. Ciekawym pomysłem jest rozwieszanie papierowych łańcuchów np. palm nad stołem. Jeżeli zrobienie tego typu dekoracji przerasta nasze zdolności, można kupić gotowe wyroby. Jeszcze większych umiejętności wymaga konstruowanie masek karnawałowych. Najpiękniejsze powstają z użycia masy papierowej, której można nadać profil twarzy bądź płaskie maski na patyku z tektury kunsztownie haftowane. Warto zachęcać najmłodszych do pomocy przy wykonaniu dekoracji i elementów przebrania. Samemu stworzone maski oraz wachlarze są wspaniałą pamiątką, która przy delikatnym traktowaniu zachowa się na długie lata.

Na stole karnawałowym nie powinno zabraknąć kolorowych przekąsek: np. smakowitych babeczek, kanapek, owocowych koreczków. Dobrym pomysłem jest szwedzki stół, pozwalający uzyskać więcej przestrzeni do tańców. Do tego przyda się chociaż jeden ciepły posiłek np. meksykańska tortilla w farszem. Miłą niespodzianką będzie przygotowanie menu z nazwami drinków, serwowanymi przez całą noc. Karnawał to doskonała pora wypróbowania nowych przepisów, aby pozytywnie zaskoczyć gości egzotycznymi specjałami.

Przydomowa winnica sposobem na własną produkcję wina

2011-02-02T22:58:00.006+01:00

Prawdziwa miłość do win to uczucie, które wciąga jeszcze bardziej niż samo spożywanie tego trunku. Pasjonaci poznawania coraz to nowszych aromatów prędzej czy później nabierają chęci tworzenia własnego wina, a jeśli istnieją sprzyjające warunki, poważniej zaczynają rozważać pomysł założenia przydomowej winnicy.

Doświadczenie w produkcji wina gromadzone jest latami, pozwalając koneserom eksperymentować z niepowtarzalnymi kompozycjami. Dodatek miodu, owoców, korzennych przypraw czy przechowywanie wina w beczkach z różnego gatunku drewna umożliwia otrzymanie aromatu, którego nie znajdzie się nigdzie indziej. Własna produkcja zapewni pozyskanie trunku wolnego od konserwantów i sztucznych dodatków. Sami w końcu wiemy, przez jakie etapy przeszło wino, które finalnie gościć będzie nasze stoły.

Założenie większej przydomowej winnicy nie wymaga aż tak znacznych środków. Konieczny jest jedynie teren pod uprawę sadzonek i winorośli, następnie można zacząć sukcesywnie inwestować w bardziej profesjonalne urządzenia, jak prasę, wyciskarkę, wywrotnicę. Wielu gospodarzy osobiście projektuje potrzebne maszyny i tylko wykonanie niektórych części zleca fachowcom. Ekonomiczniej oraz wygodniej samemu konstruować wymagany sprzęt, który później można swobodnie przerabiać wedle upodobań.

Przed założeniem własnej winnicy, warto poradzić się osób dłużej zajmujących się tą dziedziną. Dobrze, gdy możemy liczyć na wsparcie chętnych udzielania wskazówek, jak postępować, by utrzymać krzewy w doskonałej kondycji. Sprawdzonym sposobem podtrzymywania roślin są drewniane słupki połączone rozpiętym drutem. Z uwagi na klimat musimy szczególnie zadbać o ochronę winorośli przed mrozem i szkodnikami.

Najwięcej czasu oraz pracy wymaga okres zbiorów. Można wykorzystać ten moment na zaproszenie znajomych do pomocy przy zrywaniu owoców. Następnym etapem jest miażdżenie owoców, do których później dodaje się drożdże. Drożdże winne przyspieszają fermentację soku, przelewanego finalnie do galonów. Wino nabiera z czasem klarowności i szlachetnego smaku.

Przydomowe winnice nawet niewielkich rozmiarów mogą być bardzo wydajne. Pozwalają rocznie uzyskać nawet do stu butelek wina. Wedle prawa produkcję alkoholu ogranicza jedynie przeznaczenie do własnego użytku. Jeśli pragniemy spróbować swych sił w wytwarzaniu wina, warto zacząć od kilku krzewów. Nawet pięć, sześć pnączy spokojnie wystarczy do uzyskania kilkunastu butelek wina rocznie. Do rozdrabniania i wyciskania takiej ilości owoców przyda się zwykła sokowirówka, a do przechowania większy galon na wino.

Produkcja własnego wina to wciągające i dające wiele satysfakcji zajęcie. Cięższe chwile pracy włożonej podczas zbiorów oraz momenty troski o zdrowie winorośli w pełnie rekompensuje uzyskany efekt. Pasją uprawiania przydomowej winnicy warto dzielić się z bliskimi, bo to ogromna frajda móc wymieniać się swoimi trunkami, a butelka domowego wina to jeden z najmilszych prezentów, jakim można obdarować drugą osobę.

Zdolność kredytowa konieczna przy kredycie na dom

2011-02-01T11:50:00.000+01:00

Z reguły kredyt na dom jest dla większości z nas pierwszym etapem w drodze do osiągnięcia upragnionego celu, jakim niewątpliwie będzie zostanie szczęśliwym posiadaczem własnej nieruchomości. Lecz żeby otrzymać od banku potrzebne środki finansowe należy spełnić jeden kluczowy warunek. Otóż dla ekonomistów przed udzieleniem pożyczki najważniejsza staje się zdolność kredytowa. Ten wskaźnik powie specjalistom bardzo dużo o potencjalnym kliencie.

Nowocześnie zaprojektowana willa z basenem w prestiżowej dzielnicy lub wiejska chatka z pięknym ogrodem - oto przykłady końcowego efektu wielu godzin ciężkiej pracy, która często nie byłaby możliwa gdyby nie kredyt na dom. Takie rezultaty są osiągalne jedynie przy perfekcyjnej realizacji zadań na poszczególnych poziomach tworzenia lokalu. Sporo miejsca w różnego typu tekstach poświęca się projektowaniu, aranżacji czy wykończeniu wnętrz, a także samej fazie budowy wymarzonego mieszkania. Nigdzie ani słowa o pieniądzach, tymczasem to priorytet przy inwestycjach wymagających znacznego nakładu finansowego. Dlatego warto, aby osoby poszukujące dodatkowych źródeł i środków w postaci pożyczek orientowały się w realiach ekonomicznych i znały pojęcia takie jak zdolność kredytowa.

Zatem czym właściwie jest omawiana tu zdolność kredytowa? Te dwa słowa budzą u części osób starających się o kredyt na dom strach i wywołują drżenie rąk. Zupełnie niepotrzebnie, bowiem owa standardowa procedura obowiązuje wszystkich zamierzających wziąć pożyczkę w banku. Postępowanie takie określa ustawa dotycząca prawa bankowego, gdzie znajdują się wytyczne dla instytucji finansowych. Kredyt na dom jest usługą powszechną, ale i wysokobudżetową, stąd bank musi upewnić się, że kredytobiorcy można zaufać. Właśnie po to by zmniejszyć ryzyko została wymyślona zdolność kredytowa. Analiza ekonomiczna pozwala ocenić czy klient będzie w stanie spłacić zaciągnięte zobowiązanie wraz z odsetkami w określonym terminie. Wbrew w obiegowej opinii nie uwzględnia się tu wyłącznie zarobków, ale też rejestr dłużników jak również terminowość rozliczeń z wybranymi podmiotami.

Jak widać zdolność kredytowa to zupełnie normalna praktyka, która uczciwym usługobiorcom z pewnością nie pokrzyżuje planów. Zaś kiedy otrzymają oni kredyt na dom pozostanie im już tylko urzeczywistnić marzenia.

Zobacz też:
Jak uzyskać zwrot podatku VAT za materiały budowlane
W jakiej walucie wziąć kredyt hipoteczny
Na co zwracać uwagę przy wyborze kredytu hipotecznego?

Ile wynosi koszt wywózu gruzu i odpadów budowlanych?

2011-01-31T08:10:00.006+01:00

Kiedy planujemy rozpocząć remont mieszkania, warto przemyśleć kwestię wywozu gruzu, odpadów wielkogabarytowych i innych pochodzących z prac modernizacyjnych. Nawet gdy przynależymy do lokatorsko-własnościowej spółdzielni mieszkaniowej i regularnie opłacamy standardowy wywóz nieczystości komunalnych, transport innych odpadów musimy zorganizować sami. Najczęściej użytkownicy lokali rozwiązują tę kwestię bezpośrednio z dozorcą i po uzgodnieniu stawki za wywóz nieczystości uiszczają wskazaną kwotę. Innym rozwiązaniem jest wynajęcie firmy trudniącej się odbiorem i utylizacją odpadów.

Na polskim rynku nie brakuje ofert ekip dostosowanych zarówno do potrzeb przedsiębiorstw, instytucji jak i osób prywatnych. W większych miastach nietrudno znaleźć firmy dysponujące własnymi kontenerami o różnej pojemności i pojazdami przystosowanymi do wymaganych warunków terenu. Także dojazd do mniejszych miejscowości nie powinien stwarzać większych problemów. Jeśli już decydujemy się skorzystać z usług danej firmy, dobrze gdy działała ona zgodnie z przepisami dotyczącymi wywozu i utylizacji odpadów. Powierzone jej nieczystości powinny zostać dostarczane na legalne wysypiska śmieci lud do spalarń.

Koszt za wywóz odpadów budowlanych, remontowych, ogrodniczych i wielkogabarytowych oscyluje w szerokim zakresie. Opłata za jednorazowy wywóz jest ściśle związana z pojemnością wynajętego kontenera i ciężkością odpadów. Przykładowo wypełniony "lekki" kontener plastikowy 0.55m3 wynosi 100zł, natomiast "ciężki" metalowy kontener 5m3 - ponad 300zł, a 7m3 z załadunkiem od 450zł. Niektóre firmy za wywóz kolejnych kontenerów stosują rabaty. Warto też dowiedzieć się, czy sugerowane ceny podlegają negocjacji. Klienci często mają możliwość wynajęcia pracowników do znoszenia odpadów. Za taką usługę przychodzi średnio zapłacić 50zł od piętra.

Usługi firm specjalizujących się w wywozie odpadów ze zrozumiałych przyczyn nie są tanie, dlatego jeśli istnieje szansa porozumienia w tej kwestii z dozorcą bądź bezpośrednio z zarządem spółdzielni może warto z niej skorzystać. Pamiętajmy, że wyrzucanie do komunalnego śmietnika gruzu i odpadów budowlanych grozi mandatem, nie mówiąc już o pozbywaniu się nieczystości na nielegalnych wysypiskach, jak na przykład w podmiejskim lesie.

Budowa basenu ogrodowego - pozwolenie, koszty, jak się za to zabrać?

2011-01-30T16:14:00.010+01:00

Murowany basen ogrodowy, szczególnie w kraju o takim klimacie jak Polska, do niedawna był oznaką luksusu i ekstrawagancji. Tymczasem rosnąca konkurencja oraz nowe technologie spowodowały, że obecnie większość właścicieli domów może pozwolić sobie na basen w ogrodzie i miłe chwile ochłody w upalne dni.

Pozwolenie na budowę basenu

Pierwszą kwestią o którą musimy zadbać (poza oczywiście miejscem na basen) jest pozwolenie na budowę. Prawo zakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę basenów i oczek wodnych o powierzchni większej niż 30 metrów kwadratowych. Jeżeli więc chcemy mieć basen o wielkości na przykład 8 * 4 metry, wtedy musimy złożyć odpowiedni wniosek w starostwie w podobny sposób jak w przypadku pozwolenia na budowę domu. Jeżeli jednak zadowolimy się basenem o wymiarach na przykład 7 * 4 metry (28 metrów kwadratowych), wtedy wystarczy zgłoszenie zamiaru rozpoczęcia budowy na 30 dni przed rozpoczęciem prac budowlanych.

Basen a klimat w Polsce

Polska to nie jest kraj śródziemnomorski i nawet lato bywa chłodne. Jednak zdarzają się całe tygodnie słonecznej pogody i wysokich temperatur. Jeżeli pogoda dopisuje, wtedy można założyć, że odkryty basen ogrodowy będzie wykorzystywany przez trzy, cztery miesiące w roku. Jeżeli chcemy korzystać z basenu w ciągu pozostałych miesięcy, wtedy musimy zdecydować się na basen kryty, co znacznie zwiększa koszty budowy i już niezależnie od powierzchni basenu wymaga pozwolenia na budowę. Jeżeli jednak wystarczy nam kąpiel w letnie, słoneczne dni, wtedy basen odkryty będzie dobrym rozwiązaniem.

Warto jednak zadbać chociaż o podstawowe okrycie basenu. Może to być ręcznie lub automatycznie zwijana gruba folia, lub nakładane na siebie panele. Takie rozwiązanie chroni wodę basenu przed zanieczyszczeniami i zapewnia mniejsze wychłodzenie wody w nocy.

Jeżeli bardzo zależy nam na wysokim komforcie korzystania z basenu i używania go nawet w dni o gorszej pogodzie, wtedy niezbędnym będzie system do ogrzewania wody. Może być to wymiennik ciepła elektryczny lub system paneli słonecznych, które choć droższe w instalacji, nie wymagają prądu, więc korzystanie z nich jest darmowe.

Koszt budowy i utrzymania basenu ogrodowego

Koszt budowy basenu ogrodowego możemy podzielić na trzy elementy. Pierwszym i najdroższym jest wykonanie niecki wraz z systemem do filtracji wody. Dla niewielkiego basenu do 30 metrów kwadratowych to koszt rzędu kilkunastu tysięcy złotych. Kolejnym elementem jest osłona basenu. System z ręcznie zwijaną folią może kosztować kilka tysięcy złotych (2-3). Podczas gdy panele lub żaluzje mogą kosztować nawet ponad 10 tysięcy złotych. Ostatnim z elementów jest system do podgrzewania wody. Zwykłe ogrzewanie elektryczne może zamknąć się w 5 tysiącach złotych, podczas gdy system solarny to już 8-10 tysięcy.

Za całość, w zależności od wybranych elementów zapłacimy od 25 do 40 tysięcy złotych.

Do tego możemy wybrać jeszcze opcje dodatkowe zwiększające komfort użytkowania basenu. Przede wszystkim warto pomyśleć o otoczeniu samej niecki. Może to być zwykła trawa z podstawowym zabezpieczeniem brzegów. Ale dla większego komfortu możemy zdecydować się na podłogę z impregnowanych desek. Do wyboru mamy też różne urządzenia i elementy wyposażenia basenu - począwszy od zjeżdżalni i drabinek, a skończywszy na systemach wytwarzających prąd (strumień wody) lub masażerach.

Koszt użytkowania basenu składa się głównie na środki chemiczne oraz ogrzewanie. Koszt preparatów chemicznych na cały sezon zamknie się w 1,5 - 2 tysiącach złotych. Koszt ogrzewania zależy już od indywidualnych upodobań.

Zobacz też:
Ile kosztuje budowa basenu ogrodowego?
Roboty ziemne - oferty
Wycinka drzew na działce - pozwolenia i prawo
Jak zrobić kompostownik?

Inwestor nadzoru budowlanego (inwestorskiego) przy budowie domu jednorodzinnego

2011-01-25T08:22:00.003+01:00

Inspektor nadzoru inwestorskiego (często zwany inspektorem nadzoru budowlanego) to osoba, która zajmuje się drobiazgową kontrolą wszystkich etapów budowy i reprezentuje interesy inwestora na placu budowy. Nie każda budowa wymaga jednak ustanowienia inspektora nadzoru. Tą kwestię z formalnego punktu widzenia reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. Nr 138, poz. 1554; r.r.o.b.). Inspektor nadzoru inwestorskiego jest wymagany głównie przy projektach niezwykle skomplikowanych oraz budowach i budynkach, które mogą mieć duży wpływ na środowisko. W szczególności dotyczy to budowy obiektów (między innymi):
1) użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego o kubaturze 2.500 m3 i większej;
2) wpisanych do rejestru zabytków, w zakresie przebudowy, rozbudowy oraz wykonywania rekonstrukcji lub remontów;
3) budynków i budowli:
a) o wysokości nad terenem 15 m i większej,
b) zawierających pomieszczenie zagrożone wybuchem w rozumieniu przepisów przeciwpożarowych,
c) wymagających uwzględnienia ruchów podłoża, w tym spowodowanych wpływem eksploatacji górniczej,
d) z zainstalowaną mocą elektryczną 1.000 kW i większą,
e) technicznych o kubaturze ponad 2.500 m3, związanych z obiektami budowlanymi, o których mowa w pkt 12;
[...] (mostów, zapór, ujęć, przepompowni, itd.)

Wymóg ustanowienia inspektora nadzoru budowlanego może być narzucony przy wydawaniu pozwolenia na budowę, ale w przypadku budowy domów jednorodzinnych zazwyczaj nie jest. Możemy natomiast sami dobrowolnie podjąć decyzję o ustanowieniu inspektora nadzoru inwestorskiego. Może być to szczególnie istotne w przypadku wynajmowania firm deweloperskich (z kierownikiem budowy) budujących domy pod klucz do których nie mamy zaufania. Wtedy inspektor nadzoru budowlanego może skontrolować pracę takiej firmy, a my będziemy mieć pewność, że wszystkie etapy budowy przebiegają prawidłowo.

Do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy:
1. reprezentowanie inwestora na budowie przez sprawowanie kontroli zgodności jej realizacji z projektem i pozwoleniem na budowę, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;
2. sprawdzanie jakości wykonywanych robót i wbudowanych wyrobów budowlanych, a w szczególności zapobieganie zastosowaniu wyrobów budowlanych wadliwych i niedopuszczonych do stosowania w budownictwie;
3. sprawdzanie i odbiór robót budowlanych ulegających zakryciu lub zanikających, uczestniczenie w próbach i odbiorach technicznych instalacji, urządzeń technicznych i przewodów kominowych oraz przygotowanie i udział w czynnościach odbioru gotowych obiektów budowlanych i przekazywanie ich do użytkowania;
4. potwierdzanie faktycznie wykonanych robót oraz usunięcia wad, a także, na żądanie inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy.

Zobacz też:
Czy przy budowie domu trzeba mieć inspektora nadzoru budowlanego?
Ile kosztuje wynajęcie inspektora nadzoru budowlanego?
Inspektor nadzoru budowlanego - oferty
Jak wybrać dobrego kierownika budowy domu
Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu

Zmiany w projekcie budowlanym po uzyskaniu pozwolenia na budowę domu

2011-01-19T08:13:00.003+01:00

Często zdarza się tak, że już w trakcie budowy domu okazuje się, że czegoś nie przewidzieliśmy, że coś trzeba zmienić czy to z uwagi na funkcjonalność, czy koszty. Wtedy zastanawiamy się, czy zatwierdzony projekt budowlany można dowolnie zmieniać.

Zgodnie z prawem budowlanym można dokonywać zmian w projekcie budowlanym po uzyskaniu pozwolenia. Jednak sama procedura zgłaszania tych zmian zależy od ich charakteru. Prawo wprowadza tu podział na zmiany istotne i nieistotne dla projektu budowlanego.

Zmiany istotne to takie, które wpływają na projekt zagospodarowania terenu i działki, powodują zmianę charakterystycznych parametrów domu (kubatura, powierzchnia, wymiary, etc.), zmieniają przeznaczenie budowanego obiektu, czy są niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do istotnych zmian w projekcie budowlanym będą zaliczać się na przykład: zmiana wymiarów budynku, przesunięcie go na działce, zmiana przeznaczenia budynku - z domu jednorodzinnego na zakład produkcyjny, itd.

Aby wprowadzić zmiany istotne należy wstrzymać prace budowlane i wystąpić do starosty z wnioskiem o zmianę pozwolenia na budowę.

Zmiany nieistotne to wszystkie pozostałe modyfikacje. Do nich można zaliczyć kąt nachylania dachu (jeżeli jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego), rodzaj pokrycia dachy, rodzaj elewacji, liczba otworów okiennych, przeznaczenie pomieszczeń, przebieg domowych instalacji itd.

Zmiany nieistotne nanoszone są przez projektanta w zatwierdzonym projekcie budowlanym w postaci opisu i rysunku. Nie konieczności czekania na ich zatwierdzenie.

Zobacz też:
Jak wybrać dobrego kierownika budowy domu
Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu
Budowa domów - oferty
Czy można ubiegać się o zwrot podatku VAT za materiały budowlane

Przyłącze wodociągowe - jak przyłączyć wodę do domu

2011-01-10T14:59:00.004+01:00

Przyłącze wodociągowe to jeden z elementów o który musimy zadbać podczas budowy domu. Jak większość ze wstępnych etapów budowy domu i ten pełen jest formalności i biurokracji. Poniżej przedstawiam typowy przebieg procesu załatwiania przyłącza wodociągowego do domu. Poszczególne elementy mogą różnić się w różnych gminach, ponieważ całość zależy od lokalnego zakładu wodociągów.

Przede wszystkim potrzebujemy warunków technicznych przyłączenia do sieci wod-kan lub tylko wodociągowej, jeżeli na danym terenie nie ma kanalizacji. Warunki uzyskujemy po złożeniu odpowiedniego wniosku w lokalnym zakładzie wodociągów lub w Urzędzie Gminy (jeżeli to gmina odpowiada za wodociągi). Na warunki czekamy zazwyczaj około 3-4 tygodni.

Na podstawie warunków technicznych specjalista z odpowiednimi uprawnieniami przygotowuje projekt przyłącza do wodociągu. Jeżeli budujemy dom od podstaw, to zarówno warunki, jak i projekt przyłącza powinny być dołączone do wniosku o pozwolenie na budowę.

Kolejnym etapem jest uzgodnienie (akceptacja) projektu przyłącza w lokalnym zakładzie wodociągów. Do uzgodnienia potrzebne będzie jeszcze odpowiedni dokument z Zespołu Uzgadniania Dokumentacji (jest to wydział geodezji miasta lub gminy) oraz z Zarządu Dróg i Transportu (jeżeli planowane przyłącze przebiega na terenie drogi publicznej).

Gdy projekt zostanie uzgodniony, na 7 dni przed rozpoczęciem robót należy zgłosić zamiar podjęcia prac w zakładzie wodociągów. Zapewni to nadzór zakładu nad inwestycją i późniejszy jej odbiór. Ponadto, zakład powinien w tym czasie przygotować umowę o dostarczanie wody.

Po 7 dniach można przystępować do wykonania przyłącza wodociągowego. Musi to wykonać firma posiadająca odpowiednie uprawnienia przy wsparciu geodety, który wytycza przebieg przyłącza, a później odbiera jego wykonanie. Gdy przyłącze jest gotowe, należy zgłosić się do zakładu wodociągów o odbiór. Odbioru dokonuje inspektor, który sprawdza poprawność wykonania przyłącza w stanie otwartym (nie może być zasypane). Jeżeli wszystko jest zgodnie z projektem, zostaje podpisany protokół odbioru przyłącza między inwestorem, wykonawcą i zakładem wodociągów.

Ostatnim etapem jest podpisanie umowy o dostarczanie wody. W tym etapie możliwe jest też złożenie wniosku o zwrot części wydatków poniesionych na wykonanie przyłącza.

Zobacz też:
Jak zabrać się za przyłącze wody do działki
Skąd wziąć warunki techniczne przyłączenia wody
Pierwsze kroki przy budowie domu po uzyskaniu pozwolenia
Jak zrobić zbiornik na deszczówkę
Jak działa przydomowa oczyszczalnia ścieków
Systemy nawadniania ogrodu

Jak wybudować dom na działce rolnej? Jak uzyskać pozwolenie

2011-01-05T08:12:00.003+01:00

Przy ciągle rosnących cenach działek budowlanych i ich dosyć ograniczonej powierzchni dobrą alternatywą może być budowa domu na działce rolnej. Jednak nie zawsze jest ona możliwa. Poniżej przedstawiam warunki uzyskania pozwolenia na budowę na działce rolnej.

Gdy właściciel nie jest rolnikiem

Jeżeli właściciel działki nie jest rolnikiem, wtedy budowa domu będzie możliwa jedynie po odrolnieniu działki. Najpierw powinniśmy sprawdzić w gminie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, aby zobaczyć jakie jest przeznaczenie naszej działki i czy taki plan w ogóle jest. W przypadku gdy gmina uchwaliła plan, odrolnienie działki może być niemożliwe, ponieważ gminy często nie godzą się na zmianę całego planu zagospodarowania przestrzennego tylko dla jednej działki. Inaczej może być, gdy plan został uchwalony już dawno i gmina przygotowuje się do nowego planu. W takim przypadku wniosek o zmianę przeznaczenia działki może być wzięty pod uwagę przy kolejnym planie. Ważne jest jednak, żeby działka miała dostęp do drogi publicznej, mediów i żeby w okolicy były pozostałe działki budowlane lub przynajmniej rolne z zabudową siedliskową.

Jeżeli gmina nie ma planu zagospodarowania przestrzennego, wtedy odrolnienie działki może mieć więcej szans na powodzenie. Jednak trzeba się liczyć z tym, że jest to proces długotrwały, a rezultaty nie są wcale pewne.

Dom w zabudowie siedliskowej

Drugą możliwością jest budowa domu w tak zwanej zabudowie siedliskowej. Jest to opcja dostępna jedynie dla rolników, czyli osób posiadających 1ha ziemi lub więcej i którzy mają wykształcenie rolnicze lub co najmniej przez 5 lat pracowali w gospodarstwie rolnym.

W przypadku zabudowy siedliskowej też są warunki, które działka musi spełniać. Część tych warunków może być zapisana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przede wszystkim, działka musi mieć dostęp do mediów i drogi publicznej. Ponadto działka musi sąsiadować z innymi działkami o zabudowie siedliskowej lub budowlanymi, o ile jej powierzchnia nie przekracza średniej w gminie - często ponad 2-5 ha. Jeżeli działka graniczy z innymi działkami o zabudowie siedliskowej, to minimalna jej powierzchnia określona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zobacz też:
Czy na działce rolnej mogę wybudować dom? - forum
Ile trwa uzyskanie pozwolenia na budowę domu?
Pierwsze kroki budowy domu po uzyskaniu pozwolenia
Rodzaje i ceny pokryć dachowych

Fundamenty - przekrój i etapy budowy fundamentów pod typowy dom jednorodzinny

2011-01-03T15:33:00.000+01:00

Fundamenty to pierwszy etap budowy domu, w którym zaczyna już coś widać. Do tej pory wszystko było jedynie na papierze, a od tej chwili zaczyna powstawać zarys prawdziwego domu. Z tego chociażby względu, budowa fundamentów może być bardzo stresująca dla niedoświadczonego inwestora. Warto więc wiedzieć jak wyglądają fundamenty (przekrój) oraz jakie są poszczególne etapy ich budowy.

Przekrój i budowa fundamentów

Fundamenty domu typowego składają się z ław fundamentowych - elementu na samym dole fundamentów, który dzięki większej powierzchni efektywniej rozkłada ciężar budynku, ścian fundamentowych - takiego przedłużenia ścian zewnętrznych budynku, izolacji, płyty betonowej pod podłogę oraz podbudowy pod płytę.

W uproszczeniu przekrój przez fundamenty wygląda tak:

A tak wygląda przekrój bardziej szczegółowy z izolacjami i płytą podłogową:

Źródło grafik: http://www.budujemydom.pl/

Etapy budowy fundamentów

Pierwszym etapem budowy fundamentów jest ich wytyczenie przez geodetę. Oznacza on wszystkie osie geometryczne i ważne punkty, w tym też punkt wysokościowy. Punkty te są później wykorzystywane do oznaczania osi fundamentów przy pomocy napiętych drutów.

Po wyznaczeniu fundamentów można przystąpić do zdjęcia humusu i wykopania dołu do dolnego poziomu ław fundamentowych (ok 1 m). Dół powinien mieć ściany schodzące łagodnie.

Po wykopaniu przystępuje się do wykonania ław fundamentowych. Zazwyczaj pod ławy wylewa się chudy beton, a same ławy zbroi się i wylewa przy użyciu desek szalunkowych. Można je też wykonać kopiąc rów i wykładając go folią budowlaną.

Górna powierzchnia ław jest wyrównywana i zostawiona do zastygnięcia. Trwa to kilka dni podczas których należy zwilżać górną powierzchnię ław. Po zastygnięciu zdejmuje się szalunki, a same ławy zasypuje się z boków ziemią. Na ławach wznosi się później ściany fundamentowe. Mogą być murowane - z bloczków betonowych lub pustaków betonowych lub monolityczne - wylewane podobnie jak ławy.

Ściany fundamentowe wychodzą kilkanaście centymetrów ponad poziom gruntu. Ściany fundamentowe ociepla się z zewnątrz. Po ułożeniu instalacji podziemnych ściany zasypuje się ziemią.

Zobacz też:
Pierwsze kroki przy budowie domu po uzyskaniu pozwolenia
Fundamenty i piwnice - forum budowlane
Fundamenty - oferty budowlane

Jak uzyskać zwrot podatku VAT za materiały budowlane przy budowie domu?

2011-01-02T19:48:00.004+01:00

Osoby, które budują dom lub remontują mieszkanie mogą ubiegać się o częściowy zwrot podatku VAT z zakupionych materiałów. W ten sposób można odzyskać nawet 40 000 zł. Jak uzyskać ten zwrot?

Wymagania przy zwrocie podatku VAT

Częściowy zwrot VATu wprowadzono po wejściu Polski do Unii Europejskiej, gdy VAT na materiały budowlane zdrożał z 7 do 22%. Rząd, by ułatwić Polakom budowanie nowych domów, wprowadził możliwość uzyskania zwrotu w ten sposób powiększonych kosztów.

Zwrot przysługuje osobom fizycznym i dotyczy jedynie tych materiałów, które po 1 maja 2004 roku (wejściu Polski do UE) zdrożały z uwagi na wzrost VATu (aktualna lista produktów).

Ponadto, aby uzyskać zwrot VATu musimy dysponować fakturami za materiały budowlane. Dobrze jest, jeżeli każda pozycja ma nadany numer PKWiU, wtedy czas rozpatrzenia wniosku nie jest niepotrzebnie przedłużany.

Limity zwrotu

Jak przy każdej uldze czy dotacji obowiązują nas pewne limity. Limity dotyczą okresu pięciu lat (czyli obliczając wykorzystany limit sumujemy przyznane zwroty z okresu ostatnich 5 lat). W przypadku małżeństwa limit jest taki sam i nie ma możliwości oddzielnego liczenia wykorzystanych limitów przez każdego z małżonków.

Limit zależny jest od tego:
- czy korzystamy z ulgi mieszkaniowej
- czy budujemy dom, czy remontujemy mieszkanie

Szczegóły obliczeń znajdziecie w tym artykule (plik PDF). Podam tylko przykład - jeżeli nie korzystamy z ulgi mieszkaniowej i budujemy dom, to w pierwszym kwartale 2011 roku możemy uzyskać maksymalnie 40 000 zł.

Jak uzyskać zwrot podatku VAT za materiały budowlane

Aby uzyskać zwrot, należy przygotować odpowiedni wniosek załączając pozwolenie na budowę (lub tytuł prawny gospodarowania nieruchomością w przypadku remontu), faktury zakupu materiałów oraz kopię zawiadomienia o zakończeniu inwestycji. Wniosek można składać w dowolnym momencie, jednak nie częściej niż raz w roku. Urząd ma 4 miesiące na rozpatrzenie wniosku. Więcej informacji (plik PDF) »

Zobacz też:
Czy można ubiegać się o zwrot podatku VAT za materiały budowlane? - na forum
Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu
Na co zwracać uwagę przy wyborze kredytu na dom
Czy mogę ubiegać się o zwrot VATu za materiały budowlane?

Pierwsze kroki przy budowie domu po uzyskaniu pozwolenia

2011-01-02T19:28:00.009+01:00

Gdy załatwiliśmy już wszystkie formalności i mamy w ręku pozwolenie na budowę domu, możemy przystąpić do prac. Dla osób, które pierwszy raz mają do czynienia z budową domu może być to czas dużego zagubienia. Od czego zacząć? Jak o niczym ważnym nie zapomnieć? To pytania, które bardzo często się wtedy pojawiają. A więc, od czego zacząć?

Przyłącze prądu

Prąd jest elementem niezbędnym do prowadzenia budowy domu. Dlatego jeszcze przed rozpoczęciem budowy warto wystąpić do zakładu energetycznego o wykonanie przyłącza prądu. Jest to o tyle istotne, że cały proces może zająć od pół do półtora roku. Jeżeli zależy nam na szybkim rozpoczęciu prac, to zawsze możemy wypożyczyć agregat prądotwórczy, który powinien zaspokoić wymagania placu budowy.

Wybór kierownika budowy

Określenie kierownika budowy jest wymagane dla każdego projektu budowlanego. Kierownik budowy pilnuje jakości poszczególnych prac i odpowiada za wykonanie budynku zgodnie z projektem. Dobrze, jeżeli kierownik budowy to też osoba, która chętnie doradzi nam przy wyborze materiałów i wykonaniu poszczególnych etapów budowy, co jest szczególnie ważne w przypadku, gdy uczestniczymy w budowie po raz pierwszy. Warto też skontaktować się ze znajomym, który budowę domu ma już za sobą. Takie doświadczenia są bezcenne i mogą bardzo ułatwić zapanowanie nad całym projektem.

Formalności

Oprócz wyboru kierownika budowy do formalności należy też wybór pozostałych uczestników budowy: inwestora (czyli zazwyczaj siebie), inspektora nadzoru budowlanego oraz projektanta. Te cztery osoby (razem z kierownikiem) to uczestnicy procesu budowlanego. Po ich wyborze zgłaszamy zamiar rozpoczęcia prac budowlanych do powiatowego lub wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego. Do zgłoszenia należy dołączyć:
- oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane;
- pozwolenie na budowę;
- pisemne oświadczenie kierownika o rozpoczętych czynnościach.
Jeżeli w ciągu 7 dni nie będzie sprzeciwu, to możemy zacząć budowę.

Prace przygotowawcze

Budowa domu zaczyna się od prac przygotowawczych. Według ustawy o prawie budowlanym są to:
1. wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie;
2. wykonanie niwelacji terenu;
3. zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów;
4. wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy (art. 41 ust. 1-2 ustawy - Prawo budowlane).

W praktyce oznacza to:
- otoczenie placu budowy ogrodzeniem tymczasowym lub docelowym
- ustawienie tablicy informacyjnej
- zaopatrzenie placu budowy w prąd i ewentualnie wodę
- usunięcie warstwy humusu z obszaru obrysu budynku (określenie miejsca możemy wykonać sami)
- wynajęcie geodety to wyznaczenia krawędzi i osi fundamentów oraz punktu o bazowej wysokości
- można pomyśleć też o ustawieniu na działce tymczasowego zamykanego kontenera lub innego pomieszczenia w którym będzie można trzymać narzędzia i materiały

Start prac

Po tym możemy przystąpić już do budowania fundamentów i dalszych etapów budowy domu.

Zobacz też:
Jak wybrać dobrego kierownika budowy domu
Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu
Etapy budowy domu
Ile trwa uzyskanie pozwolenia na budowę domu
Jak prowadzić dziennik budowy domu
Usługi koparką - oferty

Białe ściany nie muszą być nudne

2011-01-01T13:15:00.009+01:00

Bez względu na zmieniające się trendy mody w aranżacji wnętrz biel zdaje się nigdy nie tracić na zastosowaniu. Białe ściany nieodłącznie kojarzą się z czystością, świeżością oraz lekkością. Pomagają uzyskać schludny, profesjonalny wygląd domu, który stwarza wrażenie bardziej przestronnego, większego. Nawet zwolennicy odważniejszych kolorów wybierają biel jako bazę umożliwiającą eksperymentowanie z intensywnymi barwami.

Pomalowane na biało ściany nie muszą wcale być nudne, dzięki stosowaniu na pozór krzykliwych połączeń z mocnymi odcieniami np. burgundu, szarości, fioletu i granatu. Kontrastowe zestawienia świetnie współgrają w nowocześnie urządzonych pomieszczeniach. Aby przełamać jednolitą biel, można wykorzystać różne dodatki między innymi wybrać meble w kolorze wenge, mahoniu czy ciemnej wiśni. Śnieżnobiałe ściany chętnie łączy się z różnymi strukturami od eleganckich tapet po klasyczną cegłę klinkierową. Są także doskonałym tłem do akcentowania ciekawych elementów wystroju wnętrza. Pozwalają wyeksponować doceniany przez nas obraz, rzeźbę, ozdobną komodę czy toaletkę, ponieważ łatwiej przy nich skupić uwagę na szczegółach.

Nieraz słyszy się zarzut, że białe ściany są zbyt spokojne i zwyczajne, jednak w zestawieniu z innymi kolorami mogą stworzyć nietuzinkowe wnętrze. Łączenie bieli zarówno z zimnymi jak i ciepłymi barwami staje się dużo prostsze niż dobieranie dwóch zupełnie różnych. Wiele osób decyduje się na bezpieczniejszą wersję monochromatycznych pokoi w obawie przed niepasującymi do siebie kolorami farb. Trudno podjąć ryzyko łączenia fioletu z żółtym, pomarańczy z turkusem, czy różu z lionką. Do tego dopasowanie w takim pomieszczeniu już samych paneli może być kłopotliwe, nie mówiąc już o dodatkach jak zasłonki. Stąd aby nie rezygnować z ulubionych kolorów, łącząc je z bielą unikniemy ewentualnej wpadki.

Hale stalowe areną sportu czy kultury

2010-12-29T13:03:00.002+01:00

Hale stalowe wciąż pozytywnie zaskakują usługobiorców swoją niezawodnością, niskimi kosztami budowy oraz szerokim wachlarzem zastosowań w poszczególnych branżach. Niemal nieograniczone możliwości adaptacji przestrzeni użytkowej, zależne wyłącznie od potrzeb klientów, czynią hale stalowe nowoczesnymi nieruchomościami na miarę XXI wieku. Wieloletnie doświadczenie renomowanych firm budowlanych sprawia, iż tego rodzaju konstrukcje stają się coraz lepsze. Wysoki poziom wykonania jak również walory estetyczne zwróciły uwagę inwestorów niekoniecznie ściśle związanych z przemysłem. Otóż hale stalowe pełnią też funkcję obiektów sportowych bądź kulturalnych.

Hale stalowe zapewnią bezpieczną rozrywkę

Atlas Arena w Łodzi czy Ergo Arena na granicy Gdańska i Sopotu to hale stalowe zaprojektowane według najwyższych norm bezpieczeństwa. Połączenie sprawdzonych rozwiązań architektonicznych z lekką konstrukcją jak również trwałymi materiałami budowlanymi gwarantuje komfortowy udział w widowiskach sportowych oraz kulturalnych. Dlatego właśnie na takie hale stalowe decydują się kolejne instytucje z szeroko rozumianej branży rozrywkowej. Atrakcyjny wygląd, duża pojemność obiektu, a także pełne emocji imprezy przyciągają liczną publiczność. Dwa wymienione powyżej przykłady świetnie obrazują stwierdzenie, że hale stalowe są konstrukcjami światowej klasy.

Hale stalowe obsłużą każde duże wydarzenie

Od teraz hale stalowe powinny przestać być kojarzone wyłącznie z produkcją lub handlem. Nie da się ukryć sukcesów tych nieruchomości na wskazanych tu polach, lecz ten uniwersalny typ zabudowy podbił zróżnicowane strefy biznesu. Okazało się bowiem, iż hale stalowe obsłużą właściwie każde duże wydarzenie gromadzące wielotysięczną widownię. Koncerty, wystawy, albo rozgrywki sportowe nie stanowią w tym przypadku żadnego problemu. Mogą się odbyć bez zakłóceń, zgodnie z zaplanowanym wcześniej terminem, co czasami nie jest możliwe, gdy organizator chce przeprowadzić imprezę na otwartym terenie. W związku z ogromną liczbą zalet hale stalowe jeszcze długo nie znajdą sobie równych.

Zobacz też:
Rodzaje ogrodzeń
Hale - montaż - oferty budowlane

Jak pozbyć się wilgoci ze ścian w starym domu? Jak osuszyć dom

2010-12-28T14:29:00.005+01:00

Wilgoć w domu może być dużym problemem, który dotyka przede wszystkim stare i nieocieplone domy, a także budynki w których mimo ocieplenia obecne są mostki termiczne powodujące miejscowe obniżenie temperatury ściany poniżej poziomu skraplania wody.

Dlaczego wilgoć w domu jest zjawiskiem niepożądanym? Wie o tym każdy, kto choć chwilę spędził w domu z problemem wilgoci. Wilgoć wchodzi na ściany i powoduje zniszczenie materiałów wykończenia wnętrz i gnicie mebli. Wilgoć powoduje, że dom śmierdzi stęchlizną, którą przesiąkają też nasze ubrania. Wilgoć sprzyja też rozwojowi pleśni i innych grzybów, które oprócz wpływu na wygląd wnętrza mogą też wpływać na zdrowie i samopoczucie domowników wywołując choroby i alergie. Dlatego walka z wilgocią w domu jest tak ważna.

Powodów wilgotnienia ścian w domu może być wiele. Najczęstszą przyczyną pojawienia się wilgoci w starych domach jest brak odpowiedniego ocieplenia i izolacji ścian od niskich temperatur i warunków atmosferycznych na zewnątrz. Powodem może być też zła izolacja fundamentów i wilgotnienie murów od ziemi. Obecność wilgoci w nowych domach może być spowodowana błędami w wykonaniu i izolacji ścian czy fundamentów - tzw mostkami termicznymi lub też, co może niektórych dziwić, zbyt szczelnymi oknami, które przy braku wentylacji mechanicznej mogą powodować niedostateczne wentylowanie pomieszczeń i gromadzenie się wilgoci w miejscach, które są najzimniejsze (ściany).

Sposobów pozbywania się wilgoci jest tak wiele jak powodów jej powstawania. Najprostszym sposobem, który możemy sami wypróbować jest nagrzewanie pomieszczeń do temperatury 30-35 stopni i ich odpowiednia wentylacja. Do nagrzewania możemy wykorzystać grzejniki lub specjalne nagrzewnice. Są też metody osuszania przy użyciu mikrofal. Jednak na własną rękę raczej niewykonalne i dosyć drogie (kilkanaście tysięcy zł za cały dom). Po osuszeniu pomieszczeń warto usunąć przyczynę powstawania wilgoci - zastosować odpowiednią izolację i ocieplenie ścian od zewnątrz, co zapobiegnie przedostawaniu się wilgoci z powrotem do domu.

Zobacz też:
Osuszanie ścian
Jak pozbyć się wilgoci ze ścian
Osuszanie budynków - oferty
Usuwanie grzyba z pomieszczeń

Szopki bożonarodzeniowe. Konkurs na najpiękniejszą szopkę krakowską

2010-12-25T09:27:00.008+01:00

Tradycja wykonywania szopek bożonarodzeniowych została zapoczątkowana w 1223 roku, w którym to św. Franciszek przedstawił we włoskiej miejscowości Greccio pierwszą scenkę. Z biegiem lat wygląd stajenek się zmieniał, ale nadal największą atrakcją dla zwiedzających są tzw. „żywe szopki”, gdzie w naturalnych wymiarach konstrukcji zabudowy znajdują się prawdziwe zwierzęta oraz przebrane osoby, odgrywające historię małego Jezusa, Mari, Józefa oraz trzech Króli, pasterzy, aniołów.

Najsłynniejszy konkurs w Polsce oceniający projekt i wykonanie szopek odbywa się w Krakowie. Szopki krakowskie przedstawiają smukłe budowle o charakterystycznych, strzelistych wieżach. Są najczęściej symetryczne z elementami zapożyczonymi ze słynnych zabytków miasta. Panuje pełna dowolność materiałów, z których powstają scenki: od kolorowej folii aluminiowej, kartonu, papieru i drewnianych elementów po artykuły spożywcze - precelki, paluszki, krakersy. W kunsztownych dziełach pojawiają się legendarne postacie: Lajkonik, Smok Wawelski, hejnalista, a nawet Pan Twardowski. Konkurs na Najpiękniejszą Szopkę Krakowską organizowany jest każdego roku, a nagrody przyznaje się w trzech kategoriach wiekowych: seniorów, młodzieżowe i dziecięce. Oceniane są szopki duże powyżej 120cm, średnie, małe oraz miniatury do 15cm. Oprócz punktowania prac pod względem nawiązania do tradycji, ważne są: dekoracje, kolorystyka, zastosowane lalki z elementami ruchomymi oraz najistotniejsze - architektura, nowatorstwo i estetyka. W skład jury konkursu wchodzą historycy, muzealnicy, etnografowie, plastycy. Każdy może wziąć udział w rywalizacji i zgłosić maksymalnie trzy własne prace. Tegoroczne nagrodzone szopki można zobaczyć w Pałacu Krzysztofory od 6 grudnia 2010 do 27 lutego 2011 roku.

Własnoręcznie wykonane szopki bożonarodzeniowe, w tym szopki krakowskie są wspaniałym przykładem łączenia pasji do majsterkowania, sporządzania i realizowania pomysłów, jak również zarażania swoim hobby rodzinę i bliskich. Pozwala także zapoczątkować tradycję corocznego tworzenia prawdziwych arcydzieł, widokiem których można dzielić się z innymi.

Zobacz też:
Konkurs Szopek Krakowskich

Wybór paneli do własnego domu

2010-12-24T09:42:00.004+01:00

Kiedy planujemy zakup paneli, pojawia się trudny wybór co do ich koloru, faktury. Zasad zestawienia barw ścian, sufitu oraz podłogi jest tyle, ile indywidualnych gustów. Jedni wolą silniejsze kontrasty, inni uznają harmonię zbliżonych odcieni. Jakbyśmy jednak nie byli pewni swojego wyboru, warto zakupić kilka pojedynczych paneli, w celu przetestowania ich w domu. Może się okazać, że wspaniale wyglądający nam odcień nie będzie współgrał z kolorami wnętrza pokoju.

Gdy planujemy urządzić słoneczne, ciepłe pomieszczanie, dobrym rozwiązaniem są jasne panele. Znacznie łatwiej utrzymać je w czystości, także ewentualne rysy są mniej na nich widoczne w porównaniu z ciemnymi. Dlatego ciemniejsze warto zakupić lepszej jakości, aby dłużej wyglądały jak nowe. Intensywne, głębokie kolory paneli preferuje się w pokojach o białych ścianach i planowanych jasnym wyposażeniu. Ale to, czy wybierzemy kolor podłogi jaśniejszy czy ciemniejszy od ścian, zależy tylko i wyłącznie od naszych upodobań. Warto poeksperymentować z fakturami klepek, mozaik czy wyraźnych słoi. Aby nie pogubić się w dowolności wyboru, powinno się przestrzegać elementarnej zasady: przy łączeniu deseni wzory powinny mieć wspólny element: motyw, kolor lub styl.

Szukając odpowiadających nam paneli zwraca się uwagę na klasy ścieralności i używalności. Do pokoi o mniejszym natężeniu ruchu można zakupić panele klasy AC3, o dobrej odporności na ścieranie. Wielu fachowców poleca wyższą klasę AC4, a nawet AC5 o wiodącym przeznaczeniu do obiektów użyteczności publicznej. Aby chronić powierzchnię podłogi przed zarysowaniem, dobrze jest zabezpieczyć meble podkładkami z filcu np. gotowymi samoprzylepnymi.

Kiedy wybierzemy odpowiadające nam panele, nie zapominajmy o zakupie foli, podkładzie oraz listwach. Dobry efekt dźwiękochłonny i poziomujący mają maty z pianki o grubości 6mm. Jeśli chodzi o listwy, wybór kolorów jest znaczny i można z powodzeniem dopasować je do paneli. Ciekawą opcją stanowią listwy podłogowe o krawędziach wykonanych z elastycznej gumy, która idealnie przylega do powierzchni, zacierającej nawet spore nierówności. Kupując listwy warto dokładnie sprawdzić ich wygląd, może się zdarzyć, że partie teko samego rodzaju znacznie się różnią miedzy sobą kolorem a nawet wzorem. W mieszkaniu przy łączeniach takie niuanse są bardzo widoczne.

Zobacz też:
Wyrównywanie podłogi wylewką samopoziomującą
Parkiet czy panele?
Parkiety, panele - oferty usług

Z czego wykonać ścianki działowe na poddaszu i parterze domu

2010-12-16T08:00:00.005+01:00

Jednym z dylematów na które natrafimy przy budowie domu jest wybór materiału na ścianki działowe. Jest to "problem" o tyle bardziej rozległy, że mamy do wyboru więcej materiałów niż w przypadku ścian nośnych. Możemy wybierać między cegłą pełną, dziurawką, pustakiem, betonem komórkowym czy płytami gipsowo kartonowymi. Każdy z tych materiałów ma swoje wady i zalety jeżeli chodzi o wytrzymałość, ciężar, izolację akustyczną, cenę, o tym poniżej.

Ścianki działowe z pustaków ceramicznych

Pustak ceramiczny to materiał często wybierany na ścianki w domach, które ściany nośne też mają z pustaka. Jest on wtedy jednak cieńszy niż na ścianach zewnętrznych. Zazwyczaj stosuje się pustaki o grubości 8,5 czy 12 cm, które później należy otynkować. Ścianki z pustaków ceramicznych są rozwiązaniem uniwersalnym - są bardziej wytrzymałe od płyt gipsowo kartonowych (można zawiesić coś cięższego - na przykład szafkę), lepiej też izolują hałas, są też lżejsze od cegieł pełnych, co jest istotne w przypadku ścianek działowych na poddaszu (strop musi wytrzymać obciążenia).

Cegła pełna

Ścianki działowe z pełnej cegły to rozwiązanie najlepsze z punktu widzenia wytrzymałości oraz izolacji akustycznej. Zazwyczaj stosuje się grubość 12 cm i warstwę tynku. Ścianki działowe z cegły mają niestety tą wadę, że są bardzo ciężkie, cięższe od pustaków, więc konieczne jest wzięcie pod uwagę dodatkowego obciążenia przy projektowaniu stropu. Stawianie ścianek z cegły jest też dość pracochłonne ze względu na niewielkie rozmiary materiału.

Beton komórkowy

Beton komórkowy to alternatywa dla pustaków ceramicznych. Ściany z BK są lżejsze od pustaka, łatwiej się je muruje (bo są duże ale lekkie), ale z drugiej strony gorzej tłumią hałas i są mniej wytrzymałe - trzeba uważać z wieszaniem cięższych przedmiotów czy szafek.

Płyty gipsowo kartonowe

Płyty gipsowo kartonowe stosuje się zazwyczaj do stawiania ścianek o mniejszych wymogach wytrzymałościowych (na przykład jako ściany garderób). Ciężko na nich zawiesić cokolwiek cięższego niż obraz. Jest też duże ryzyko uszkodzenia takiej ściany, na przykład przy przestawianiu mebli czy zabawach dzieci. Ściany g-k mają też gorsze właściwości izolacyjne, dlatego, jeżeli liczy się tłumienie hałasu, stosuje się jeszcze warstwę wełny mineralnej. Płyty gipsowo kartonowe są też dosyć drogie i trudne w transporcie i przechowywaniu.

Zobacz też:
Materiały konstrukcyjne - oferty
Jak zapobiegać pękaniu sufitu podwieszanego
Sufity podwieszane - rodzaje i zastosowanie

Wyrównanie podłogi za pomocą wylewki samopoziomującej

2010-12-15T17:06:00.004+01:00

Podłoga przed położeniem paneli, parkietu czy płytek wymaga mniej lub bardziej pracochłonnego przygotowania. Zdarza się, że dopiero po zerwaniu starych płytek PCV, linoleum czy wykładziny zostają odsłonięte wyraźne pęknięcia oraz znaczne nierówności w podłodze. Nieraz nie ma sensu zbyt skrupulatnie dążyć do wypoziomowania powierzchni, ale większe zagłębienia koniecznie trzeba wypełnić. Zapobiegnie to odklejaniu i pękaniu położonych płytek oraz wypaczaniu paneli, parkietu. Skrajne nierówności mogą przyczynić się nawet do złamania paneli, dlatego przed ich położeniem należy wyrównać podłoże.

Wykonanie wylewki nie jest skomplikowanym zajęciem, ale wymaga czasu i nieraz trzeba się liczyć z dość dużym wydatkiem na zakup samopoziomującej wylewki. Jeśli planujemy samodzielnie wyrównać podłogę, pierwszym krokiem jest oczyszczenie podłoża z zanieczyszczeń oraz 2-3 krotne zagruntowanie emulsją gruntującą. Większe pęknięcia w podłodze warto wypełnić klejem epoksydowym. Preparat ten zapobiegnie ewentualnemu przeciekaniu wylewki samopoziomującej przez głębokie szczeliny w betonie.

Następnym etapem jest oznaczenie wysokości, do jakiej wylejemy podkład podłogowy. Jeżeli szczególnie zależy nam na wypoziomowaniu podłogi szukamy najwyższego punktu powierzchni na obwodzie pomieszczenia i od niego rozpoczynany rozprowadzanie wylewki. Natomiast gdy chcemy jedynie wypełnić większe zagłębienia, pokrywamy je bardziej centralnie.

Na opakowaniu wylewki znajdziemy informację, jaką grubość może mieć jej warstwa. Przy obliczaniu ilości potrzebnego materiału przydaje się przelicznik 15-20 kg zaprawy na 1 m2 jednocentymetrowej grubości. Suchą zaprawę wsypujemy do odmierzonej wody w przygotowanym, czystym pojemniku i mieszamy. Pomocna jest przy tym wiertarka elektryczna z mieszadłem do zapraw. Po uzyskaniu jednolitej konsystencji wylewamy ręcznie zaprawę z pojemnika. Wylewkę rozprowadzamy po powierzchni szerokimi pacami stalowymi lub gumowymi. Można do tego wykorzystać także inne płaskie narzędzia. Staramy się wylewać zaprawę w sposób w miarę ciągły, aby kolejne porcje mogły się połączyć przed związaniem. Jeśli w masie znajdą się pęcherzyki powietrza, usuwamy je przesuwając po powierzchni kolczystym wałkiem lub szczotą o gruby, plastikowym włosiu. Zbyt szybkie wysychanie wylewki niesie ze sobą ryzyko pęknięć, dlatego dobrze jest chronić podłoże przed intensywnym nasłonecznieniem czy przeciągami. W niekorzystnych warunkach przydatne będzie zabezpieczenie folią.

Po naniesieniu samopoziomującej wylewki należy odczekać minimum 24 godziny przed rozpoczęciem układania płytek. W przypadku paneli i parkietu czas potrzebny do wyschnięcia powinien być jeszcze dłuższy, czyli około kilku dni.

Certyfikat (świadectwo) energetyczny dla domu i mieszkania - co to jest, ile kosztuje i co zawiera

2010-12-09T08:12:00.006+01:00

Certyfikat energetyczny (lub świadectwo charakterystyki energetycznej) budynku to dokument określający energooszczędność domu lub mieszkania od strony ogrzewania. Głównym elementem certyfikatu jest wartość wskaźnika oceny charakterystyki energetycznej budynku, oznaczony parametrem E. Określa on ile energii potrzeba na ogrzanie metra kwadratowego domu w ciągu roku i przedstawiany jest w formie wykresu, który pokazuje porównanie wartości parametru E z wymogami norm WT2008.

Konieczność posiadania certyfikatów energetycznych dla domów i mieszkań weszła w życie w 2009 roku. Ale dotyczy tylko sytuacji zmiany właściciela nieruchomości lub oddania do użytkowania nowego domu. Certyfikat energetyczny wykonuje uprawniony audytor. Koszt wykonania takiego świadectwa waha się od 500 do 1500 zł.

Do czego służy certyfikat energetyczny budynku?

Mimo, że świadectwo energetyczne pokazuje parametr E w porównaniu z normami, to jednak zachowanie tych norm nie jest wymagane i nie spełnienie tych wymogów nie podlega żadnym karom. Głównym celem certyfikatów energetycznych budynków jest uświadomienie ludziom faktu istnienia energochłonności budynku i nakłonienia inwestorów czy właścicieli domów do planowania lepszej izolacji. Świadectwo energetyczne ma głównie znaczenie w przypadku sprzedaży domu. Sprzedający musi pokazać potencjalnym kupcom wysokość wskaźnika oceny charakterystyki energetycznej, co może być argumentem do ustalania ceny. Może być też argumentem do wyboru innego domu, bardziej energooszczędnego.

Ponadto, znając wskaźnik E i koszt wytworzenia 1kWh ciepła przy danym systemie ogrzewania, możemy obliczyć średni roczny koszt ogrzewania domu. Co znów może być argumentem przy kupnie domu lub po prostu informacją na temat przyszłych kosztów.

Zobacz też:
Jak działa centralne ogrzewanie
Świadectwa energetyczne - oferty

http://blog-ekologiczny.blogspot.com/2010/12/co-to-jest-swiadectwo-charakterystyki.html
Na czym polega dom pasywny
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/176/Ile-kosztuje-swiadectwo-charakterystyki-energetycznej-dla-domu-jednorodzinnego/

Współczynnik przenikania ciepła - średnie dla ścian, okien i dachu

2010-12-05T21:40:00.007+01:00

Współczynnik przenikalności cieplnej, oznaczany literą U, to parametr cechujący przegrody budynku czy materiały izolacyjne określający ile ciepła przenika przez daną przegrodę. Wartość parametru podaje się w Watach na metr kwadratowy razy Kelwin. Parametr U o wartości 1 W/(m2*K) oznacza, że przez każdy metr kwadratowy przegrody w ciągu sekundy przedostaje się 1 Wat energii jeżeli różnica między temperaturą z jednej i drugiej strony wynosi 1 stopień Kelwina (czy Celsjusza).

Współczynnik przenikania ciepła podaje się przy określaniu izolacyjności ścian, okien, dachu i czasem podłóg. Poniżej znajdują się średnie wartości parametru dla różnych przegród.

Ściany zewnętrzne

Dla ścian zewnętrznych współczynnik przenikania ciepła powinien być mniejszy niż 0,3 W/(m2*K). To kryterium spełnia większość ścian dwuwarstwowych. Na przykład pustak ceramiczny 25 cm + styropian 12 cm ma współczynnik przenikania ciepła 0,29 W/(m2*K).

Okna

W przypadku okien współczynnik przenikania ciepła jest średnią ważoną parametrów dla szyb, ram i mostków termicznych między szybą i ramą. Dla szyb podwójnych z izolacją gazową parametr ten wynosi od 2,5 do 3 W/(m2*K). Ramy okienne mają współczynnik przenikania ciepła około 2 W/(m2*K). Okna dla domu pasywnego mają ten parametr dużo niższy. Szyba zawiera wtedy dodatkową warstwę folii, co obniża współczynnik poniżej 1,5 W/(m2*K). Ramy takich okien, dzięki dodatkowym warstwom mają parametr U zbliżony do 1.

Dach

Według polskich norm współczynnik przenikania ciepła dla dachu nie może przekraczać 0,3 W/(m2*K). Obliczając całkowity parametr dla dachu bierzemy pod uwagę izolację oraz belki w podobny sposób jak dla okien. Komplikacje mogą pojawić się, gdy izolacja będzie nachodzić na belki, wtedy obliczanie U lepiej zostawić fachowcom.

Zobacz też:
Współczynnik przenikania ciepła dla ścian
Współczynnik przenikania ciepła dla okien
Współczynnik przenikania ciepła dla dachu
Na czym polega dom pasywny

Jak zapobiec pękaniu sufitu podwieszanego?

2010-12-02T20:07:00.005+01:00

Sufity podwieszane znajdują wiele zastosowań, a ich istotną zaletą jest możliwość zakrycia nierównego sufitu zwłaszcza na łączeniach płyt betonowych w blokach. Jeśli decydujemy się własnoręcznie zamontować płyty kartonowo - gipsowe, warto przybliżyć etapy postępowania, aby uniknąć późniejszych pęknięć na ich łączeniach.

Samo układanie płyt na zakładkę na wcześniej przywierconych i wypoziomowanych metalowych profilach nie zapobiegnie powstaniu nieeleganckich szczelin. W miejscu styku powinno być wcześniej wykonane fazowanie krawędzi obu płyt, jeśli nie mają fabrycznego spłaszczenia. Do fazowania przydatny jest strug lub pilnik zdzierak. Przy braku tych urządzeń można posiłkować się nożem. Fazowanie pozwala uzyskać odpowiednie połączenie podczas wypełniania spoin masą szpachlową Uniflott. Po nałożeniu pierwszej warstwy i lekkim stwardnieniu stosuje się taśmę spoinową. Siatkę nałożoną na całej długości przylegających do siebie płyt pokrywa się kolejną warstwą masy szpachlowej. Po jej związaniu szlifuje packą z siatką lub papierem drobnoziarnistym i powtarza cały zabieg z bardziej rozrzedzoną mieszaniną. Do wypełniania spoin w sufitach podwieszanych lepiej nie używać zwykłej gładzi gipsowej, gdyż ma tendencje do pękania przy drobnych ruchach płyt. Masą gipsową możemy natomiast szpachlować wgłębienia po wkręconych śrubach mocujących płyty do stelażu. Najłatwiej mocować płyty przy użyciu wkrętarki szybkoobrotowej z ogranicznikiem, który zapobiega zbyt głębokiemu ulokowaniu śrub i powstaniu większych ubytków w płycie. Do płyt kartonowo - gipsowych o standardowej grubości 12,5mm stosuje się czarne (fosforowane) śruby szybkiego montażu, rozmieszczone co 20-25cm wzdłuż profilu oraz w miejscach metalowych łat.

Należy zaznaczyć, że wkręcanie śrub zbyt blisko krawędzi płyt może powodować drobne pęknięcia, a nadmierne szlifowanie uszkadzać ich wierzchnią warstwę. Warto też wspomnieć, iż wyliczając ilość farby potrzebnej do pomalowania płyt kartonowo - gipsowych, trzeba wziąć poprawkę na ich wzmożoną chłonność i większe zapotrzebowanie do jednolitego pokrycia.

Zobacz też:
O czym pamiętać przy montowaniu sufitów podwieszanych
Sufity powieszane - usługi
Zastosowanie sufitów podwieszanych
Jak samemu zrobić sufity podwieszane?

Przeznaczenie ogrodów zimowych

2010-12-01T17:21:00.005+01:00

Ogród zimowy mimo swojej nazwy rzadko kiedy pełni funkcję jedynie typowego ogrodu. Często przekształcany jest w miejsce gier i zabaw, jadalnię, barek, salon, a nawet w biuro. Może stanowić oddzielne pomieszczenie albo będąc połączony z domem tworzyć dodatkowy pokój, przedsionek.

Ogród zimowy bez względu na rodzaj materiału, z którego jest wykonany musi posiadać lekki, stabilny stelaż konstrukcji wykonany często ze szkieletu aluminiowego. Aby uszczelnić połączenia między ścianą domu, a sianami ogrodu, stosuje się elastyczne oraz wytrzymałe taśmy polipropylenowe, natomiast ubytki wypełnia uszczelniaczem hybrydowym. Sam montaż ogrodu z gotowych elementów nie zajmuje wiele czasu, ale lepiej powierzyć jego budowę profesjonalnej i sprawdzonej firmie. Popularnym rozwiązaniem jest zamówienie ogrodu z łatwo czyszczących się ram PCV, rzadziej z drewna. Fundament, warto przygotować podobnie jak fundamentu domu o zbliżonej głębokość.

Jeśli decydujemy się na własny ogród zimowy, musimy przemyśleć kwestię ogrzewania. Najwygodniej zamontować instalację ogrzewania podłogowego. Pozwala ona uzyskać swobodę aranżacji wnętrza, nie zaburzając widoku przeszklonych ścian. Jeśli ogród będzie znajdował się na południowej stronie domu, można zainwestować w lepszą wentylację lub zasłony czy rolety.

Zobacz też:
Ogrody zimowe
Zalety i wady ogrzewania podłogowego

Parkiet czy panele drewniane?

2010-11-29T21:49:00.005+01:00

Drewniana podłoga jest doskonałym wykończeniem nowoczesnego i klasycznego pomieszczenia. Łatwo zmywalna, ciepła oraz elegancka od lat cieszy się dużym zainteresowaniem. Zarówno parkiety jak i panele drewniane mają swoje wady i zalety. Różniąca je trwałość, a także cena w głównej mierze wpływa na rodzaj wybieranego materiału.

Parkiety wykonane z pełni naturalnego surowca są przyjazne dla środowiska. Charakteryzują się wyjątkową wytrzymałością. Praktycznie nie do zdarcia przez długie lata. Nawet zaniedbany parkiet można odświeżyć cyklinowaniem, malowaniem i lakierowaniem. Wykonany z litego, szlachetnego drewna jest bez porównania mocniejszy od paneli. Na tym jego zalety się nie kończą, parkiet zapewnia dobrą izolację akustyczną i termiczną. Posiada także wysoką oporność na działanie wilgoci. Jedynym mankamentem jest dość wysoka cena materiału i montażu. Parkiet może być wykonywany z różnych gatunków drewna, układany w dowolne wzory.

Z roku na rok panele drewniane są coraz mniej odbiegającym jakością zamiennikiem parkietów. Właściwie dobrane i ułożone mogą służyć przez wiele lat. Po zakupie są gotowe do montażu, nie trzeba ich lakierować, nie wymagają specjalistycznego sprzętu, ani wcześniejszego doświadczenia przy składaniu. Dzięki bezklejowym łączeniom, na zatrzask skraca się czas położenia paneli w domu. Nowe technologie produkcji pozwalają uzyskać panele dobrej odporności na uszkodzenia mechaniczne i fizyczne, w tym: obicia, zarysowania, zabrudzenia, promieniowanie UV. Szeroka gama dostępnych wzorów i barw umożliwia dobranie paneli do dowolnego projektu. Są tańsze od parkietów, przez co można sobie pozwolić na ewentualną wymianę przy okazji zmiany aranżacji wnętrza. Wielu właścicieli paneli docenia w nich zaletę nowoczesnego, ekskluzywnego wyglądu.

Zobacz też:
Cyklinowanie i renowacja parkietów
Podłoga epoksydowa
Jaką podłogę wybrać?
Podłogi drewniane - ogłoszenia

Jak perfekcyjnie położyć gładź gipsową?

2010-11-21T22:31:00.010+01:00

Gładź gipsowa zaliczana jest do wiodących materiałów budowlanych pozwalających uzyskać gładkie powierzchnie ścian i sufitów. Dzięki niej przeprowadza się kosmetykę chropowatych tynków oraz poziomuje nierówne podłoża. W szybkim tempie, przy nakładzie niewygórowanych kosztów zapewnia estetyczny efekt malowanych bądź tapetowanych następnie powierzchni.

Położenie gładzi gipsowej w domu nie wymaga wynajęcia fachowca, można pokusić się o samodzielne wykonanie. Kilkukrotne pokrywanie ścian jest jednak dość pracochłonne, a późniejsze szlifowanie bez pomocy bezpyłowych urządzeń uciążliwe w sprzątaniu. Jeśli już decydujemy się osobiście zająć kładzeniem gładzi, zadbajmy o precyzyjną dokładność. Wszelkie niedociągnięcia są później wyraźnie widoczne zwłaszcza w intensywnym oświetleniu. Położenie gładzi rozpoczynamy od przygotowania podłoża, w tym: pozbycia się starej farby, wypełnienia większych nierówności gipsem szpachlowym oraz zagruntowania. Warto zabezpieczyć naroża zewnętrzne okien, ścian, kolumn czy drzwi aluminiowymi narożnikami, które chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas codziennej eksploatacji. Przed kładzeniem gładzi należy rozplanować lokalizację przyszłych gniazdek elektrycznych, puszek i kontaktów, wywiercić na nie otwory oraz osłonić końce przewodów.

Przeważnie nakłada się dwie, trzy warstwy gładzi gipsowej. W sprzedaży dostępna jest zarówno tradycyjna sypka jak i już rozdrobiona gotowa gładź o dość gęstej konsystencji. Na opakowaniu podane są proporcje gipsu i wody potrzebne do uzyskania pożądanej masy. Aby uzyskać jednorodną mieszaninę bez grudek najlepiej użyć wiertarki zaopatrzonej w mieszadło do gipsu. Po wykorzystaniu przygotowanej gładzi w pojemniku, wiadro powinno zostać wyczyszczone z pozostałego stwardniałego gipsu, aby następna porcja nie ulegała szybszemu związaniu. Do położenia wyrównawczej warstwy stosuje się długie pace (minimum 40cm), umożliwiające wykonanie pracy w jak największym polu. W przypadku gipsowania ściany przesuwamy pacą masę w kierunku od dołu do góry, a następnie półkolistymi ruchami ją rozprowadzamy i wyrównujemy. Każda kolejna warstwa powinna być cieńsza od poprzedniej i poprzedzona szlifowaniem nierówności papierem ściernym, pacą z siatką do szlifowania lub szlifierką z pochłaniaczem pyłu. Mimo iż gładź gipsowa nie jest szkodliwa dla zdrowia, dla komfortu pracy lepiej zaopatrzyć się w maskę przeciwpyłową oraz okulary ochronne. Nie zaleca się stosowania między warstwami gruntu, dopiero przed malowaniem należy pokryć nim ściany i sufity. Szlifuje się każdą wyschniętą warstwę do uzyskania gładkiej powierzchni. Pierwsza warstwa nie musi być idealna, wystarczy wstępnie pozbyć się wypukłych nierówności, wklęsłe ubytki zostaną wypełnione drugą warstwą. Aby nie przeoczyć drobnych niedoskonałości, konieczne jest dobre oświetlenie padające pod kątem ostrym na szlifowaną powierzchnię, tak by nierówności tworzyły cienie.

Gładź gipsowa najczęściej stosowana jest na tynk cementowy, wapienno-cementowy oraz gipsowy. Może być położona bezpośrednio na keramzytobeton, mury z ceramiki bądź sylikatu bez wcześniejszego tynku. Wyjątek stanowi beton komórkowy, którego perforowana powierzchnia nie powinna być od razu pokrywana gładzią.

Jak wybrać dobrego kierownika budowy? Ile kosztuje i jakie są zadania kierownika?

2010-11-21T17:09:00.007+01:00

Rozpoczynając budowę domu, jako inwestor mamy obowiązek wybrania i ustanowienia kierownika budowy dla naszej inwestycji. Kierownik budowy jest więc wymogiem, ale też, o czym nie wszyscy wiedzą, może być dla nas ułatwieniem z poradzeniem sobie z wszystkimi etapami budowy. Kierowników budów możemy podzielić na tych "od podpisywania" i tych od doradzania.

Zajmijmy się najpierw prawem. Obowiązek ustanowienia kierownika budowy określa ustawa o Prawie Budowlanym. Według niej kierownik budowy jest odpowiedzialny za:
- przejęcie od inwestora i zabezpieczenie placu budowy
- prowadzenia dokumentacji budowy
- zapewnienie geodezyjnego wytyczenia położenia budynku
- koordynowanie realizacji zadań
- przestrzeganie terminów
- koordynowanie przestrzegania zasad bezpieczeństwa na budowie
- zgłaszania inwestorowi do sprawdzenia elementów budowy, które przestają być widoczne (na przykład instalacje przed wylewkami)
- przygotowanie dokumentacji powykonawczej obiektu budowlanego
- zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru
- prowadzenie dziennika budowy domu.

Od strony praktycznej, oprócz zapewniania wymogów formalnych i podpisywania dokumentów, kierownik budowy powinien świadczyć usługi doradcze. Jest to szczególnie istotne, gdy prowadzimy budowę domu po raz pierwszy. W takim przypadku kierownik budowy powinien być tą osobą, do której zwracamy się przy każdym wyborze i z każdym problemem. Dobry kierownik może organizować też niektóre elementy budowy domu, załatwiać wyższe rabaty w składach budowlanych, doradzać przy wyborze materiałów budowlanych i ekip realizujących budowę domu.

O ile wymogi formalne będą realizowane poprawnie przez każdego kierownika budowy, o tyle samo doradztwo będzie wartościowe jedynie w przypadku sprawdzonego i odpowiednio zaangażowanego kierownika budowy. Wybierając kierownika budowy powinniśmy przede wszystkim popytać się znajomych, którzy proces budowy domu mieli już za sobą. Ich opinia ma największą wartość, ponieważ mogą stwierdzić, czy wybrany przez nich kierownik pomagał im przy budowie i na jakim poziomie. Jeżeli to nie jest możliwe lub jeżeli znajomi nie mają dobrego zdania o swoich kierownikach, wtedy pozostaje poszukiwanie odpowiednich osób w internecie lub u specjalistów, z których usług już korzystaliśmy (architekt, geodeta, itd.). Niezależnie od źródła informacji, kontaktując się z wybranym kierownikiem powinniśmy zapytać się o realizowane projekty i w miarę możliwości skontaktować z inwestorami, którzy wcześniej korzystali z usług danego kierownika. Powinno się unikać podpisywania umowy w ciemno, bez sprawdzenia jakości świadczonych usług, ponieważ zmiana kierownika budowy jest dosyć kłopotliwa ze względów formalnych.

Zobacz też:
Zawiadomienie o zakończeniu budowy domu
Etapy budowy domu
Jak prowadzić dziennik budowy domu
Jakie są zadania kierownika budowy domu?
Ile kosztuje zatrudnienie kierownika budowy domu?

Gotowe projekty domów - jak wybrać idealny projekt

2010-11-09T13:56:00.006+01:00

Projekt domu - jego zakup, jest decyzją na całe życie. Warto więc szczegółowo ją skalkulować i zbudować dom urzeczywistniający stawiane oczekiwania, który będzie naszą chlubą. Wszelkie decyzje realizowane w trakcie budowy później mają konsekwencje doznawane przez wiele lat. Każdy inwestor jest zobowiązany poświecić czas na wybór właściwego projektu domu. Przy permanentnym zwiększaniu się stawek za elektryczność bezspornie energooszczędne projekty domów jednorodzinnych są racjonalnym wyborem. Realizacja opisywanego domu z całą pewnością będzie kosztowniejsza w porównaniu do identycznego obiektu zaprojektowanego niesprzeczego z najnowszymi normami. Istotnym jest więc to, po jakim czasie nadobowiązkowe koszta powrócą do portfela inwestora. W ogromnej mierze to jest wysoce zależne od bieżących jak i zarówno rokowanych opłat za prąd elektryczny tudzież od poziomu zdobytej energooszczędności. Z pewnością opłaca się kupować projekty domów z wyższą izolacyjnością termiczną przegród zewnętrznych oraz zaopatrzonych w wentylację z rekuperatorem. Dodanie paru centymetrów wełny mineralnej i ewentualnie styropianu stanowi nieodczuwalny wydatek, co w konsekwencji sprawi, że zyski w kosztach poniesione za energię grzewczą są w stanie osiągnąć pułap nawet 30%. Tak samo wygląda sytuacja z wentylacją. Wyższe poniesione opłaty potrafią trafić do kupcy z powrotem już po upływie 3-5 jesieni. Natomiast nabycie ogrodów zimowych, słonecznych kolektorów czy pomp ciepła powinno się traktować z osobna. Ich amortyzacja następuje bowiem zwykle po kilkunastu latach.

Autorem artykułu jest wydawca serwisu www.projektygotowe.com

Wady i zalety kuchenek indukcyjnych - opinie, zasada działania

2010-11-08T17:10:00.009+01:00

Kuchenki indukcyjne zostały wprowadzone na nasz rynek stosunkowo niedawno, ale szybko stały się popularne i modne, szczególnie w domach o nowoczesnych wnętrzach. Opinii na temat kuchenek tego typu jest wiele i jak zazwyczaj są bardzo podzielone. W tym artykule postaram się przytoczyć najczęściej wymieniane wady i zalety kuchenek indukcyjnych.

Zasada działania kuchenek indukcyjnych

Żeby lepiej zrozumieć wady i zalety kuchenek indukcyjnych powinniśmy najpierw poznać zasadę ich działania. W płycie kuchenek tego typu nie ma spirali grzewczych (jak w tradycyjnych kuchenkach elektrycznych), tylko obwód, który generuje pole magnetyczne. Pole magnetyczne samo w sobie nie podgrzewa otoczenia, więc płyta pozostaje zimna. Dopiero, gdy na płycie położymy odpowiedni garnek, wtedy pole magnetyczne oddziałuje na materiał, z którego garnek jest wykonany i energia pola przekształcana jest na ciepło. Inaczej mówiąc, w kuchenkach indukcyjnych to nie płyta grzeje, a sam garnek.

Zasadę działania kuchenek indukcyjnych dobrze obrazuje poniższa grafika ze strony Focus.pl:

Zalety kuchenek indukcyjnych

W związku z tym, że płyta pozostaje zimna (może się po pewnym czasie rozgrzać przez kontakt z gorącym garnkiem), kuchenki indukcyjne są bardziej bezpieczne w użytkowaniu, szczególnie dla dzieci. Nawet, jeżeli kuchenka zostanie włączona przez przypadek, to nie wytwarza ciepła (o ile nie ma na niej garnka) ani nie ulatnia gazu. Oczywiście w trakcie gotowania sam garnek staje się gorący, więc ta zaleta nie ma wtedy znaczenia.

Ponadto, energia elektryczna wykorzystywana jest bezpośrednio na ogrzewanie garnka. Nie ma więc strat ciepła związanych z ogrzewaniem zbyt dużej powierzchni. To powoduje, że kuchnie indukcyjne są bardziej ekonomiczne w użytkowaniu, a potrawy mogą być przygotowywane szybciej niż w przypadku innych kuchenek (chodzi oczywiście o samo rozgrzanie, zagotowanie wody, etc. Są potrawy, które muszą się gotować przez określony czas i czas gotowania nie może ulec przyspieszeniu).

Kolejną zaletą jest łatwiejsze utrzymanie czystość. Płyta kuchenki indukcyjnej pozostaje zimna, nawet podczas użytkowania, więc to co skapnie z naczynia nie przypala się.

Zaletą kuchenki indukcyjnej w porównaniu z kuchenką gazową jest też brak spalin, które w kuchenkach gazowych powodują tłusty osad na meblach kuchennych.

Wady kuchenek indukcyjnych

Jeżeli chcemy efektywnie korzystać z kuchenki indukcyjnej, powinniśmy zakupić specjalne garnki z grubszym dnem. Te, które mieliśmy do tej pory, mogą się nie nadawać. Szczególnie naczynia aluminiowe, na które pole magnetyczne nie działa. Koszt zestawu takich garnków to 400-700 zł.

Kolejną wadą kuchenek indukcyjnych jest jej koszt. Same płyty indukcyjne są kilka razy droższe od tradycyjnych płyt grzewczych. Koszt całej kuchenki do zabudowy to 2500 - 5000 zł, podczas gdy kuchnia z płytą ceramiczną kosztuje zazwyczaj poniżej 2000 zł.

Większość kuchenek indukcyjnych wymaga prądu trójfazowego, co może być wadą, jeżeli posiadamy instalację jednofazową.

Ze względu na stopień skomplikowania budowy kuchenki indukcyjne mogą być bardziej awaryjne niż kuchenki gazowe, czy proste kuchenki elektryczne. Ale wszystko oczywiście zależy od producenta i jakości produktu.

Zobacz też:
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/145/Czy-oplaca-sie-kuchenka-indukcyjna/

Podłoga epoksydowa

2010-11-02T19:27:00.003+01:00

Podłoga epoksydowa wzorowana na wygładzanym, polerowanym betonie może być stosowana w biurach, centrach handlowych, domach, mieszkaniach i w wielu innych pomieszczaniach. Dostępna jest w bogatej gamie kolorystycznej. Zalety podłogi epoksydowej to przede wszystkim: dobra wytrzymałość mechaniczna, brak łączeń, szczelność oraz łatwa zmywalność. Można pokrywać powierzchnie poziome jak i pionowe. Ciekawym pomysłem jest zatapianie podczas wylewki kamyczków czy muszelek. Podłoga z żywicy epoksydowej według producentów nadaje się pod ogrzewanie podłogowe oraz przyjmuje temperaturę pomieszczenia.

Oświetlenie LED - zastosowanie w lampach diod elektroluminescencyjnych

2010-11-01T11:18:00.006+01:00

Oświetlenie oparte na działaniu diod elektroluminescencyjnych prężnie wypiera stare technologicznie żarówki żarowe. Lampy LED znajdują coraz szersze zastosowanie, ponieważ przy takiej samej jakość projekcji światła, pozwalają zaoszczędzić jednocześnie energię, pieniądze oraz zredukować emisję CO2. Ich energooszczędność wynika z braku żarnika, przez co są trwalsze niż zwykłe żarówki i nie nagrzewają się tak drastycznie. Zastąpienie żarnika elementem semikonduktorowym umożliwiło wytwarzanie promieniowania w zakresie widzialnym i w podczerwieni przez poruszające się w nim elektrony.

Producenci zapewniają, że żarówki LED cechuje czas użytkowania diody wynoszący minimum 10 000 godzin. Założenie to pozwala łatwo wyliczyć, że jeśli przyjmiemy, iż taśmy LED służące np. do oświetlania schodów będą paliły się 3h w ciągu doby, będą służyły nam ponad 9 lat. A przeważnie żywotność sięga 50 000 godzin ciągłego świecenia. Zastosowanie w lampach diod elektroluminescencyjnych nie zapobiega jednak traceniu jasności wraz z upływem lat. Czeka to niechybnie każde źródło światła. Aby ograniczyć spadek jasności świecenia, można zainwestować w lepszej jakości zasilacz i użytkować lampy w optymalnej temperaturze 10-25⁰C. Niewątpliwie dużą zaletą żarówek LED jest większy komfort ich użytkowania, gdyż nie nagrzewają się tak jak żarówki z żarnikiem i cechuje je odporność na spadki napięcia nawet do 40%.

Rozporządzenie Unii Europejskiej ma również wpływ na ograniczenie na rynku produkcji energochłonnych żarówek marnujących ponad 90% prądu na emisję ciepła. Do tej pory wycofano z taśm produkcyjnych żarówki stuwatowe, w przyszłym roku mają znikać z rynku popularniejsze 60-watówki. Do roku 2016 w Unia chce wprowadzić pełen zakaz produkcji i importu na teren Wspólnoty energochłonnych żarówek o każdej mocy grzewczej. Przyjmuje się, że zastąpienie ich przez nowoczesne diody LED oraz oświetlenie halogenowe i fluorescencyjne pozwoli ograniczyć emisję dwutlenku węgla o 15 milionów ton rocznie.

Jak na razie zastosowanie w lampach diod elektroluminescencyjnych nie jest jeszcze zbyt rozpowszechnione, wiąże się dość ograniczającym mankamentem, jakim jest ich wysoka cena. Potrafi ona kilkakrotnie przewyższyć wartość żarówek żarowych. Przykładowo zwykła żarówka 35[W] kosztująca 2,50zł odpowiada mocy grzewczej lampce diodowej 3,5-watowej w cenie 22zł. Jednak jednorazowa inwestycja ma szansę zwrócić się po 6 miesiącach użytkowania, dzięki obniżeniu kosztów poniesionych za zużycie energii przy świeceniu 6godzin/dobę.

Kuchenki gazowe czy elektryczne – czym kierować się podczas wyboru własnej kuchenki

2010-10-26T16:06:00.005+02:00

Jeszcze do nie tak dawna nikt nie borykał się z dylematem, jaką kuchenkę zakupić do swojego domu. Obecnie w sprzedaży oprócz kuchenek gazowych mamy do wyboru kuchenki elektryczne z płytami ceramicznymi lub indukcyjnymi bądź tzw. kuchenki gazowo-elektryczne, czyli połączenie gazowej płyty kuchennej z elektrycznym piekarnikiem. Obecnie wielu mieszkańców zarówno nowych jak i starych zabudowań może swobodnie decydować się na najkorzystniejszą opcję grzewczą dla swoich potrzeb. Watro przedstawić zestawienie najistotniejszych zalet i wad dostępnych na rynku kuchenek pomocne w problematycznej kwestii, czym kierować się podczas wyboru własnej kuchenki.

Z pewnością na decyzję o rodzaju kuchenki ma wpływ dostępność zasilającego ją paliwa. W budynku pozbawionym sieci gazowej wybór jest mocno ograniczony. Z drugiej strony jeśli chcemy zastąpić wcześniej używaną kuchenkę gazową elektryczną trzeba zorientować się, czy posiadamy instalację wymaganą do podłączenia urządzenia w domu. Wszystko zależy od rodzaju płyty kuchennej. Wybierając znamienitą większość płyt indukcyjnych czy tradycyjnych ceramicznych grzejnych, trzeba się liczyć z koniecznością dysponowania zasilaniem trójfazowym. W przypadku kuchenek gazowo-elektrycznych nie ma potrzeby martwienia się instalacją trójfazową (napięcie 380 V), wystarczy dostępny obwód elektryczny o napięciu 220 V z bezpiecznikiem. Warto wiedzieć, że montaż kuchenki elektrycznej nie wymaga obecności specjalisty. Inaczej ma się sprawa z zainstalowaniem kuchenki gazowej, gdyż potrzebna jest wizyta osoby z uprawnieniami. Jeżeli nie znamy odpowiedniego fachowca, można się zwrócić o polecenie takowego w punktu sprzedaży kuchenek gazowych.

Kuchenki gazowe oraz elektryczne posiadają dość zbliżone ceny z subtelną korzyścią po stronie tych pierwszych. W kwestii finansowej większe znaczenie przemawiające za wyborem urządzeń gazowych ma ich dużo niższy koszt eksploatacji. Opłaty za zużywany prąd elektryczny znacznie przewyższają cenę gazu. Wielu mieszkańców dodatkowo ma wliczony gaz w ryczałcie, co stwarza jeszcze korzystniejszą alternatywę w codziennym użytkowaniu.

Kuchenki gazowe wiążą się jednak ze ściśle określonymi ograniczeniami, mianowicie nie w każdym miejscu mogą być umieszczone. Przede wszystkim nie należy montować kuchenki w pobliżu okna na odległość mniejszą niż pół metra, grozi to zgaszeniem płomienia i kumulacją gazów w pomieszczeniu, w którym dodatkowo musi być obecny co najmniej jeden kanały wentylacji grawitacyjnej. Nie wolno także łączyć kanału wentylacyjnego okapu nad kuchenką z kanałem grawitacyjnym w budynku.

Kuchenki gazowe swoim bezpieczeństwem nie odbiegają od standardu kuchenek elektrycznych. Posiadają szereg zabezpieczeń przed niekontrolowanym wypływem gazu oraz przypadkową ingerencją dzieci: na przykład, aby zapalić palniki nie wystarczy przekręcić pokrętła, trzeba je przycisnąć i przytrzymać chwilę w tej pozycji, natomiast potrójne tafle szklanych drzwiczek od piekarnika chronią przed poparzeniem.

Płyty indukcyjne nadal budzą wiele obaw wśród społeczeństwa.Wielu dorosłych podkreśla wadę zimnych płyt w kuchenkach elektrycznych, jako czynnik pozwalający dzieciom przywyknąć do małego zagrożenia ze strony urządzeń. Maluchy mogą później bagatelizować możliwość poparzenia się palnikami kuchenek gazowych posiadanych przykładowo w domu dziadków. Również ciężko jest zaufać mechanizmom opartym w swoim działaniu na wytwarzaniu pola elektromagnetycznego, nawet jeśli miałby ono działać tylko wewnątrz postawionego na płycie garnka.

Kuchenki elektryczne z pewnością mają przewagę nad gazowymi jeśli chodzi o nowoczesny, elegancki wygląd jak i łatwość utrzymania w czystości. Nieraz ciężko jest pozbyć się zaschniętego brudy wokół gazowych palników, podczas gdy płyty ceramiczne wystarczy przetrzeć szmatką. Dużo mówi się od lepszym wykorzystaniu energii elektrycznej przez kuchenki nim zasilane oraz piekarniki w kuchenkach elektryczno-gazowych. Dokładne przyleganie garnków do płyty indukcyjnej pozwala wyeliminować straty prądu, dodatkowo wiele modeli posiada czujniki wyłączające dopływ prądu po zdjęciu naczynia z pola grzewczego. Także wielu alergologów zwraca uwagę na możliwy wpływ gazu ziemnego na zaostrzenie stanów astmatycznych, wliczając go do grona jednego z wielu czynników wywołujących obturację płuc.

Polecam Ciekawe informacje dotyczące wentylacji w kuchni

http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/144/Lepsza-kuchenka-gazowa-czy-elektryczna-Ktora-wybrac/

Energooszczędne okna inwestycją na lata

2010-10-19T23:17:00.006+02:00

Montaż okien o zwiększonych właściwościach termoizolacyjnych pozwala zredukować całoroczną ucieczkę ciepła z budynku. Energooszczędne okna charakteryzują się kilkoma istotnymi cechami, pozwalającymi osiągnąć wysoki wskaźnik szczelności. Aby dokonać najkorzystniejszego zakupu, warto zwrócić uwagę na kluczowe kwestie.
1. Wybierając okna należy sprawdzić podany współczynniku przenikania ciepła U [W/(m²·K)] szyb i ram. Niższy świadczy o lepszej jakości cieplnej. Zależy on od konstrukcji, wykonania oraz właściwości samych szyb i reszty materiałów.
2. Korzystne parametry izolacyjne posiadają okna z wkładem trzyszybowym, a przez to z dwiema komorami z gazem szlachetnym: kryptonem bądź argonem. Warto wspomnieć, że krypton ma jeszcze lepsze właściwość izolacyjne od argonu. Wykonane tafle z hartowanego szkła float o grubość przeważnie po 4mm posiadają dodatkowo specjalną powłokę niskoemisyjną. Zastosowanie tego rodzaju konstrukcji pozwala zmniejszyć do 25% utraty ciepła w porównaniu z pakietem dwuszybowym.
3. Dla większego komfortu użytkowania dobrze wybrać okna z szybą zewnętrzną pokrytą powłoką łatwo zmywalną, hydrofilną. Z kolei, by zwiększyć bezpieczeństwo, dogodną opcją są okna z wewnętrzną szybą laminowaną. W razie ewentualnego rozbicia szyby laminowanej, kawałki szkła zostają zespolone z folią. Szyba laminowana pozwala także ograniczyć przenikanie promieni UV do 95%.
4. Wartość współczynnika U jest odmienna dla różnych profili okiennych:
- rama drewniana 1,4 – 1,6 W/(m2K),
- rama z PVC 1,45 – 1,8 W/(m2K),
- rama aluminiowa – profile izolowane 2,8 W/(m2K),
- rama aluminiowa – profile nieizolowane 6,3 W/(m2K)
Wynika z tego, że najlepszą opcją są ramy wykonane z drewna. Natomiast zastąpienie stalowych wzmocnień ram okiennych kompozytami poliestrowo-szklanymi uszczelnionymi pianką poliuretanową pozwala zmniejszyć straty energii prawie do 30%.
5. Ilość obwodowych uszczelek zewnętrznych, obecność przekładek termicznych odgrywają także istotną rolę w izolacji cieplnej. Można zamówić osadzenie uszczelki wewnątrz profilu ościeżnicy do standardowych plastikowych okien z umieszczonymi dwiema uszczelkami na ramie. W oknach drewnianych często zainstalowana jest jedna uszczelka we wrębie skrzydła, jednak specjalne wyżłobienie na jego profilu pozwala zamontować drugą uszczelkę.

Energooszczędne okna mają szansę być udaną inwestycją na lata, jeśli zadbamy, by zostały umiejętnie wstawione. Piorunujące znaczenie ma ograniczenia wszelkich mostków termicznych, czyli miejsc wzmożonej ucieczki ciepła. Fachowe ocieplenie nadproży i właściwe osadzenie parapetów pozwalają dłużej utrzymać panującą temperaturę w domu oraz mieszkaniu.

Zobacz też ciekawe informacje:Energooszczędne okna moda czy konieczność
Energooszczędne okna moda czy konieczność

Jak zwiększyć bezpieczeństwo w domu? Jak uchronić się przed włamaniem?

2010-10-15T08:17:00.005+02:00

Dom to nasz teren, miejsce w którym powinniśmy czuć się najbezpieczniej, więc ewentualne włamanie to nie tylko straty materialne, ale też być może i na zawsze utracone poczucie tego bezpieczeństwa. Warto więc przemyśleć i zadbać o kwestię bezpieczeństwa w domu. Poniżej znajduje się kilka aspektów bezpiecznego domu o których powinniśmy pomyśleć już na etapie jego budowy.

Ogrodzenie domu

Ogrodzenie to pierwsza bariera przed intruzami. Jednak, o ile nie planujemy muru wysokiego na kilka metrów jakie mają gwiazdy Hollywood, to powinniśmy raczej zrezygnować ze szczelnych ogrodzeń. Po pierwsze, złodziej będzie jeszcze bardziej ciekawy co jest w środku i czemu całość ogrodzona jest tak nieprzeniknioną barierą. Po drugie, sąsiedzi będą widzieli co dzieje się na posesji i w razie potrzeby będą mogli zawiadomić policję czy ochronę.

Oświetlenie podwórka

Oczywiście sam widok na posesję nie wystarczy. Powinniśmy zadbać też o dobre oświetlenie podwórka. Warto zamontować silne punkty światła na fotokomórki - szczególnie przy drzwiach wejściowych. W pozostałych miejscach można pomyśleć o stałym lub efektywnym energetycznie źródle światła - na przykład lampkach solarowych lub oświetleniu diodowym.

O bezpieczeństwu pamiętajmy też przy planowaniu otoczenia domu. Unikajmy budowy kryjówek i miejsc, których nie da się efektywnie oświetlić. To samo dotyczy zasłaniania elementów domu. Wysoki murek lub krzew przed drzwiami wejściowymi może skutecznie zasłonić złodzieja, gdy ten będzie pracował nad dostaniem się do środka.

Rolety antywłamaniowe

Rolety są szczególnie przydatne gdy często wyjeżdżamy i zostawiamy dom bez opieki na dłuższy czas. Mogą skutecznie zatrzymać intruza lub przynajmniej opóźnić całą akcję, co da sąsiadom więcej czasu i możliwości zauważenia zagrożenia.

Firma ochroniarska

Warto też skorzystać z usług firm ochroniarskich. Montaż systemu alarmowego to wydatek rzędu 2000 zł, a miesięczny abonament w takiej firmie nie powinien przekroczyć 100 zł. O ile patrol interwencyjny nie stacjonuje w dużej odległości, to przyjazd ochroniarzy zajmuje 3-5 minut co daje złodziejowi małe szanse na ogołocenie mieszkania. Poza tym często sama tabliczka na siatce jest wystarczająca, by odstraszyć napastnika.

Zobacz też:
Czy potrzebne jest pozwolenie na budowę ogrodzenia
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/124/Czy-monitoring-w-domu-mozna-zrobic-samemu/
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/122/Ile-kosztuje-wynajecie-firmy-ochroniarskiej-do-ochrony-domu/
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/97/Czy-warto-zamontowac-w-oknach-kontaktrony/

Wybór koloru farby do ścian wewnętrznych - elementy wpływające na postrzeganie barw

2010-10-11T22:36:00.002+02:00

Podstawą dobrze zrealizowanego projektu wnętrza jest trafna decyzja o barwie tła. Wybór koloru farby do ścian wewnętrznych powinien być dokonywany po ustaleniu odcieni mebli, zasłonek, obić. Palety barw udostępnione klientom mają na celu zapoznać z ofertą oraz pomóc w podjęciu decyzji zakupu.

Po wybraniu odcieni z wzornika warto najpierw nabyć testery kolorów. Są to niewielkiej ilości farby pozwalające przed finalnym pomalowaniem ścian i sufitów sprawdzić interesujący nas odcień. Próbki kolorów dają możliwość zminimalizowania ryzyka pomyłki i uniknięcia związanych z nietrafnością decyzji niepotrzebnych kosztów oraz straty czasu. Zdarza się, że wybrane przez nas zestawienia kolorów widziane na wzorniku, którego przeważnie białe tło nadaje nawet bladym odcieniom żywszego oblicza, zupełnie odbiegają od finalnego efektu realizowanego w domu przy specyficznych warunkach oświetlenia. Zupełnie inne sprawia wrażenie kolor widziany na niewielkich rozmiarów powierzchniach w sklepie niż na rozległym obszarze całych ścian pomieszczenia.

Wiele istotnych elementów wpływa na widziane kolory ścian wewnętrznych. Dużo zależy od wielkości pokrywanych przestrzeni, faktury nawierzchni oraz oświetlenia – dziennego i sztucznego. Pamiętajmy, że światło halogenowe jest zbliżone do naturalnego, ale mniej od niego niebieskawe przez co słabiej schładza widziane barwy. Natomiast w świetle żarowym ściany sprawiają wrażenie bardziej żółtych, przykurzonych. Dlatego planując takie oświetlenie, warto zdecydować się na pokrycie ścian farbami o ciepłych: żółtych, pomarańczowych, czerwonych czy brązowych tonach. Z kolei farby niebieskie i zielone są najlepiej eksponowane w pomieszczeniach widnych południowo-zachodnich.

Weryfikując kolor farby, należy zwrócić uwagę na połysk i fakturę ścian. Gładkie, równe powierzchnie pozwalają stworzyć wrażenie żywszych, intensywniejszych, ciemniejszych barw. Porowata faktura rozpraszająca światło sprawia, że widziany przez nas kolor staje się jaśniejszy i bardziej wyblakły. Ten sam efekt obserwuje się przy pokrywaniu ścian grubszą warstwą farby. Dwukrotne malowanie pozwala uzyskać ciemniejszy, głębszy kolor.

Na odcień farby mają również pływ dodatki użyte w jej produkcji. Farby akrylowe mają bardziej niebieskawy odcień w porównaniu do alkidowych. Farby alkidowe nazywane często ftalowym sprawiają wizualne wrażenie bardziej żółtych.

Źródła http://www.tikkurila.pl/farby_dekoracyjne/kolory/wybor_kolorow/wybor_kolorow_do_scian_wewnetrznych
http://www.urzadzamy.pl/salon/jaka-kupic-farbe-do-malowania-scian,5435_9220.htm

Jak wybrać najlepszy gotowy projekt domu?

2010-10-08T11:27:00.004+02:00

Wybór projektu gotowego to jedna z najważniejszych decyzji podczas budowy domu. Mimo, że cena projektu gotowego to tylko niewielki ułamek całości kosztów poniesionych na budowę, decyzja ta może zaważyć, także negatywnie, na dalszych pracach i, co najważniejsze, na późniejszym użytkowaniu domu.

Na co zwracać uwagę przy wyborze gotowego projektu domu?

Przede wszystkim, należy zachować zimną krew. Najlepszym projektem domu nie będzie taki, który zaimponuje sąsiadom czy znajomym, a taki, który będzie najlepiej dopasowany do naszych potrzeb. Dlatego przy podejmowaniu decyzji powinniśmy kierować się rozumem i na zimno przeanalizować wszystkie wątpliwości.

Poniżej przedstawiam kilka aspektów, których analiza może być przydatna przy wyborze domu:
- Czy jest garaż
- Czy z garażu jest bezpośrednie przejście do domu
- Czy przejście z garażu do domu nie jest przez kotłownię (wyobraź sobie przejście w wyjściowych ubraniach do garażu przez pomieszczenie w którym zawsze jest brudno)
- Czy w garażu, oprócz samochodu uda Ci się też zmieścić kosiarkę, rowery, szafkę z narzędziami? Można narysować model samochodu w odpowiedniej skali i przymierzyć do projektowanego garażu.
- Czy jest kotłownia (na niektórych projektach jej nie ma)
- Czy wejście do kotłowni jest z zewnątrz / garażu, czy trzeba przechodzić przez dom (szczególnie istotne w przypadku palenia węglem czy ekogroszkiem - będziesz musiał nosić materiał przez cały dom)
- Czy są wystarczająco szerokie. W projektach gotowych klatki schodowe są zazwyczaj wąskie. Wielu to odpowiada, ale może Tobie nie
- Czy kuchnia jest wystarczająco duża, żeby pomieścić się ze wszystkim. Sprawdź sobie jaką powierzchnię kuchni masz teraz.
- Jeżeli planujesz kupno projektu z poddaszem użytkowym to uważaj na spady stropu. Pokój może mieć 10 metrów kwadratowych powierzchni, ale przez całość może biec pochylony sufit i może okazać się, że już w połowie pokoju jego wysokość jest mniejsza niż 1,8 metra (więc tu już się nie wyprostujesz)
- czy projekt zgadza się z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - na przykład czy dach ma właściwy kąt nachylenia, etc.
- pamiętaj też, że jeżeli będziesz chciał grzać drewnem lub węglem będziesz potrzebował dodatkowego miejsca na jego składowanie. To samo w przypadku drewna kominkowego - szczególnie, jeżeli będziesz miał świeże drzewo, które trzeba sezonować
- zobacz, czy w holu zmieści się szafa na płaszcze i buty
- w projekcie przydałoby się małe pomieszczenie na schowek, gdzie będziesz mógł trzymać odkurzacz, mopa i inne tego typu urządzenia i środki czystości
- pomyśl, czy nie potrzebujesz dodatkowego pomieszczenia na mniej używane przedmioty - takiego strychu na choinkę, narty, etc.
- Rozsądne standardy powierzchniowe domu jednorodzinnego dla ludzi o średnich wymaganiach to: kuchnia - 10~15 m2, wydzielona jadalnia - 12 m2, pokój dzienny od 20 m2, sypialnia rodziców - 11~13 m2, sypialnie dla dzieci - 8~15 m2, pokój gościnny - 7~10 m2, łazienka - 4~8 m2, pralnia z suszarnią - 3 m2.
- pamiętaj też o odpowiednim nasłonecznieniu. Większość projektów ma zaznaczoną stronę od południa. Warto odpowiednio ustawić projekt na działce tak, aby strona południowa na projekcie odpowiadała faktycznym stronom świata

Źródła:
http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/107/Co-jest-wazne-przy-wyborze-gotowego-projektu-domu-Na-co-zwracac-uwage/
http://www.pro-arte.pl/warto-wiedziec/30/

Zobacz też:
Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu
Zawiadomienie o zakończeniu budowy domu
Etapy budowy domu
Gotowe projekty wnętrz

Wycinka drzew na działce - pozwolenie przepisy i ustawa

2010-10-07T08:12:00.002+02:00

Zdarza się, że któreś drzewo na naszej działce nam nie pasuje. Może być w miejscu planowanej budowy, może być uschnięte, czy po prostu zagradza nam widok. Zdawałoby się, że na swoim terenie możemy kształtować zieleń jak nam się podoba. Niestety tak nie jest. Nie każde drzewo można wyciąć. Do wycinki może być potrzebne pozwolenie, a za samowolkę grożą wysokie kary - nawet po kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Ustawa i przepisy prawa regulujące wycinkę drzew

Przepisy dotyczące wycinki drzew na działce reguluje art. 83 ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 roku. Według ustawy Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela.

Ustawa ponadto mówi o tym, że wydanie zezwolenia na wycinkę drzew może zależeć od tego, czy chcemy to drzewo przesadzić w inne miejsce, bądź, co bardziej prawdopodobne, w jego miejsce posadzić inne.

Wniosek o wydanie pozwolenia na wycinkę drzew powinien zawierać:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę posiadacza i właściciela nieruchomości;
2) tytuł prawny władania nieruchomością;
3) nazwę gatunku drzewa lub krzewu;
4) obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm;
5) przeznaczenia terenu, na którym rośnie drzewo lub krzew;
6) przyczynę i termin zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu;
7) wielkość powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy.
8) rysunek lub mapę określającą usytuowanie drzewa lub krzewu w stosunku do granic nieruchomości i obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej nieruchomości

Ostatni punkt został dodany w 2010 roku.

Co ważne, nie wszystkie drzewa wymagają zezwoleń do wycinki. Powyższe przepisy nie dotyczą między innymi drzew i krzewów:
[...]2) owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody - na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową;
3) na plantacjach drzew i krzewów;
4) których wiek nie przekracza 10 lat;[...]

Pkt 4 został zmieniony w 2010 roku. Wcześniej było to 5 lat.

Ponadto, w 2010 roku do ustawy został dodany jeszcze punkt odnośnie kształtowania korony drzewa:

4) dopuszcza się prowadzenie zabiegów w obrębie korony drzewa na terenach zieleni lub zadrzewieniach obejmujących wyłącznie (dodany art. 82 ust. 1a):
a) usuwanie gałęzi obumarłych, nadłamanych lub wchodzących w kolizje z obiektami budowlanymi lub urządzeniami technicznymi,
b) kształtowanie korony drzewa, którego wiek nie przekracza 10 lat,
c) utrzymywanie formowanego kształtu korony drzewa.

Jakie są opłaty za wycinkę drzew?

Opłata za wycinkę drzewa naliczana jest przez organ wydający zezwolenie. Ceny są na bieżąco rewaloryzowane. Ustawa określa jedynie maksymalne kwoty w zależności od obwodu pnia na wysokości 130 cm:

1) 270 zł - przy obwodzie do 25 cm;
2) 410 zł - przy obwodzie od 26 do 50 cm;
3) 640 zł - przy obwodzie od 51 do 100 cm;
4) 1 000 zł - przy obwodzie od 101 do 200 cm;
5) 1 500 zł - przy obwodzie od 201 do 300 cm;
6) 2 100 zł - przy obwodzie od 301 do 500 cm;
7) 2 700 zł - przy obwodzie od 501 do 700 cm;
8) 3 500 zł - przy obwodzie powyżej 700 cm.

Co z krzewami?

Co ciekawe, podobnie musimy postępować z krzewami. Do ich usunięcia też potrzebne jest pozwolenie i też za usunięcie musimy zapłacić. Cena jest stała i wynosi 200 zł za metr kwadratowy powierzchni.

Zobacz też:
Przygotowanie ogrodu do zimy
Budowa oczka wodnego
Rośliny cieniolubne w ogrodzie
Gotowe projekty ogrodów
Usługi ogrodnicze

Jak układać i montować sufity podwieszane

2010-10-05T00:35:00.006+02:00

Przede wszystkim pamiętać należy, żeby pod płytami nie montować rur gazowych, ponieważ w przypadku nieszczelności instalacji gazowej, gaz nie będzie wyczuwalny, a w zamkniętej przestrzeni szybko osiągnie poziom stężenia grożący wybuchem. Ważne jest także to, aby upewnić się czy konstrukcja stropu jest na tyle wytrzymała, że nie będzie nadmiernie obciążona. Istnieje wiele zalet zamontowania w domu/mieszkaniu sufitów podwieszanych. Jedną z nich jest to, że stanowią świetne miejsce na umieszczenie ciekawego i np. nastrojowego oświetlenia. Poza tym, ponieważ nie pochłaniają promieni słonecznych, lecz je rozpraszają, spowodują, że w pomieszczeniu będzie jaśniej. Kolejną istotną zaletą jest to, że ukrywają różne niedoskonałości czy też niektóre instalacje. Za pomocą takiej konstrukcji można również zmienić wygląd pomieszczenia, tj. np. zastosować łuki, skosy czy podcienie. Docelowe rozwiązania ograniczają jedynie wyobraźnia projektanta, budżet inwestora lub umiejętności wykonawcy. Na pewno takie podwieszenia są bezpieczne, ponieważ spełniają wszelkie wymogi bezpieczeństwa przeciwpożarowego – chronią przed ogniem, dlatego warto je zastosować na stropy w domach szkieletowych. Poza tym, doskonale tłumią dźwięki sprawiając, że w pomieszczeniach nie ma pogłosu. Można je także stosować w łazience czy kuchni. Muszą być jednak wykonane z materiałów odpornych na wilgoć – charakterystyczna zielona płyta. Dodatkowo, montowane pod nieogrzewanym strychem zapobiegają ucieczce ciepła. Montaż jest bardzo łatwy, gdyż w przeciwieństwie do wykończenia tynkami, wykonanie sufitów podwieszanych nie wymaga żadnych tzw. mokrych prac. Mogą być one równie gładkie jak tynki gipsowe, ale nie wymagają szlifowania. Możemy je zamontować samodzielnie z dostarczonych przez producenta elementów albo też zlecić ich wykonanie wykwalifikowanej ekipie.

Jak urządzić małą łazienkę? – pomysły na zaaranżowanie łazienek niewielkich rozmiarów

2010-09-27T23:26:00.004+02:00

Choć mniejsze pomieszczenie wymaga skromniejszych finansowych nakładów, samo zaprojektowanie bywa nie lada wyzwaniem. Na ograniczonych przestrzeniach potrzeba więcej zachodu na rozplanowanie wszystkiego tak, aby aranżacje łazienek niewielkich rozmiarów były zarówno eleganckie, funkcjonalne jak i komfortowe. Usytuowanie urządzeń sanitarnych oraz mebli powinno zapewnić swobodne z nich korzystanie, bez utrudnienia w poruszaniu się.

Istotne, aby urządzić małą łazienkę według określonej zasady utrzymania odległości między sprzętami koło 15-20cm. Dla sedesu powinno się zarezerwować 80 x 85 cm swobodnej przestrzeni, przed wanną warto zostawić 70 x 100cm, a umywalką wymaga 65 x 100 cm wolnego miejsca. Jeśli jest możliwość przeniesienia do innego pomieszczenia pralki, kosza na brudną bieliznę czy części akcesoriów kosmetycznych, warto z niej korzystać. Bywa, że mała łazienka w bloku nie pozwala umieścić w niej wanny, wówczas jesteśmy zmuszeni zadowolić się brodzikiem z prysznicem. Możemy skorzystać z bogatej oferty gotowych kabin prysznicowych lub zamiast tego w całości ją wymurować i wyłożyć ceramicznymi płytkami. Ciekawym rozwiązaniem jest zamówienie ścian kabiny z hartowanych tafli szklanych bądź z luksferów. Owalne, przezroczyste kabiny pozwolą optycznie powiększyć pomieszczenie, nadając mu lekkości, płynności. Do uzyskania jeszcze lepszego efektu stosuje się jasne, mniejsze kafelki na ścianach łazienki i podłodze. Ciekawą propozycją aranżacji są także modne mozaiki, mogące być łączone z lustrzanymi elementami. Warto ułożyć je wokół dużego, jasno oświetlonego lustra nad umywalką. Zasada trzech kolorów nawet w małej łazience ma rację bytu. Zbyt duża gama barw tworzy wrażenie niepotrzebnego rozgardiaszu.

Aby zaoszczędzić trochę miejsca, można przemyśleć kwestię zastąpienia żeberkowych grzejników rurkowymi, dodatkowo pełniącymi role suszarek na ręczniki. Uważa się, że wyparcie szafek przez otwarte półki pozwala powiększyć optycznie pomieszczenie, ale trzeba mieć na uwadze konieczność utrzymania nieskazitelnego porządku. Nawet drobny nieporządek w małej łazience bywa silniej eksponowany. W dobrym tonie jest posiadanie z tej samej serii pojemnika na mydło w płynie, uchwyt na papier toaletowy, szczotkę do WC, mydelniczkę itp.

Ciekawe rozwiązania, jak urządzić i zaprojektować małą łazienkę na: http://porady.kolo.com.pl/mala-lazienka-duzy-problem.html
http://www.dybel.com.pl/por.html#mala

Przygotowanie ogrodu do zimy

2010-09-21T19:55:00.004+02:00

Jesień to najlepsza pora, by przeprowadzić gruntowne porządki i niewątpliwie niezbędny czas do zabezpieczenia ogrodu przed mrozem. Przygotowanie ogrodu do zimy wiąże się nie tylko z ochroną roślin i osłanianiem oczek wodnych, ale również konserwacja narzędzi.

Akcesoria ogrodnicze powinny być oczyszczone z ziemi, biomaterii, a następnie zabezpieczone przed wilgocią oraz niską temperaturą. Naostrzone narzędzia warto natłuść rozgrzaną parafiną lub olejem. Elementy metalowe chronimy przed korozją smarem. Najwygodniej ulokować przybory ogrodnicze w oddzielnym składziku, garażu czy szopie.

Ważne, by jesienią uprzątnąć opadłe liście z drzew. Chore liście, igliwie, pędy powinny być spalone, natomiast zdrowe nadają się do kompostowania. Warto przyciąć okwitłe kwiatostany oraz usunąć przegniłe owoce z trawnika. Nie podcinajmy jednak młodych pędów roślin, gdyż będą one bardziej podatne na infekcje i mniej oporne na mrozy. Także owoce nieoberwane powinny zostać usunięte, a robaczywe głęboko zakopane albo jeszcze lepiej spalone. Nie powinno się czekać zbyt długo z grabieniem trawnika, aby nie dopuścić do gnicia murawy oraz ryzyka rozwoju grzybni. Warto zainwestować w wieloskładnikowy nawóz mineralny wzbogacony żyznym kompostem dla wydajniejszego wzrostu roślin na wiosnę, ale nie należy późno stosować nawozów azotowych, które przedłużają wegetacje roślin, sprawiając, że nie zdążą one zdrewnieć przed zimą.

Aby zabezpieczyć zbiorniki wodne, które nie planujemy osuszyć przed zimą, warto wcześniej oczyścić z mułu, resztek roślin, przyciąć rozrośnięte pędy i wyrównać linię brzegową. Oczka wodne o głębokości powyżej jednego metra powinny pozwolić przetrwać pływającym w nim rybom, jeśli zapewnimy stały dostęp powietrza przez nieskuty lodem fragment tafli wody. Pamiętajmy o zamknięciu dopływu wody z kranu oraz zabezpieczeniu gumowych węży przed zamarzającą wodą. Płytsze zbiorniki wodne powinno się osuszyć, a ich mieszkańcom zapewnić schronienie w widnych, chłodnych pojemnikach z wodą.

Przed nastaniem mrozów można sadzić drzewa i krzewy z odkrytymi korzeniami. U nasady pni świeżo posadzonych roślin usypuje się kopczyki z ziemi, które chronią korzenie przed ujemną temperaturą. Dodatkowo słaniamy matami lub włókniną wrażliwe na mróz krzewy i byliny.

Poniższy film przedstawia, jak zabezpieczyć rośliny przed zimą.

Przygotowanie ogrodu do zimy

Jak samemu ułożyć kostkę brukową

2010-09-21T16:43:00.012+02:00

Ułożenie kostki brukowej przez fachowców może kosztować około 40-60 zł za metr kwadratowy bez materiałów. W przypadku gdy dysponujemy wolnym czasem i chęcią stworzenia czegoś, możemy z powodzeniem zabrać się za to samemu.

Co będzie nam potrzebne?

- szpadel do kopania
- słupki i sznurek do oznaczenia drogi
- ubijarka
- kruszywo lub tłuczeń do podbudowy
- piasek wymieszany z cementem do warstwy podkładowej
- krawężniki
- kostka brukowa
- piasek do posypania gotowej nawierzchni

Etap pierwszy - korytowanie i niwelacja terenu

Pierwszym etapem układania kostki brukowej jest oznaczenie granic podjazdu słupkami ze sznurkiem. Po oznaczeniu możemy przystąpić do kopania koryta. Głębokość zależy od rodzaju gleby. Im gleba bardziej wilgotna, tym będziemy potrzebowali grubszej podbudowy, więc i głębokość koryta musi być większa (waha się między 15 a 40 cm). W tym etapie musimy zadbać też o niwelację terenu, czyli wyrównanie podstawy do planowanej powierzchni. Warto tu zaplanować niewielki spadek skośny terenu, aby w przyszłości na drodze nie tworzyły się kałuże.

Krawężniki

Kolejnym etapem układania kostki brukowej jest ułożenie krawężników. Warto przede wszystkim zaplanować, żeby szerokość drogi odpowiadała wielokrotności szerokości kostki, tak aby później nie trzeba było przycinać każdej kolejnej kostki bruku. Warto zadbać o równe ułożenie krawężników, gdyż później będą pełniły rolę ustalania poziomu dla kostki i podbudowy. Krawężniki układa się na warstwie gęstego betonu i obsypuje z zewnątrz ziemią.

Podbudowa

Gdy mamy wytyczoną linię krawężników, możemy przystąpić do wysypywania i ubijania podbudowy - czyli kruszywa lub tłucznia. W przypadku, gdy warstwa podbudowy będzie większa niż 10-20 cm, warto poszczególne warstwy nakładać stopniowo i każdą z osobna ubijać i poziomować. Na podbudowę wysypywana jest luźna posypka cementowo-piaskowa, którą później poziomujemy i wyrównujemy do wyznaczonego poziomu (przy pomocy sznurka i poziomicy). Grubość tej warstwy powinna wynosić od 5 do 10 cm.

Kostka brukowa

Następnie rzędami ciasno układamy kostkę brukową pamiętając o zaplanowanym wcześniej wzorze. Po ułożeniu dobijamy kostkę do podłoża i na końcu rozprowadzamy na powierzchni piasek.

Źródło: http://www.spytajfachowca.pl/pytanie/43/Jak-samemu-ulozyc-kostke-brukowa/ , http://www.budujemydom.pl/component/option,com_content/task,specialblogcategory/act,view/id,870/Itemid,55/

Zobacz też:
Ile kosztuje kostka brukowa

Ile kosztuje uzyskanie pozwolenia na budowę domu?

2010-09-21T08:19:00.004+02:00

Ile kosztuje załatwienie wszystkich formalności przed budową to jedno z pytań, które możemy sobie zadawać na początku interesowania się nowym domem. Otóż samo uzyskanie pozwolenia w starostwie nic nie kosztuje. Słono zapłacimy jednak za załatwienie wszystkich dokumentów potrzebnych do złożenia wniosków.

1. Przede wszystkim potrzebujemy wypis i wyrys z planu zagospodarowania przestrzennego. Za oba dokumenty zapłacimy jakieś 50 zł (mimo, że są to po prostu kserówki).

2. Musimy uzyskać też warunki przyłączenia wody (urząd gminy) i prądu (zakład energetyczny). Na szczęście te dokumenty nic nie kosztują. Zapłacimy dopiero za same przyłącza, ale tego nie potrzebujemy do uzyskania samego pozwolenia.

3. Niekiedy potrzebujemy mapę lokalizacyjną z urzędu geodezji. Koszt mapki to kolejne 50 zł.

4. Do niektórych późniejszych dokumentów będziesz potrzebować też wypisu z księgi wieczystej (z sądu rejonowego). Każdy wypis to 30 zł i jest ważny tylko przez miesiąc.

5. Pierwszym poważnym kosztem jest mapa do celów projektowych. Zamawiasz ją u geodety. Cena zależy od powierzchni działki. Zazwyczaj kosztuje to 600-700 zł za hektar, przy czym należy pamiętać, że mapa nie obejmuje tylko obszaru działki, ale też dodatkowe 30 metrów z każdej strony.

6. Do złożenia wniosku potrzebujemy też projektu domu i wrysowania go w mapę do celów projektowych. Za gotowy projekt zapłacimy 2 000 - 2 500 zł. Do tego dochodzi koszt architekta - około 1500 zł i koszty przygotowania projektów przyłączeń - po 1000 zł za instalację.

Całkowity koszt uzyskania pozwolenia na budowę domu to jakieś 7 000 - 8 000 zł. Nie licząc kosztów paliwa i czasu straconego na całą biurokrację.

Zobacz też:
Zawiadomienie o zakończeniu prac budowlanych
Jak prowadzić dziennik budowy
Etapy budowy domu
Czy potrzebne jest pozwolenie na budowę ogrodzenia?

Wykorzystanie wody deszczowej - Jak zbudować własny zbiornik na deszczówkę

2010-09-15T22:24:00.003+02:00

Wykorzystanie wody deszczowej w domu i ogrodzie to recepta na obniżenie kosztów ponoszonych za zużycie wody pitnej. Pożyteczna deszczówka nadaje się do nawadniania roślin, mycia samochodu oraz używana jest w pralkach i do spłukiwania toalet. Z uwagi na wymogi sanitarne nie nadaje się do picia ani czynności higienicznych.

Skład wody deszczowej w dużej mierze zależy od czystości powietrza oraz elementów, które napotyka już na ziemi. Woda opadowa charakteryzuje się dużą zawartością gazów (tlenu, azotu, dwutlenku węgla). Może być wzbogacona o pewne ilości soli mineralnych. Jej pH oscyluje koło 6, jednak zanieczyszczenia w postaci dwutlenku siarki, siarkowodoru czy tlenku azotu mogą jeszcze bardziej obniżyć pH do 5,5. Jeśli chodzi o inne zanieczyszczenia, to nie można nie wspomnieć o sadzy, pyłkach roślinnych, przemysłowych, drobnoustrojach. Deszczówka to woda miękka, niechlorowana.

Najprostsze wykorzystanie wody deszczowej to gromadzenie opadów, w tym gradu i śniegu dla potrzeb nawadniania ogrodu. Zbiorniki na deszczówkę powinny być wykonane z materiału antykorozyjnego. Tzw. zbieracz, do którego spływa woda z rury spustowej systemu rynnowego, najczęściej zakopywany jest w ziemi. Jeśli chcemy pełniej wykorzystać deszczówkę np. zasilić urządzenia domowe, potrzeba zamontować odpowiednio pompę połączoną z instalacją wodną wewnątrz budynku.

Zbiorniki na deszczówkę można wykonać samemu, wkopując w ziemię betonowe kręgi albo kupione gotowe zbieracze z tworzywa sztucznego. Koszt obu przedsięwzięć jest dość podobny w granicach tysiąca pięciuset złotych. Można także zbudować własny betonowy zbieracz deszczówki - do sporządzonego wykopu wykonać wylewkę zbrojona na dnie, ściany wzmocnić prętami np. zakupionymi na złomie, następnie zalać je betonem własnej roboty, a na koniec zbrojone prostokątne pokrywy też można wykonać samemu po odlaniu w formie.

Elegancja Francja, czyli tableau peinture vs. bourgeois boheme

2010-09-10T14:05:00.005+02:00

Francuski styl urządzania mieszkań, wywodzący się z baroku i klasyki, kojarzy sie przede wszystkim z zupełnym zaprzeczeniem minimalizmu. Ważną rolę odgrywa tu symetria, która nakazuje ustawienie foteli, obrazów czy też lampionów parami. Nieodzownym elementem są również tak zwane „ludwiki”, czyli stylowe francuskie meble, takie jak szezlongi, etażerki, czy fotele. Nie bez znaczenia są też dekoracyjne detale, takie jak klasycznie złocone klamki, zamki, uchwyty oraz ramy pięknych tableau peinture (fr. obraz malowany).

Obecnie można jednak zaobserwować, że mimo przywiązania Francuzów do tradycji, czysty klasyczny styl zdaje się odchodzić w cień. Coraz większe znaczenie ma nowoczesność, którą wprowadzają przedstawiciele bobo (bourgeois boheme, fr. mieszczańska cyganeria). Są to ludzie pracujący w wolnych zawodach, intelektualiści, którzy cenią sobie niezależność i pozwalają na ekstrawagancję. Często mieszkają w loftach.

Czy to oznacza, że klasyka zaniknie, a tableau peinture odejdzie do lamusa? Niezupełnie. Nawet w nowoczesnych francuskich mieszkaniach i loftach daje o sobie znać francuski sentyment do klasyki. W nowoczesny wystrój wplatane są klasyczne elementy. Ludzie starają się zachować stare rzeczy, które posiadają odpowiednie walory estetyczne i nadają wnętrzom oryginalny i unikalny charakter. Popularne jest również łączenie elementów pochodzących z różnych kultur i z różnych stron świata. Poza tym, wszyscy dobrze wiemy, że wszelkie trendy i fascynacje w modzie lubią się powtarzać, co nie wyklucza fali powrotu do stylu czysto klasycznego.

Popularne ostatnio stickers muraux, czyli naklejki na ścianę.